Ο Μάικλ Νόρτον, καθηγητής στο Cambridge, μιλάει στο TEDx για το πως το χρήμα μπορεί πράγματι να ‘αγοράσει’ την ευτυχία όταν δεν το ξοδεύουμε για τον εαυτό μας, αλλά για θετικούς κοινωνικούς σκοπούς. Περισσότερα
Κατηγορία -Κοινωνία
Κοινωνία
Στη μακρινή Ινδία υπάρχει ένα ζώο που δε θανατώνεται ούτε καταναλώνεται, αντιμετωπιζόμενο ως ιερό: η αγελάδα. Στην κοντινή Ελλάδα υπάρχει ένα είδος υπαλλήλου που αντιμετωπίζεται ως «ιερή αγελάδα»: ο δημόσιος υπάλληλος. Μετά από μία διετία μη συγχώνευσης ή κατάργησης περιττών δημοσίων οργανισμών και μιας εφεδρείας-παρωδίας, η τρόικα από χθες το έκανε σαφές: απολύσεις εδώ και τώρα. Περισσότερα


Η αρχή και το τέλος είναι συνυφασμένα με την ανθρώπινη ύπαρξη. Το μεσοδιάστημα θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε και ζωή. Επομένως, στη ζωή βιώνουμε πολλές στιγμές τέλους και αρχής. Και εδώ έρχεται το ερώτημα: Μπορείς να κάνεις μια καινούρια αρχή μέσα στην Κρίση ή όλα έχουν μόνο τέλος; Περισσότερα
Ο κοινωνικός αναβρασμός και η πολλαπλή κρίση που διερχόμαστε αυτή την περίοδο δεν μπορούν ν’ αφήσουν αλώβητο το άτομο και όσον αφορά . Αξίες επαναπροσδιορίζονται, νέα νοήματα προσπαθούν να δοθούν, ερωτήματα αναδύονται και αμφισβητούνται έννοιες όπως η κοινωνική και ατομική ευημερία. Περισσότερα
Πρέπει να ήταν 20 Αυγούστου, όταν βασάνισα μια σερβιτόρα στη Νίσυρο. Ζήτησα απόδειξη για την μπίρα και μου είπε ότι το αφεντικό τής απαγορεύει να ακουμπάει την ταμειακή μηχανή. Περίμενα να έρθει το αφεντικό από την άλλη επιχείρηση που διατηρεί, προκειμένου να ακουμπήσει τα δάχτυλα στην ταμειακή. Περισσότερα

Άτιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους κατεβάζεις, αγαπημένη φράση του Έλληνα Κακομήρογλου, στους χαλεπούς αυτούς καιρούς. Από το 1967 που η ατυχήσασα Δέσποινα (Μήτση Κωνσταντάρα) το ξεστόμισε στο «Ο στρίγκλος που έγινε αρνάκι», φαίνεται πως τελικά μας κατατρέχει η τύχη και η ανέχεια, για αυτό το λέμε και το ξαναλέμε. Περισσότερα
Αγγίζουμε σήμερα ένα από τα ενδιαφέροντα παράδοξα του ελληνισμού: Την ίδια στιγμή που οι Έλληνες επιτυγχάνουν εντυπωσιακά αποτελέσματα όταν εργάζονται και σταδιοδρομούν στο εξωτερικό, αδυνατούν να στήσουν ένα αποτελεσματικό κράτος και μια δίκαιη κοινωνία στην ίδια τους τη χώρα. Περισσότερα
Καλοί φίλοι μου αναπαράγουν το επιχείρημα ότι ο Χίτλερ είχε χιλιάδες τίτλους βιβλίων κι αυτό αποδεικνύει ότι η βιβλιοφιλία δε συνεπάγεται και ηθική συγκρότηση ή ηθική βελτίωση του ανθρώπου. Συμφωνώ. Όμως έχω μια ερώτηση αρκετά απλή που ενισχύει το επιχείρημα υπέρ της ανάγνωσης βιβλίων: Περισσότερα
Το θέμα δεν είναι να βρεις από κάπου να πιαστείς. Ας πούμε ότι έχεις από κάπου να πιαστείς. Ας πούμε ότι έχεις από κάπου να αντλείς και αισιοδοξία και δύναμη και ομορφιά και ζωή και όλα τα θετικά συναισθήματα της οικουμένης. Περισσότερα

Ο λόγος που επικρατεί ο παραλογισμός, είναι πως είναι απείρως πιο εξυπηρετικός και βολικός από τη λογική και τις απαιτήσεις της. Η Ελλάδα ζει λοιπόν σε έναν παραλογισμό που την βοηθά να αποτάξει τις ευθύνες της, να ξεφύγει από την απαίτηση να βρει πολιτικές λύσεις, να δικαιολογηθεί για μια ακόμη φορά. Μόνο που ο φασισμός δεν είναι παιχνίδι και ας είναι η δικαιολογία του βλάκα: «Φταίνε για όλα οι άλλοι. Εγώ πρέπει απλώς να είμαι συνεπής και ανυποχώρητος στην όποια βλακώδη απόφαση και στερεότυπό μου». Περισσότερα
Είναι πολλοί εκείνοι που αποδίδουν τα τεράστια ελλείμματα της αστικής τάξης στην Ελλάδα στο μεταπρατικό πνεύμα των κατοίκων της. Οι Ελληνες, λένε, δεν ήταν ποτέ παραγωγοί· από την αρχαιότητα είναι έμποροι. Αυτή η θεωρία μπάζει από παντού. Περισσότερα
Προχθές πήγα να χαιρετήσω τη γιαγιά μου. Ίσως δεν την ξαναδώ ποτέ, φεύγω μετανάστης και η γιαγιά είναι 89 χρονών, οπότε σε ένα χρόνο που υπολογίζω πως θα γυρίσω (στην καλύτερη περίπτωση και οικονομικών επιτρεπόντων) μπορεί να μην με περιμένει. Περισσότερα
Ο κύριος Κώστας ήταν παιδί της κατοχής. Μόλις δεκαπέντε χρονών, στο τέλος του εμφυλίου ρίχτηκε στη βιοπάλη. Με σκληρή δουλειά 16/7/365 (όπως συνηθίζεται στις μέρες μας να εκφράζεται), κατάφερε μετά από δέκα χρόνια να στήσει μια μικρή βιοτεχνία. Περισσότερα
Οι χθεσινές μου εφημερίδες, μού χάρισαν μια από τις σπάνιες προσωπικές μου νίκες των τελευταίων χρόνων. Έκανα ένα βήμα να απομακρυνθώ, ενώ ο περιπτεράς κοιτούσε δήθεν το υπερπέραν, αλλά ξαφνικά κοντοστάθηκα. Χωρίς να γίνω κόκκινη σαν παντζάρι, «απόδειξη, παρακαλώ;», του είπα.
Περισσότερα









