Βάλτε το χέρι σας μπροστά από το πρόσωπό σας. Είναι φανερό ότι το χέρι σας είναι αυτό που βρίσκεται μπροστά σας και έχει πέντε δάκτυλα, ενώ ο κενός χώρος γύρω του είναι κάτι διαφορετικό. Όμως αυτή η ικανότητα να αναγνωρίζουμε το σώμα μας είναι πιο περίπλοκη από ό, τι φαίνεται αρχικά, και τα μάτια μας μπορούν να ξεγελαστούν από ένα εκπληκτικά απλό τέχνασμα .
Η πρώτη βιωματική άσκηση που μας ζητήθηκε να κάνουμε την περίοδο που ήμασταν εκπαιδευόμενοι θεραπευτές ακούστηκε πανεύκολη. Αφού είχαμε χωριστεί σε δυάδες, ο ένας ξεκινούσε με μια δήλωση-πρόταση που αφορούσε τον άλλον και εκείνος, έπρεπε να επαναλάβει αυτή τη δήλωση και να πει πως ένιωθε μ’αυτό που άκουσε. Στη συνέχεια, ο πρώτος που είχε κάνει το αρχικό σχόλιο, έπρεπε να επαναλάβει το συναίσθημα και να πει εκείνος πως νιώθει.
Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι νόημα έχει η φράση ´φέρσου ως ενήλικας ´ σε μια κοινωνία, που ξοδεύει εκατομμύρια, για να φαίνεται νεώτερη και που τα πρότυπά της σε όλους τους τομείς κερδίζουν προβολή, όταν δρουν ανώριμα, πέρα από στεγανά, συμβατικότητες, κανόνες, ακριβώς σαν τα κακομαθημένα παιδιά, που θα αποποιηθούν κάθε ευθύνης αργότερα.
Tελευταία έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλιαράκι, “Το εγκώμιο της απραξίας”, μία διάλεξη του Φρανσουά Ζυλλιέν, από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης Προοπτικές, σε μετάφραση του Θάνου Σαμαρτζή. H διαφορά στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τα πράγματα εμείς στην Ευρώπη σε σχέση με την κινέζικη φιλοσοφική αντίληψη είναι η πηγή αυτής της ανάρτησης.
«Για όσα δεν μπορεί να μιλάει κανείς, γι’ αυτά θα πρέπει να σωπαίνει» – Λούντβιχ Βιτγκενστάιν – Tractatus Logico-Philoshophicus
…πολλά σχετίζονται με την αγριότητα αυτού του κόσμου!! ένα από τα σημαντικότερα συστατικά που λείπουν είναι η αυτογνωσία. Δυστυχώς (ή και ευτυχώς) η αυτογνωσία και η αυτοαντίληψη του εαυτού είναι μια δύσκολη και επίπονη διαδικασία (και βεβαίως όχι στατική). Τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι καθρεφτίζουν το τέρας που έχουν μέσα τους στον απέναντι, χωρίς καν να υποψιάζονται ότι τους αφορά, ότι είναι το δικό τους τέρας!! Περισσότερα
Το 96% των ενηλίκων έχουν διαρκείς φαντασιώσεις κάθε είδους. Ποιες είναι οι συνηθέστερες;
Ο ήρωας του Kώστα Kαρυωτάκη στον «Ονειροπόλο», ρομαντικός και αφηρημένος, περιπλανιέται άσκοπα άλλοτε στο σπίτι των παιδικών του χρόνων και άλλοτε σε έναν χορό μεταμφιεσμένων. Περισσότερα
Σήμερα θα μιλήσουμε για 5 πειράματα που πραγματικά ψαλίδισαν (για σήμερα) τις ελπίδες μου, ότι θα έρθει μία μέρα, όπου η ανθρωπότητα θα προοδεύσει. Πάμε να δούμε τα πειράματα και τα αποτελέσματα και θα καταλάβετε τι εννοώ:
Το τι γνωρίζουμε για τον κόσμο, πως κατορθώνουμε να το μάθουμε και πως αντιπροσωπεύεται η γνώση αυτή στον εγκέφαλο μας είναι από τα πιο δύσκολα ερωτήματα των σύγχρονων γνωσιακών επιστημών. Η γνώση φαίνεται να είναι η άρρηκτη συνέχεια της μνήμης.
Σήμερα θα σας γράψω πάλι για ένα πείραμα. Αυτό του καθηγητή R. Rosenthal, που έκανε το 1968 σε συνεργασία με τον L. Jacobson. Οι δυο τους, επισκέφτηκαν ένα σχολείο μιας φτωχής περιοχής του Chicago και εφάρμοσαν σε 18 τάξεις ένα μη λεκτικό τεστ νοημοσύνης, το οποίο ονόμασαν οι ίδιοι: “The Harvard Test of Inflected Acquisition”. Υποτίθεται πως αυτό το τεστ θα έδειχνε ποια παιδιά μελλοντικά θα γινόταν ιδιοφυΐες, ποια ήταν δηλαδή εξαιρετικά προικισμένα από άποψη νοημοσύνης. Περισσότερα
Η έννοια της ελεύθερης βούλησης δέχεται και πάλι επίθεση, αυτή τη φορά από τις εξελίξεις στον τομέα των νευροεπιστημών. Ο Anthony Gottlieb αναλύει Περισσότερα
Στις σοβαρές στρατιωτικές σχολές, π.χ. στο West Point και στο Sundhurst, οι εκκολαπτόµενοι αξιωµατικοί, πέραν των πολεµικών τεχνών και των µαθηµάτων στρατηγικής, βαλλιστικής, πολεµικής τεχνολογίας κ.λπ., µαθαίνουν και «καλούς τρόπους». Περισσότερα
Ο Φίλιπ Ζιμπάρντο γνωρίζει πόσο εύκολο είναι να μετατραπούν οι καλοί άνθρωποι σε κακούς. Σε αυτή την ομιλία μοιράζεται μαζί μας φωτογραφίες από το εσωτερικό του Αμπού Γκραμπ που δεν είχαν δει νωρίτερα το φως της δημοσιότητας. Έπειτα μιλάει για την αντίθετη πλευρά: για το πόσο εύκολο είναι να γίνει κανείς ήρωας και πως μπορεί να αντεπεξέλθει στην πρόκληση.
Από πού προέρχονται οι σκέψεις; Είμαστε στ’ αλήθεια οι συγγραφείς τους ή μόνο οι παραλήπτες προηχογραφημένων μηνυμάτων;
Πριν από 30 χρόνια, η Τζέιν Ελιοτ, μια δασκάλα στην Αϊόβα των ΗΠΑ, στην προσπάθειά της να κατανοήσει το φαινόμενο του ρατσισμού, έκανε ένα πείραμα. Δίδασκε μαθητές της τρίτης τάξης του δημοτικού σε μια αγροτική περιοχή με ελάχιστες μειονότητες.
Το Τρίτο Κύμα ήταν ένα πείραμα πάνω στη φύση του φασισμού και των αιτίων της υποστήριξής του από απλούς ανθρώπους, που έγινε τον Απρίλιο του 1967 σε ένα γυμνάσιο του Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια από το δάσκαλο Ρον Τζόουνς (Ron Jones). Αν και ξεκίνησε σαν απλή άσκηση πειθαρχίας, το πείραμα προς το τέλος του ξέφυγε από τον έλεγχο, και τέλειωσε με πρωτοβουλία του δασκάλου με έναν διδακτικό, όσο και οδυνηρό τρόπο.
Ο ψυχολόγος Φίλιπ Ζιμπάρντο διατείνεται πως η ευτυχία και η επιτυχία έχουν τη ρίζα τους σ’ ένα στοιχείο του χαρακτήρα που οι περισσότεροι επιλέγουμε να αγνοούμε: στον τρόπο που προσανατολιζόμαστε σε σχέση με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Μας προτείνει να επανακαθορίσουμε την άποψή μας για τη σχέση μας με το χρόνο ως ένα πρώτο βήμα για να βελτιώσουμε τη ζωή μας.
