Οι νέες τεχνολογίες των διαφόρων ειδών, σε συνδυασμό με την παγκοσμιοποίηση, επηρεάζουν έντονα το φάσμα των εργασιακών επιλογών για τα άτομα στις ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες αλλά τα διάφορα επίπεδα εκπαίδευσης. Οι τεχνολογικές καινοτομίες δεν προκαλούν μόνο μείωση του αριθμού των συνηθισμένων θέσεων εργασίας αλλά και αλλαγές στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού και στα δίκτυα που έχουν ως αποτέλεσμα τη μετεγκατάσταση των θέσεων εργασίας ρουτίνας – και, όλο και περισσότερο, των ασυνήθιστων εργασιών σε πολλαπλά επίπεδα δεξιοτήτων – στον εμπορεύσιμο τομέα πολλών οικονομιών.
Περισσότερα
Κατηγορία -Οικονομία
Οικονομία
Μια εβδομάδα πριν, ένας αναγνώστης γράφει : “Και πού το ξέρεις εσύ, ρε φίλε, ότι αυτή θα είναι δύσκολη αλλά η τελευταία τόσο δύσκολη χρονιά; Μάγος είσαι;”. Έχει δίκιο. Δεν είμαι. Περισσότερα
«Γιατί δεν είδε κανείς την κρίση να έρχεται;» ρώτησε η Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ τους οικονομολόγους σε επίσκεψή της στο London School of Economics στα τέλη του 2008. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η επανειλημμένη αποτυχία των οικονομολόγων να προβλέψουν το βάθος και τη διάρκεια της κρίσης θα είχε προκαλέσει ένα παρόμοιο ερώτημα από τη βασίλισσα: Γιατί τέτοια υπερεκτίμηση των προοπτικών ανάκαμψης;
Το «νόημα» και η υιοθέτηση της λιτότητας
Η κρίση χωρίς αμφιβολία καλλιέργησε το έδαφος για την εκκωφαντική καταδίκη των αρνητικών πτυχών της λιτότητας ως πολιτικής που εφαρμόζεται ανελλιπώς και ανεπιτυχώς επί τρία συναπτά έτη στις περιφερειακές χώρες του ευρώ, την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία.
Τη διεθνή εμπειρία σε προγράμματα με κοινωφελή εργασία μεταφέρει η καθηγήτρια Ρ. Αντωνοπούλου. Στο Μεξικό δούλεψε στην πιο δύσκολη από τις 31 πολιτείες της χώρας, στη περιοχή Τσιάπας, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της χώρας. «Κι όμως μας επέτρεψαν να δουλέψουμε το πρόγραμμα για τις γυναίκες. Κι ας μιλούσαν 102 διαλέκτους κι ας μην καταλαβαίναμε τη γλώσσα.
Το φάντασμα των χιλιάδων «εγκλωβισμένων« στο Χρηματιστήριο που έχασαν τεράστιες περιουσίες, επανέρχεται αλλά αυτή τη φορά στην αγορά ακινήτων. Η απαξίωση της ακίνητης περιουσίας μέσα σε 5-6 χρόνια είναι τόσο μεγάλη που οι απώλειες για τους Ελληνες δεν μπορούν να συγκριθούν ούτε με αυτές του μεγάλου κραχ των μετοχών την περίοδο 2000-2001.
«Ο πόλεμος για τον αυστριακό στρατό άρχισε με στρατοδικεία. Μέρες έμεναν κρεμασμένα τα κουφάρια των σκοτωμένων, των υποτιθέμενων και των πραγματικών προδοτών, στα καμπαναριά και στα δέντρα, μπροστά στις εκκλησίες, για τα βλέπουν οι ζωντανοί και να φοβούνται. Μόνο που οι ζωντανοί το είχαν βάλει στα πόδια.» , Γιόζεφ Ροτ, Εμβατήριο Ραντέτσκυ (μτφ. Μαρία Αγγελίδου, Άγρα). Περισσότερα
Τις «δέκα καλύτερες επιχειρηματικές ευκαιρίες για το 2013» παρουσίασε η εταιρεία Global Greece – International Business Projects. Σε σχετικό ενημερωτικό έγγραφο της Global Greece που υπογράφει ο Μπάμπης Φιλαδαρλής MBA, MIEx., DipM, σημειώνεται ότι “ο πιο σίγουρος τρόπος για να βγάλει κάποιος χρήματα, είναι, όπως πάντα, να καλύπτει συγκεκριμένες ανάγκες της αγοράς”.

Το χρέος των ΗΠΑ υποτίθεται ότι είναι η πλέον ασφαλής επένδυση. Χάριν, όμως, σε μία νομική ρήτρα, οι συζητήσεις για μια χρεοκοπία δεν περιορίζονται στην ευρωπαϊκή πλευρά του Ατλαντικού.
Περισσότερα
Ζούσε μια φορά ένας Ρώσος πρίγκιπας που τον λέγανε Ολέγκ. Κάλεσε τους πιο ξακουστούς μάντεις να του πούνε ποια θα είναι η ζωή και ποιος ο θάνατός του. Οι μάντεις του είπαν: «Η ζωή σου θα ‘ναι ευτυχισμένη. Το θάνατό σου όμως θα τον βρεις από το αγαπημένο σου άλογο».
Πρόσφατα ο Αμερικανός οικονομολόγος James Galbraith εξειδικευμένος σε ζητήματα κοινωνικής ανισότητας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Austin στο Τexas τόλμησε να προτείνει ευθέως, τα βοηθήματα που δίδονται προς την Ελλάδα να διοχετευτούν μέσω εμβασμάτων απευθείας προς τους Έλληνες πολίτες με στόχο να παρακαμφθεί η διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση και να ενισχυθεί άμεσα η καταναλωτική δύναμη στην αγορά. Περισσότερα

Πολλοί στην ευρωζώνη αναρωτιούνται γιατί οι φορολογούμενοι στις χώρες πιστωτές θα πρέπει να χρηματοδοτήσουν τις χώρες οφειλέτες που συχνά έχουν υψηλότερα ποσοστά ιδιωτικού πλούτου από τους εταίρους τους. Καλώντας τους πολίτες να χρηματοδοτήσουν τα χρέη των χωρών τους, οι κυβερνήσεις μπορούν να διορθώσουν τις δικές τους οικονομίες και να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη γράφει ο οικονομολόγος Peter Jungen στο ‘Project Syndicate’. Περισσότερα















