Ο Ευαγγελισμός, η σύλληψη του θεανθρώπου στα σπλάχνα της Θεοτόκου, μέσα από το άρωμα του κρίνου που της πρόσφεραν οι άγγελοι, πέρα από την ιστορία που υπηρετεί στις Γραφές έχει, κατά τη γνώμη μου, κι έναν συμβολισμό πολύ βαθύτερο. Είναι η ίδια διαδικασία που στις Τέχνες και τις Επιστήμες ο Δημιουργός συλλαμβάνει την έμπνευση. Περισσότερα
Όλα ξεκινάνε τη στιγμή που ο Πυθαγόρας κατασκευάζει το περίφημο μονόχορδο, πακτώνοντας μία χορδή επάνω σ’ ένα κομμάτι ξύλο. Αυτό το πρώιμο μουσικό όργανο, για τον Πυθαγόρα ήταν κι ένα πρώιμο αστεροσκοπείο, καθώς άρχισε να μελετά τους παραγόμενους ήχους οι οποίοι προκύπταν από το αντίστοιχο διάστημα. Το μουσικό διάστημα και το συμπαντικό…
Η Μουσική δημιουργήθηκε την ίδια στιγμή που ο Δημιουργός δημιούργησε τον Κόσμο και το Σύμπαν. Όχι δεν είναι η μουσική κάποια επινόηση του νοήμονα ανθρώπου. Περισσότερα
Εκεί που αρχινάει η μέρα εκεί γίνεται νύχτα. «Κουνήσου, τσακίσου. Μωρέ γιατί σ’ αυτό το πλοίο όλοι κοιμούνται; Γιατί δεν κουνιέστε όλοι σας; Ε, εσύ Χαράμ. Βίρα τις άγκυρες. Σάλαχ, στο τιμόνι! Μην το ζορίζεις. Το παιδεύεις δεξιά κι αριστερά γι’ αυτό σε παίρνει. Ένα τόνο κάρβουνο χαραμίζουμε στη βάρδια σου με τις παρατιμονιές σου. Σ’ το ‘χω πει τόσες φορές. Θέλει γλυκά, γλυκά…»
«Μια φορά ήταν ένας άνθρωπος που είχε ένα πολύ ωραίο σπίτι. Ήταν ευτυχισμένος για το σπίτι του, μα πιο πολύ ήταν για την αγάπη του.
Ο Άμλετ της Σελήνης είναι ένα τραγούδι που έκανε γνωστό με την ερμηνεία του ο Χρήστος Θηβαίος. Τους εξαιρετικούς στίχους έγραψε ο Μάνος Ελευθερίου και τους απογείωσε μελοποιώντας τους ο Θάνος Μικρούτσικος.
Περισσότερα
Σαν σήμερα (18 Ιανουαρίου 1915), γεννήθηκε αλλά και πέθανε (18 Ιανουαρίου 1984), ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες λαϊκούς συνθέτες, στιχουργούς και τραγουδιστές του 20ού αιώνα, ο Βασίλης Τσιτσάνης.
Ένα από τα μεγάλα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη είναι και το «Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα», που ερμήνευσε μοναδικά η Μαρίκα Νίνου το 1954. Το τραγούδι, όπως θα δούμε είναι γραμμένο για το τέλος της «θυελλώδους» συνεργασίας τους κι όχι μόνο.
Του Κωστή Δεμερτζή
Παρ’ όλο που γινόταν, σκόρπια, δημόσιος λόγος για την πολιτική (με την έννοια της όχι εκκλησιαστικής) κηδεία, δεν πιστεύω ότι βίωσε η Ελλάδα σε προηγούμενη περίσταση ένα τέτοιο γεγονός, μιαν εξόδια αναπαράσταση με, αντί το Μετά πνευμάτων αγίων – τετελειωμένων το Εγώ, ο Μπέρτολντ Μπρεχτ / από τα μαύρα δάση, και το Γιε μου που πας / μάνα, θα πάω στα καράβια (με την φωνή του ίδιου του Μικρούτσικου), και τους φίλους συγγενείς, αντί να κλαίνε άπραγοι, να αρθρώνουν συγκροτημένους δημόσιους λόγους: λόγους που συνιστούν οι ίδιοι το κύριο μέρος της τελετής – και όπου ο λόγος χωράει τον όποιο λυγμό και ολολυγμό, και όχι ο ολολυγμός να τραβάει δεμένο στο άρμα του τον λόγο, όπως ο Αχιλλέας έσερνε γύρω από την Τροία το πτώμα του Έκτορα.
Του Βασίλη Τσιτσάνη, του Νίκου Σκαλκώτα και του Μάνου Χατζιδάκι
Το λήγον έτος 2019 συμπληρώθηκαν:
Στον «Μεγάλο Ερωτικό» (1972) ο Μάνος Χατζιδάκις μελοποιεί ένα απόσπασμα από το ποίημα «Ελένη» του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη, από τη συλλογή του «Προσανατολισμοί» (1940), και του δίνει για τίτλο τον πρώτο στίχο από αυτό: «Με την πρώτη σταγόνα της βροχής». Το αριστουργηματικό τραγούδι που προέκυψε από αυτή την -ευτυχή- συνάντηση δύο κορυφαίων δημιουργών ερμηνεύει ο Δημήτρης Ψαριανός. Περισσότερα
Η μελωδία που μου έρχεται αμέσως, από τα πρώτα παιδικά μου ακούσματα, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, είναι – μαζί με 3-4 ακόμα τραγούδια – το «Παποράκι του Μπουρνόβα», το τραγούδι του Μάνου Λοΐζου και του Λευτέρη Παπαδόπουλο, με τον Γιάννη Καλατζή.
Εξαιρετικοί στίχοι, υπέροχες μουσικές, συγκλονιστικές ερμηνείες με αυτόν τον αμύθητο γλωσσικό και εννοιολογικό πλούτο της ελληνικής ποίησης.
Περισσότερα
Όταν κάποιος σου πει «δεν μπορείς» και η απόρριψη σου χτυπήσει την πόρτα, σκέψου πως κάποιος κάποτε απέρριψε τους Beatles και έκανε συμβόλαιο στους Tremeloes. Την Πρωτοχρονιά πριν 57 χρόνια παραλίγο η καριέρα του μεγαλύτερου μουσικού συγκροτήματος να τελειώσει πριν καν αρχίσει! Περισσότερα
Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (Wolfgang Amadeus Mozart), ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες κλασικής μουσικής, γεννήθηκε στο Σάλτσμπουργκ, στις 27 Ιανουαρίου 1756 και πέθανε στη Βιέννη, στις 5 Δεκεμβρίου 1791) .
Ομιλητής: (…) Είναι πρίγκιπας. Ζαράστρο: Είναι κάτι παραπάνω: είναι άνθρωπος!». H φράση αυτή από τον «Μαγικό αυλό» συνοψίζει την κοινωνική στάση του Μότσαρτ και συμπυκνώνει τις ηθικοπολιτικές πεποιθήσεις του.
«Το ξέρετε το τραγούδι που λέει θα ζήσω λεύτερο πουλί;»
(ακουστά το’ χα, όχι τόσο για να το φτιάξω στο πιάνο από μνήμης. Χρειαζόμουνα την κασέτα)
Το πλεονέκτημα, που μας έχει δοθεί , ώστε να βλέπουμε το κόσμο από μεσοπέλαγα …..
” Άγγελοι και δαίμονες που κάθονται στο ίδιο τραπέζι: η πραγματική προέλευση των μπλε “
Μιλώντας για την πρώτη ιστορική ηχογράφηση του έργου, στις αρχές της δεκαετίας του ’60, είναι σχεδόν απίστευτο πώς κατόρθωσε η δύναμη του έργου να υπερκεράσει και τελικά να καλύψει τις τεράστιες τεχνικές ελλείψεις και δυσκολίες που, αν και επηρέασαν αυτήν την πρώτη ηχογράφηση, ξεχάστηκαν με την κυκλοφορία του.
Μια ανέκδοτη επιστολή του Χατζιδάκι στο Θεοδωράκη από το 1947, όταν ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν εξόριστος στην Ικαρία
