Σε μια χώρα που όλα τα καταφύγια της νεολαίας, έχουν ισοπεδωθεί, μαζί με όλα τα υπόλοιπα, η «λυπητερή» των Ολυμπιακών Αγώνων φέρνει μπροστά μας μια πικρή πραγματικότητα. Το τελευταίο στήριγμα, των νέων ανθρώπων σε τούτη τη χώρα, ο αθλητισμός...
Η επιστροφή των παιδιών στο σχολείο μετά τι καλοκαιρινές διακοπές , η ξεγνοιασιά του παιχνιδιού και η ανεμελιά φεύγουν , έρχονται να πάρουν την θέση τους οι σχολικές υποχρεώσεις . Η μετάβαση αυτή θα πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα...
Είναι η πιο υπέροχη, η πιο χρυσή παραλία του βόρειου άξονα. Ένα πραγματικό δώρο του Θεού, μ’ ένα μεγάλο ζηλευτό χωράφι από πάνω γεμάτο αλμυρίκια και παλιούς πανύψηλους φοίνικες. Κάποτε ήταν μποστάνι που ποτιζόταν από υφάλμυρο νερό ενός πηγαδιού...
“Πειραγμένες” εκδοχές κι εμπνευσμένες δημιουργίες σ ένα φανταστικό λαχανόκηπο. Διαγωνισμός φωτογραφικών εφέ με θέμα τα λαχανικά.
Ο κύριος Κώστας ήταν παιδί της κατοχής. Μόλις δεκαπέντε χρονών, στο τέλος του εμφυλίου ρίχτηκε στη βιοπάλη. Με σκληρή δουλειά 16/7/365 (όπως συνηθίζεται στις μέρες μας να εκφράζεται), κατάφερε μετά από δέκα χρόνια να στήσει μια μικρή βιοτεχνία.
Η Τέχνη του Πολέμου είναι ένα από τα αρχαιότερα βιβλία στρατιωτικής στρατηγικής στον κόσμο. Είναι το πρώτο κι ένα από τα πιο επίτυχημένα έργα για τη στρατηγική και άσκησε τεράστια επιρροή στην Ανατολική και Δυτική στρατιωτική σκέψη...
του Τάσου Φούντογλου, γιατρού – νεφρολόγου Τελικά ήρθε και η δική μας η σειρά. Λίγο πιο πρίν, λίγο πιο μετά, δεν έχει πλέον σημασία. Έτσι είναι καμωμένες, άλλωστε, οι γενιές. Να λουφάζουν νωχελικά πίσω από τον βίο και την πολιτεία των...
Ένα ταξίδι από το απειροελάχιστο στο άπειρο. Η απόσταση αυξάνεται κάθε φορά με βάση την επόμενη δύναμη του δέκα.
Οι χθεσινές μου εφημερίδες, μού χάρισαν μια από τις σπάνιες προσωπικές μου νίκες των τελευταίων χρόνων. Έκανα ένα βήμα να απομακρυνθώ, ενώ ο περιπτεράς κοιτούσε δήθεν το υπερπέραν, αλλά ξαφνικά κοντοστάθηκα. Χωρίς να γίνω κόκκινη σαν παντζάρι...
Μια φορά κι ένα καιρό, ένας Βραχμάνος κίνησε να πάει σ’ ένα προσκύνημα. Στο δρόμο του, είδε μια τίγρη κλειδωμένη μέσα σ’ ένα κλουβί να ξαπλώνει νωχελικά. Βλέποντας το καημένο το θηρίο το λυπήθηκε, που ήταν αιχμάλωτο. Αλλά μετά...
Κατά βάθος εύχεσαι ο Πακιστανός να είναι ο βιαστής. Θέλεις να γεμίσεις κι άλλο οργή. Θέλεις όλοι να γεμίσουμε οργή. Να τρέξουμε στα τοπικά γραφεία της Χρυσής Αυγής για να ενημερωθούμε πώς μπορούμε να πάρουμε το νόμο στα χέρια μας και να τους...
Από το 2004, η Julian Germain φωτογραφίζει σχολικές τάξεις από όλο τον κόσμο, από την Αγγλία μέχρι τη Νιγηρία και το Κατάρ. Οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο “Classroom Portraits”, το οποίο περιλαμβάνει 450 τάξεις από 20...
Η Ελλάδα αλλάζει. Σαν να ζαρώνει, να μαζεύει, να σουρώνει. Ας το πούμε σωστά: οι Ελληνες αλλάζουν. Ζαρώνουν και περιφέρονται αλλοπαρμένοι και άδειοι, σαν χαμένοι, θαμπωμένοι μες στο εκτυφλωτικό ηλιόφως του Αυγούστου που όλα τα λιώνει και όλα τα...
Ο Σαμψών είναι περήφανος για την πλούσια μακριά κόμη του. Γι’ αυτό αρχίζει να ανησυχεί όταν πιάνει την κοπέλα του, την Δαλιδά, να περιεργάζεται το κεφάλι του και να μουρμουρά κάτι περί φαλάκρας. Ο Σαμψών σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της...
Υπήρχαν κάποια βιβλία που διαπερνούσαν το θόρυβο της ζωής και σ’ άρπαζαν από τον γιακά για να σου μιλήσουν μόνο για τις πιο μεγάλες αλήθειες. Η εξομολόγηση ήταν ένα τέτοιο βιβλίο.
Οκτώ χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 που κόστισαν περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ, σε πολλά από τα ολυμπιακά κτίσματα επικρατεί εικόνα πλήρης εγκατάλειψης.
Ένα κείμενο για τις αντοχές των Ελλήνων και για όσους δεν είχαν την «τύχη» να γεννηθούν Έλληνες στην Ελλάδα του σήμερα.
Το διήγημα για παιδιά που ακολουθεί*, με τίτλο “Ένας πολύ γέρος κύριος με κάτι τεράστια φτερά” 1968, του Gabriel Garcia Marquez, έγινε πηγή έμπνευσης του βίντεο κλιπ του Tarsem Singh για το “Losing My Religion” των R.E.M...