Τις δύσκολες στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:
1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης. Περισσότερα
Κοινωνία
Τις δύσκολες στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:
1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης. Περισσότερα
Ναι, καλά με άκουσες…Σε σένα μιλάω…Σε ξεμπροστιάζω.
Σε κοιτάω στα μάτια, (εντάξει, όχι ακριβώς αφού μάλλον διαβάζεις αυτό το άρθρο, αλλά μεταφορικά, σκίζω μία κυκλωπική τρύπα στο πρόσωπό σου αυτή τη στιγμή) και σου λέω ότι δεν έχεις καμιά ελπίδα.
Σου λέω ότι αν μπορείς να διαβάσεις αυτό το άρθρο, να δεις αυτήν τη λίστα και να μην πεις ότι αφορά εσένα, τότε πρέπει να ανησυχήσεις λιγάκι. Περισσότερα
Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που έχοντας ασκήσει συγκεκριμένα επαγγέλματα έχει έρθει σε τακτική επαφή με τις πολλές μειονότητες της Ελλάδας και όταν λέμε μειονότητες δεν εννοούμε την βολική για το ελληνικό κράτος μοναδοποίησή τους και περιορισμό τους στην λεγόμενη «θρησκευτική μειονότητα». Ήταν ιδεολογία κρατική και αστική ότι η μόνη μειονότητα είναι οι «ελληνες» μουσουλμάνοι όπως αντίστοιχα ήταν και η τουρκική ιδεολογία. Περισσότερα
Ανάμεσα σε δύο δρόμους ταχείας κυκλοφορίας υπάρχει πάντα η ανάγκη να υπάρχει μια νησίδα. Οταν καταφέρεις να ακουμπήσεις εκεί, δεν αισθάνεσαι ότι σε παρασύρει το ρεύμα είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Περισσότερα
Δεν υπάρχει πιο ιερό και δυνατό πράγμα από την αγάπη της μάνας, ακούμε και ξανακούμε και το πιστεύουμε σαν να είναι νόμος της φύσης, εξίσου αδιαμφισβήτητος όσο και η βαρύτητα. Πράγματι, η συντριπτική πλειοψηφία των μητέρων αγαπούν τα παιδιά τους. Το ίδιο και σχεδόν όλοι οι πατέρες. Αρκεί όμως να αγαπάς το παιδί σου για να είσαι καλός γονιός;
Περισσότερα
Η Αθήνα ποτέ δεν υπήρξε ωραία. Είναι ένα κακό σκηνικό θαυμάσια φωτισμένο απ’ τον ήλιο. Από την αρχαιότητα προσπαθεί να φτάσει σε μια αρμονία που η ομορφιά της έχει και δεν έχει σχέση με το μπαρόκ. Η Ακρόπολη που τόσο θαυμάζουν όλοι οι άνθρωποι και οι μοντέρνοι τη χαρακτηρίζουν ως οργανική αρχιτεκτονική είναι πέρα ως πέρα μπαρόκ, να κρίνουμε βαθύτερα. Περισσότερα
Όταν τα κόμματα κολακεύουν τους πολίτες – κι εκείνοι αποδέχονται την κολακεία.
Ο μέσος ψηφοφόρος δεν είναι απλά αδαής. Πάνω από όλα, είναι συστηματικά μεροληπτικός στις πολιτικές του θέσεις. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν ξέρει, το πρόβλημα είναι ότι προκρίνει συστηματικά μία πολιτική θέση δίχως πραγματικά να γνωρίζει τις επιπτώσεις της. Περισσότερα
Τoυς τελευταίους τέσσερις μήνες επισκέφθηκα εκατό κτίρια της Αθήνας οι ταράτσες των οποίων έχουν θέα στην Ακρόπολη και έβγαλα φωτογραφίες στο πλαίσιο ενός project που λέγεται «100 ταράτσες». Η ιδέα ήταν να αποτυπώσω μια διαφορετική εικόνα του κέντρου της πόλης από πολλές οπτικές γωνίες και να δείξω την αντίθεση του αρχαίου μνημείου με τη σύγχρονη πόλη που έχουμε χτίσει εμείς από κάτω.
Περισσότερα
Ήταν 13 Σεπτεμβρίου 2013, μέρα Παρασκευή, όταν με υποδέχθηκε το Λονδίνο. Βροχή, αέρας, κρύο. Όπως ακριβώς το φανταζόμουν. Είμαι και εγώ ένα πλουσιόπαιδο το οποίο, αφού χρησιμοποίησε ό,τι είχε απομείνει από το εφάπαξ του πατέρα, τις αποταμιεύσεις της οικογένειας αλλά και με την επιπλέον ενίσχυση του ήδη ξενιτεμένου αδερφού, πήρε την απόφαση να κάνει ένα μεταπτυχιακό στο εξωτερικό και την προσδοκία να βρει δουλειά εκτός Ελλάδας. Όσοι ξένοι με ρωτάνε σε ποιες χώρες θα ψάξω για δουλειά, ή αν θα γυρίσω πίσω στην Ελλάδα τους απαντώ πάντα με την ίδια άποψη: ”Everywhere except Greece”.
Περισσότερα
Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να βάζουμε ταμπέλες στους γύρω μας. Θεωρούμε ότι μπορούμε να αποδώσουμε χαρακτηρισμούς στον άλλο με την πρώτη ματιά, βασιζόμενοι στην πρώτη εντύπωση και βέβαια στην εξωτερική εμφάνιση. Σαφώς, η εξωτερική μας εμφάνιση είναι το περιτύλιγμα του εσωτερικού μας κόσμου και αυτό που θέλουμε να βλέπουνε οι άλλοι για εμάς.
Περισσότερα
Όταν τα γεράματα χτυπάνε την πόρτα… οι άνθρωποι γίνονται βάρος στους νεότερους, έτσι τουλάχιστον πιστεύουν… Και έτσι το βλέπουν κάποιοι. Ξεχνάνε, όμως, ότι τα γεράματα δεν είναι αρρώστια, κάποια στιγμή όλοι θα φτάσουν εκεί. Εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα ρθεις! Σοφή αυτή η παροιμία. Περισσότερα
1. Το κρυμμένο λουλούδι
12 παρά τέταρτο. Αστικό πολυσύχναστο λεωφορείο που διασχίζει τους μεγαλύτερους αλλά και μερικούς από τους πιο κακόφημους δρόμους της πόλης. Είναι το προτελευταίο δρομολόγιο της γραμμής ή ενδεχομένως και το τελευταίο. Οι επιβάτες λιγοστοί και οι περισσότερες θέσεις κενές. Περισσότερα
Πάντα σκέφτομαι την ψευδαίσθηση του χρόνου.. πόσο αργά κυλάει όταν κάτι μας φθείρει και μας στεναχωρεί.. πόσο γρήγορα ξεφεύγει από τα χέρια μας όταν περνάμε ευχάριστα.
Λάθος. Ο χρόνος, οι στιγμές διαρκούν πάντα το ίδιο. Το ποτάμι του χρόνου έχει σταθερή ροή, ούτε επιβραδύνει ούτε επιταχύνει. Κινείται αυστηρά και μόνο προς μια κατεύθυνση: από το παρόν στο μέλλον. Περισσότερα
Ειναι μόλις δέκα ετών, ζει στις Φιλιππίνες και χρησιμοποιείται ως “δόλωμα” για τον εντοπισμό παιδόφιλων ανά τον κόσμο. Πρόκειται για την “γλυκούλα” Sweetie, όπως την βάπτισε μία ολλανδική μη κυβερνητική οργάνωση που στηρίζει τα δικαιώματα των παιδιών αφότου την δημιούργησε στο Ιντερνετ. Το τρομακτικό: Σε δέκα εβδομάδες χιλιάδες άνδρες από όλο τον κόσμο επιχείρησαν να της μιλήσουν και επικοινώνησαν μαζί της.
Περισσότερα
Ποιες «δυσοίωνες σκέψεις» τριβελίζουν τα επιστημονικά μυαλά; Οι μεγαλύτεροι φόβοι των λαμπρών πνευμάτων και των ανερχόμενων αστέρων της επιστήμης συγκεντρώθηκαν από τον Τζον Μπρόκμαν του Edge Foundation σε ένα βιβλίο που μπορεί να μας κρατήσει ξάγρυπνους τις νύχτες.
Στις αρχές της βιομηχανικής επανάστασης οι εργάτες σε εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας στην Κεντρική και τη Βόρεια Αγγλία, κυρίως υφαντές και υφάντριες, κατέβηκαν σε αυθόρμητη εξέγερση, σπάζοντας τα μηχανήματα και καίγοντας εργοστάσια. Το παράπονό τους ήταν ότι οι τελευταίας τεχνολογίας μηχανές τούς «έκλεβαν» τους μισθούς και τις δουλειές τους. Περισσότερα
Η φωτογραφία τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια διανομής τροφίμων στο νότιο Σουδάν το 1998 από την οργάνωση «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» και αποτύπωσε το δράμα των μικρών παιδιών που λιμοκτονούσαν κατά χιλιάδες. Ο Βρετανός Tom Stoddart απαθανάτισε έναν Σουδανό την ώρα που έκλεβε την μερίδα σιτάρι από ένα σκελετωμένο παιδί και να εξαφανίζεται. Αυτή η εικόνα έγινε πρωτοσέλιδο, σόκαρε την δύση και φυσικά έκανε τον γύρο του κόσμου.
Από χρόνια στο σπιτικό μας επαναλαμβάνεται, άλλοτε συχνότερα και άλλοτε αραιότερα, μια ιεροτελεστία: στο βραδινό τραπέζι, όπου ο σύζυγός μου κι εγώ καθόμαστε και απολαμβάνουμε το πέρας μιας ακόμη μέρας, διηγούμαι αστεία, δραματικά, ευτράπελα ή παράξενα περιστατικά από τη μέρα που πέρασε. Και αφού γελάσουμε, σχολιάσουμε, προβληματιστούμε, ρωτάω: Περισσότερα