“Ο άνδρας και η γυναίκα” είναι αγάλματα ύψους 8 μέτρων, δημιουργία της Γεωργιανής γλύπτριας Tamara Kvesitadze.Η εξαιρετικά εντυπωσιακή εικαστική δημιουργία, η οποία εγκαταστάθηκε το 2010 βρίσκεται στο Μπατούμι της Γεωργίας και είναι εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα του Αζέρου συγγραφέα Kurban Said. Μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε έναν νεαρό μουσουλμάνο, τον Αλή και μια πριγκίπισσα από τη Γεωργία, τη Νίνο, άτομα με διαφορετική θρησκευτική κουλτούρα, που χωρίζουν βίαια μετά τη σοβιετική εισβολή. Τα αγάλματα ξεκινούν να κινούνται καθημερινά στις 7 το απόγευμα , πλησιάζουν το ένα το άλλο, αγκαλιάζονται στιγμιαία και αποχωρίζονται. Η κίνηση διαρκεί δέκα λεπτά.
Περισσότερα
Archive - 2016
Είναι ένας από τους πιο απλούς τύπους που θα μάθει ένας μαθηματικός. Κι όμως, οι συνέπειες του είναι αμέτρητες. Ικανές να σε κάνουν να απορείς πώς μπορεί κάτι τόσο απλό να ταρακουνήσει συθέμελα την επιστήμη.
Περισσότερα

Περισσότερα
174. Να μη ζεις βιαστικά. Το να ξέρεις να μοιράζεις τα πράγματα σημαίνει να ξέρεις να τ’ απολαμβάνεις.
Ζεις εδώ για όλη σου την ζωή, στην πραγματικότητα όλοι μας ζούμε εδώ, αλλά τι ξέρεις πραγματικά για τον γαλαξία μας; Σίγουρα, ξέρεις ότι είναι σπειροειδής και είναι 100.000 έτη φωτός. Αλλά ξέρεις αυτά τα 10 πράγματα;
Περισσότερα
«In Finland, we believe in evolution, not in revolution» λέει η Κριστίνα Βόλμαρι, υψηλόβαθμο στέλεχος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας της Φινλανδίας. Δεν θέλουν επανάσταση (revolution), θέλουν εξέλιξη (evolution) οι Φινλανδοί, και η κ. Βόλμαρι αξιοποιεί τη ρίμα μεταξύ των δύο αγγλικών λέξεων για να καταδείξει τη φιλοσοφία του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας της, που έχει κατακτήσει την κορυφή μεταξύ των προηγμένων χωρών διεθνώς –η Φινλανδία βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της κατάταξης στον διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ–, και αποτελεί πρότυπο.Η οικογένεια ως βατήρας
Το σπίτι όπου έζησε το παιδάκι που ήμουν κάποτε, και τα πρόσωπα με τα οποία μοιράστηκα την οικογενειακή μου ζωή υπήρξαν ο βατήρας πάνω στον οποίο πάτησα για να εκτελέσω το άλμα προς την ενήλικη ζωή μου.
Περισσότερα
Από όλους τους ανθρώπους, μόνο όσοι βρίσκουν χρόνο να τον αφιερώσουν στη φιλοσοφία σχολάζουν μόνο αυτοί ζουν πραγματικά. Και τούτο γιατί τέτοιοι άνθρωποι δεν αρκούνται στην περιφρούρηση της δικής τους ζωής, προσαρτούν και όλους τους προηγούμενους αιώνες στον δικό τους όλα τα χρόνια που έχουν προηγηθεί προστίθενται στην παρακαταθήκη τους.
Το ονομάζουμε δείπνο, συμπόσιο, τσιμπούσι, ευωχία, συνεστίαση αλλά και τραπέζωμα. Η λέξη συμπόσιον σημαίνει «συνάθροιση ανθρώπων που πίνουν» κι αποτελούσε έναν από τους πιο αγαπημένους τρόπους διασκέδασης των Αρχαίων Ελλήνων. Όμως αυτό ισχύει για όλη την οικουμένη. Ας απολαύσουμε τους 9 πιο διάσημους πίνακες στην ιστορία της ζωγραφικής με θέμα τους το φαγοπότι.Θα έλεγα πρώτα πρώτα ότι δεν μπορούμε να χωρίσουμε την εκπαίδευση από τη συνολική κοινωνική κατάσταση. Ο μακαρίτης, ο καημένος ο Πλάτων έλεγε ήδη ότι ακόμα και οι τοίχοι της πόλης εκπαιδεύουν τους ανθρώπους και νομίζω ότι αυτό είναι μια τρομερά σημαντική και βαριά αλήθεια. Η εκπαίδευση ενός ανθρώπου, η παιδεία ενός ανθρώπου αρχίζει από την ηλικία μηδέν και φτάνει ως την ηλικία ωμέγα, δηλ. τη στιγμή που θα πεθάνει, συνεχώς διαμορφώνεται αυτός ο άνθρωπος.
15 ανάλεκτα, αφορισμοί, στοχασμοί και στίχοι. 15 μάσκες, απ αυτές που μας ξεσκέπασε ο “λαθρεπιβάτης της ζωής” Φερνάντο Πεσσόα, στο βιβλίο του “Πίσω από τις μάσκες” Περισσότερα
Όλοι θέλουμε να έχουμε σωστά και επιτυχημένα παιδιά! Η επιστήμη δίνει τη συνταγή! Υπάρχουν 9 σημαντικά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι γονείς για να έχουν επιτυχημένα παιδιά. Ξεκινήστε από τώρα!
Πόσους ανθρώπους που σε είχαν ανάγκη προσπέρασες τον τελευταίο χρόνο; Πόσες φορές έκλεισες τα μάτια σου και σιώπησες σε όσα συνέβαιναν γύρω σου; Πόσες φορές έκανες πράξη τον εθελοντισμό που κηρύττεις στους άλλους; Και φέτος να υποθέσω ότι ευχήθηκες «Καλή χρονιά με υγεία και χαρά», αλλά μήπως αυτή η ευχή στέκεται παθητικά στο ευχολόγιο σου χωρίς να είναι ικανή να σε κάνει να εκτιμήσεις, έστω και στο ελάχιστο, αυτά που ξεστομίζεις;
Περισσότερα
Η ιστορία της διεκδίκησης, της αναμενόμενης οριστικής θετικής απόφασης και τελικά της ματαίωσης της απονομής του Βραβείου Νομπέλ στον Νίκο Καζαντζάκη κράτησε 11 ολόκληρα χρόνια. Θεωρώ ότι το είχαμε μέσα στα χέρια μας. Και το σκοτώσαμε. Ολα αυτά τα χρόνια, 1946-1957, η Ελλάς όχι μόνο κυνηγούσε τον Καζαντζάκη να μην πάρει το Νομπέλ, αλλά σε αντιπερισπασμό προέβαλλε άλλο συγγραφέα… αξιότερό του. Και απαξίωνε τον άξιο. Ουσιαστικά τον εξέβαλε από τον προθάλαμο της βράβευσης.
Περισσότερα














