Κοινωνία
Αναλύοντας τον ορισμό που απέδωσε ο μεγάλος Γερμανός κοινωνιολόγος Max Weber στην έννοια του Κράτους, αναπόδραστα στεκόμαστε προσεκτικά σε εκείνο το γνώρισμά του, που το τοποθετεί ως μορφή πολιτικής οργάνωσης, στο επίκεντρο της ηθολογικής του εξέτασης.
Μετά την αγροτική Επανάσταση, οι ανθρώπινες κοινωνίες άρχισαν να γίνονται, όλο και μεγαλύτερες και πιο σύνθετες, ενώ οι φαντασιακές κατασκευές που συντηρούσαν την κοινωνική τάξη γίνονταν πιο πολύπλοκες.
Πολυαγαπημένη μου Μαρίλια,
Έχω σκεφτεί πολλές φορές να σου γράψω για όλα όσα με έκαναν να φύγω από την Ελλάδα. Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα με ρωτήσεις γιατί αποφασίσαμε με τον μπαμπά σου να εγκαταλείψουμε το σπίτι μας, συγγενείς και φίλους και ν’αναζητήσουμε την τύχη μας στο Λουξεμβούργο.
Περισσότερα
Είναι εφιαλτικά κωμικοτραγική η απολυτότητα των απόψεων που κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Άνθρωποι-γνώμες περιφέρουν το σαρκίο της παντεπόπτισσας ημιμάθειάς τους δίχως την παραμικρή αμυχή αμφισβήτησης των λεγόμενών τους.
Ο Αναστάσης Περράκης είναι διευθυντής ερευνών στο τμήμα βιοχημείας του Ολλανδικού Ινστιτούτου για τον Καρκίνο. Μιλήσαμε μαζί του.
«Το πρώτο πράγμα, ο απροϋπόθετος όρος για να γίνει το οτιδήποτε, συνεπώς το πρώτο-πρώτο πράγμα που θα πρέπει να γίνει είναι: δημιούργησε σιωπή, φέρε τη σιωπή». Σαίρεν Κίρκεγκωρ
Το σύμπαν δημιουργήθηκε χονδρικά, πριν από 14 δισεκατομμύρια χρόνια λόγω της μεγάλης έκρηξης (big bang). Η γη, το σπίτι μας, δεν σχηματίστηκε παρά μόνο πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. H ζωή, στην μορφή μικροοργανισμών, ξεκίνησε να εμφανίζεται στον γαλάζιο πλανήτη πριν από 4.5 εκατομμύρια χρόνια.
Έχουν κατηγορήσει την γενιά μου για νωθρότητα, ανοησία, ναρκισσισμό και πάνω από όλα θλίψη. Μιλώ για τους ανθρώπους που γεννήθηκαν από την δεκαετία του 1990 και έπειτα και έχουν ζήσει το μεγαλύτερο της ζωής τους, μέχρι τώρα, στην νέα χιλιετία. Περισσότερα
Το φως μέσα στη θάλασσα, σχεδόν Αύγουστος.
Το μαντήλι μιας κοπέλας, το παίρνει ο άνεμος. Εκείνη ξαφνιάζεται. Μετά το βλέπει να πετάει και γελάει. Εκείνος κοιτάει το γέλιο της, όχι το μαντήλι.
Τα βλέμματα των εραστών, λίγο πριν κοιμηθούν. Εκείνη τον κοιτάει νωχελικά, ράθυμα. Εκείνος σηκώνεται, στέκεται για λίγο και της λέει μόνο: «Ευτυχία».
Καθώς έτυχε να διαβάσω αρκετά την «Παρακμή της Δύσης» του Όσβαλντ Σπένγκλερ και να εντυπωσιαστώ πολύ από όσα (και όπως) γράφονται εκεί, το μυαλό μου γυρίζει πολύ συχνά — κανείς θα έλεγε μονομανιακά— στα συμπεράσματά του, καθώς και στον άφταστο τρόπο με τον οποίο ξεδιπλώνει την αναλυτική του σκέψη.
Η ιδρύτρια του Living-Postcards, Ιλιάδα Ευαγγελία Κοθρά , ανέβασε στην προσωπική της σελίδα στο Facebook, μια εικόνα την οποία συνόδευσε με ένα κείμενο, γροθιά στο στομάχι. Η ανάρτηση έγινε με αφορμή και το τελευταίο -τραγικό- γεγονός του άνδρα που γρονθοκόπησε τη σύζυγό του σε συναυλία.
Περισσότερα
Κάθε μέρα περίπου 2,5 πεντάκις εκατομμύρια bytes πληροφοριών παράγονται από τις διασυνδεμένες συσκευές μας, δημιουργώντας ένα ταχύτατα επεκτεινόμενο πεδίο ανθρώπινης γνώσης και επιτρέποντας χωρίς προηγούμενο πρόσβαση στις ζωές μας.
Περισσότερα
H δύναμη ενός οικονομικού συστήματος βρίσκεται στην ικανότητά του να παρεισφρέει στις παραμικρές πτυχές της ύπαρξης και ιδιαίτερα στα πιάτα μας. Μια απλή κονσέρβα ντομάτας περιέχει, έτσι, δύο αιώνες από την ιστορία του καπιταλισμού. Για το νέο του βιβλίο, ο Ζαν-Μπατίστ Μαλέ διεξήγαγε μια μακρόχρονη έρευνα σε τέσσερις ηπείρους. Μια γεωπολιτική του «πρόχειρου φαγητού», που μας αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική οπτική στο θέμα.
Για πολλούς ανθρωπολόγους ο 18ος αιώνας συνιστά μια καμπή για την πορεία του ανθρώπου και τη μετάλλαξή του. Κι αυτό γιατί μέχρι τον 18οαιώνα οι σχέσεις και τα όρια του φυσικού, του κοινωνικού και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος ήταν σαφώς καθορισμένα, μόνιμα και δεδομένα. Το φυσικό περιβάλλον καθόριζε αυστηρά και το πλαίσιο διαμόρφωσης και ανάπτυξης του κοινωνικού και ανθρωπογενούς.
Τι σκεφτόταν άραγε, ο βομβιστή αυτοκτονίας Salman Abedi λίγα λεπτά προτού ανατιναχθεί στο Μάντσεστερ σκοτώνοντας 22 ανθρώπους;
Η τρομοκρατία έχει αποκληθεί «προπαγάνδα με την πράξη». Η βίαιη μορφή αυτή προπαγάνδας έχει κεντρίσει την φαντασία εκατομμυρίων ανθρώπων κι έχει καταστήσει τα σημερινά ΜΜΕ ζωτικό σύνδεσμο ανάμεσα στον τρομοκρατία και το «κοινό» που αποσκοπούν οι τρομοκράτες να φτάσουν.
«Είναι εκδίκηση, ξεκάθαρα!» λέει ένας
«Ότι έσπειρες θα θερίσεις» λέει η άλλη.
«Μα μόνο τρελοί θα στοχοποιούσαν παιδιά», λέει αγανακτισμένα ο τρίτος.
