Κατηγορία -Διδακτικές ιστορίες και μύθοι

Ιστορία

Paulo Coelho – Ο τυφλός και το Έβερεστ


Φαίνεται ότι σιγά-σιγά ο κόσμος συνηθίζει στις ίδιες μεταφορές για τη ζωή. Συνάντησα έναν αναγνώστη στο Αμβούργο που αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μου την εμπειρία του για τις αναβάσεις της ζωής. Ανακάλυψε σε ποιο ξενοδοχείο μένω, έχει μια σειρά από κριτικά σχόλια για τη σελίδα μου στο διαδίκτυο. Κάνει σκληρά σχόλια και μετά ρωτάει: “Μπορείτε να βγείτε φωτογραφία με την κοπέλα μου;”

Περισσότερα

Δέκα πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή μας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ!


Πριν από χρόνια, η μικρή Ελενίτσα ξυπνούσε και αποκοιμιόταν παρακολουθώντας μια ταινία κινουμένων σχεδίων, που  είχε κάνει αίσθηση, τότε, στο νηπιακό κοινό και όχι μόνο, τον «Ταρζάν». Είχε μάθει όλους τους διαλόγους, την μάγευαν οι πρωταγωνιστές και λάτρευε να βλέπει την βιντεοκασέτα και δυο και τρεις φορές την ημέρα! Τα Χριστούγεννα έφθασε για την Ελενίτσα ένα δώρο από τον «Αη Βασίλη», σε ένα εντυπωσιακό περιτύλιγμα. Όταν το άνοιξε έκανε πίσω τρομαγμένη, τοποθέτησε το δώρο απέναντι από το κρεβάτι της και στάθηκε να το μελετάει για ώρα απορημένη. Τι ήταν; Ένα πλαστικό ομοίωμα του cartoon «Ταρζάν»!
Περισσότερα

Αντόν Τσέχοφ – Οι μπότες


Ο κουρδιστής πιάνων Μούρκιν ξερακιανός, με κιτρινιάρικο δέρμα, με τα ρουθούνια πατικωμένα ταμπάκο και τα αυτιά στουμπωμένα μπαμπάκια ξετρύπωσε από την κάμαρα και έσκουξε με τη στριγκιά φωνή του:

Περισσότερα

Μια ιστορία από την Ανατολή


Μενεξέδες και ζουμπούλια
και θαλασσινά πουλιά…

Η λίμνη που χρόνο με το χρόνο μίκραινε και άλλαζε χρώμα, έλεγε τα παράπονά της στο γερο-πλάτανο που ορθωνόταν πλάι της. Αναπολούσε με καμάρι τα παλιά χρόνια που ήταν πολύ μεγαλύτερη, έλεγε για τα πολλά ψάρια που υπήρχαν στα καθαρά νερά της, για τη χαρά των κατοίκων του χωριού όταν τα μάζευαν στα δίχτυα τους και για τις παρέες των νεαρών που έκαναν βόλτα στην παραλία ή βαρκάδα στα ήρεμα νερά της τραγουδώντας ή φλερτάροντας.
Περισσότερα

Νίκος Τσιφόρος – Το γαϊδούρι


Αυτός ήταν ο καημός μου από παιδί. Μου το ’λεγε ο μακαρίτης ο μπαμπάς, γκρίνιαζε κι η δόλια η μάνα μου.

-Εσύ, παιδί μου, δε θα βάλεις μυαλό ποτέ. Εσύ δε θα γίνεις άνθρωπος. Εσύ θα γίνεις γαϊδούρι.

Περισσότερα

Είναι άραγε αυτό το πρώτο καταγεγραμμένο τροχαίο με ζώο;


Ένα ιδιαίτερο μνημείο βρίσκεται στα αρχαία τείχη της Έδεσσας. Μια έμμετρη επιγραφή διηγείται, με συγκινητικό τρόπο, σε πρώτο πρόσωπο, σαν να μιλούσε ένα μικρό γουρουνάκι τον θάνατό του! Περισσότερα

Το να μάθεις να τρέφεις την ψυχή σου είναι ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα της ζωής!


Ένας Πέρσης μυστικιστής δήλωνε: «Αν είχα δυο καρβέλια ψωμί, θα πούλαγα το ένα και θα αγόραζα μερικούς υάκινθους για την ψυχή μου». Η φροντίδα και η τροφή του πνεύματός σου είναι πολύ πιο σημαντικές από όλες τις άλλες σου δραστηριότητες· ό,τι άλλο κάνεις εξαρτάται από αυτό.

Περισσότερα

Χόρχε Μπουκάι: Ποτέ μην ξεχνάς το καλό που σου έκαναν


Ήταν μια φορά ένας βασιλιάς που ταξίδευε και, περνώντας μέσα από ένα δάσος, του επιτέθηκε μια αγέλη πεινασμένων λύκων. Ο βασιλιάς κατάλαβε πώς δεν μπορούσε να αμυνθεί, οπότε σπιρούνισε το άλογό του προσπαθώντας να ξεφύγει.
Περισσότερα

Ναζίμ Χικμέτ – Ο Κέλογλαν


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας Κέλογλαν που ζούσε με τη μάνα του. Ήτανε άνθρωποι φτωχοί. Ο Κέλογλαν δούλευε Από το πρωί ίσαμε το βράδυ, μα με τα λεφτά που ’βγάζε δεν μπορούσε ν’ αγοράσει ούτε ένα καρβέλι ψωμί. Αν δεν τους βοηθούσανε οι γειτόνοι μάνα και γιός θα πέθαιναν της πείνας.

Περισσότερα

Ο νέγρος “λαθροχειρούργος” Dr. Hamilton Naki


Ο Ηamilton Naki, ένας Νοτιοαφρικανός νέγρος 78 ετών, πέθανε τον Μάη του 2005. Το νέο, δεν γράφηκε στις εφημερίδες, αλλά η ιστορία του, είναι μια από τις πιο καταπληκτικές του 20ου αιώνα.

Περισσότερα

Ο Άντρας Που Δεν Σταμάτησε Να Κολυμπά (μια ιστορία για τον ψυχαναγκασμό)


Κάποτε σε ένα όμορφο, παραθαλάσσιο χωριό ζούσε ένας άντρας με την οικογένειά του. Με τη γυναίκα του και τα δυο τους παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, δεν θα ήταν και τα δύο πάνω από δέκα χρόνων. Στην αυλή του σπιτιού νιαούριζε διαρκώς ο κανελί τους γάτος. Ήταν ένας γάτος μεγάλος και τριχωτός, έμοιαζε με μικρό λιοντάρι.

Περισσότερα

Λίγο πριν πεθάνεις…


Ο παππούς μου ήταν φυσικός. Ήταν και 96 χρονών. Όταν τον ρωτούσαν πόσων χρονών είναι απαντούσε «χοντρικά… λίγο πριν πεθάνω». Το καλύτερο είναι ότι χαμογελούσε όταν το ‘λεγε. Γνήσια, όχι μ’ αυτό το χαμόγελο-μορφασμό-κάλυμμα τρόμου.

Περισσότερα

Κώστας Βάρναλης – Το κελάδημα της Τσίχλας


Τσίχλα την παρομοιάζανε στο χωριό την Αννούλα. Κ’ έζησε και πέθανε τσίχλα. Είτανε μιας μπουκιάς ανθρωπάκι. Αδύνατη, με ψιλά κανιά δίχως βάρος, πετούμενη. Δεν περπατούσε — πήδαγε κ’ έτρεχε.

Περισσότερα

Ιμμάνουελ Καντ – Μια βαθιά μοναξιά είναι υπέροχη, αλλά εμπνέει τρόμο


Θα δώσω μόνο ένα παράδειγμα του ευγενούς τρόμου που μπορεί να εμπνεύσει η εικόνα της απόλυτης μοναξιάς παραθέτοντας μερικά αποσπάσματα από το ονειροπόλημα του Carazan*

Περισσότερα

Πώς προέκυψε η φράση: «Όποιον πάρει ο Χάρος»


Αρκετές φράσεις, οι οποίες ακούγονται μακάβριες και ίσως και απόκοσμες, όπως το «Όποιον πάρει ο Χάρος», βρίσκονται σε καθημερινή διάταξη στο λεξιλόγιό μας. Και μπορεί να θεωρούμε ότι έτσι απλά… προέκυψαν, ή ότι κάποιος τις είπε και έκτοτε τις υιοθετήσαμε. Παρόλα αυτά, μια διεξοδική αναζήτηση στην ελληνική λαογραφία θα αποδείξει πως τίποτα τελικά δεν είναι και τόσο τυχαίο… Περισσότερα