Κοινωνία
Αξίζει να μιλάς με νέους, ειδικά με τους σημερινούς, που ελάχιστα πια θυμίζουν τις πρώτες γενιές της μεταπολίτευσης, με τα παχιά λόγια και τις ασθενικές πράξεις. Τέσσερις είναι οι μεγάλες αλλαγές που τους κληροδοτήσαμε: η επαγγελματική ανασφάλεια, η διακινδύνευση του ρόλου της πυρηνικής οικογένειας, η απαξίωση της παιδείας και η ολοένα μεγαλύτερη επίδραση του διαδικτύου στη ζωή τους.
Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε; Τι θα έπρεπε να συμβουλεύσω έναν φοιτητή που θα ζητούσε την γνώμη μου;
Περισσότερα
Στο «Εκκρεμές του Φουκώ» του Ουμπέρτο Έκο, ο επιμελητής εκδόσεων Τζιάκοπο Μπέλμπο και η παρέα του αποφασίζουν να εκμεταλλευτούν την ανερχόμενη στα τέλη της δεκαετίας του ’70 δυναμική των θεωριών συνωμοσίας — και, μαζί με αυτήν, εκμεταλλεύονται και διάφορα ψώνια που αναζητούν εκδότη: ο εκδοτικός τους οίκος στο Μιλάνο θησαυρίζει χάρη στους Ναΐτες· τα κορόιδα, αναγνώστες και «ιδίοις αναλώμασιν» συγγραφείς, αυξάνουν με ταχείς ρυθμούς, μέχρι που… κατά λάθος αποκαλύπτουν το πραγματικό «Σχέδιο». Και εκεί αρχίζουν τα ολέθρια προβλήματα.
Αυτό είναι ένα θέμα που αποτέλεσε το βασικό πρόβλημα των διάφορων κοινωνικών θεωριών (πράγμα που οδηγούσε στην προπαγάνδα) και αποτελεί ζήτημα τόσο κοσμοθεωρητικής άποψης (δηλαδή αξιακών κριτηρίων) όσο και πρακτικής εφαρμογής (αν μπορεί να «επιβληθεί» και πώς).
Τα δάχτυλα ελαφρά πρησμένα. Στο λέω τόσο καιρό: “κάνε κάτι, το αίμα σου δεν κυκλοφορεί καλά, πήγαινε σε έναν γιατρό και ρώτα”. Δεν είναι τίποτα, ξέρω, μη μου ανησυχήσεις. Είναι απλά που όταν ξεφυλλίζεις τα βιβλία δίπλα μου, αντί να χαζεύω την ερωτοτροπία της αφής σου με τις τυπωμένες λέξεις, ξεχνιέμαι και βουτάω στην υπεραιμία των άκρων σου και πνίγομαι κόκκινα εσωτερικά, αχνά μπλε εξωτερικά.
Είμαι Έλληνας. Πάντοτε ήμουν και ένιωθα Έλληνας. Έχω βαθιά υπερηφάνεια και πόνο κρυφό για την Ελλάδα. Η Ελλάδα όμως με έδιωξε. Δεν έχει μάθει να αγαπάει τα παιδιά της.Οι συνθήκες οι οικονομικές, η αστάθεια, τα κελεύσματα ενός καλύτερου και πιο αισιόδοξου μέλλοντος, με οδήγησαν στη δύσκολη απόφαση του δρόμου της ξενιτιάς. Προσέξτε, όχι η δειλία μου, όχι η βολή μου, η ελπίδα μου για ένα πιο φωτεινό μέλλον για μένα και τα παιδιά μου.
Περισσότερα
Ενός λεπτού κραυγή για όλους εκείνους που καταπίνουν ανελέητα τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους. Λες και δεν πιάνουν χώρο στο σώμα τους , επειδή είναι αόρατα και έτσι δεν παχαίνουν, δεν επιβαρύνουν, χάνονται. Μόνο που όσο χάνονται αυτά, χάνεσαι και εσύ μαζί τους.
Από τις έξι τα ξημερώματα της 23ης Δεκεμβρίου, ο Χρήστος Σολόπουλος, ο Θανάσης Θεοδώρου κι ο Τάσος Βούλγαρης πιάνουν ένα παγκάκι της πλατείας Πάρκου στη Λαμία και το κάνουν «σπίτι» τους για 24 ώρες, με στόχο να ευαισθητοποιήσουν τους συμπολίτες τους.
Περισσότερα
Έναν πολύ πρωτότυπο τρόπο επέλεξε η εταιρεία δημοσκοπήσεων aboutpeople να στείλει τις ευχές τις για τη νέα χρονιά επιλέγοντας μια κάρτα με πράγματα που μάθαμε για τους Έλληνες μέσα στο 2016, με στοιχεία από τις έρευνες κοινής γνώμης που πραγματοποίησε και η Athens Voice δημοσίευσε.
Περισσότερα
Ο όρος «πολιτικώς ορθό» ήρθε στη ζωή μας πριν μερικά χρόνια. Όπως τα περισσότερα, έτσι και αυτός είναι ξενόφερτος και σημαίνει πως προσέχεις τις λέξεις που χρησιμοποιείς προκειμένου να μην πληγώσεις κάποιον άλλο άνθρωπο.
Λίγα χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η οποία θεωρείται από τις μεγαλύτερες , αν όχι η μεγαλύτερη, συμφορά του ελληνισμού διαχρονικά, οι άνθρωποι προσπαθούν να συνέλθουν, να ορθοποδήσουν και να βρουν ξανά τα πατήματά τους στον νέο κόσμο που διαμορφώνετε γύρω τους. Διαβάστε και πάρτε κουράγιο από ένα ωραίο άρθρο του 1928, που πιστεύουμε ότι κάτι έχει να μας διδάξει και σήμερα, σ αυτή την (συγκριτικά λιγότερο) δύσκολη περίοδο που διανύουμε.
Κατάθλιψη και οικονομική κρίση
Το θολωμένο μου μυαλό/μ’ έχει προδώσει προ πολλού, /του λέω αλλού και τρέχει αλλού, /με κάνει και παραμιλώ. Με κάνει και παραμιλώ, /το θολωμένο μου μυαλό.
Πριν από λίγο καιρό, ο Ιάκωβος Απέργης, ο αρχιμάγειρας του Τζανείου, έφτασε στο νοσοκομείο κουβαλώντας δύο μεγάλα ταψιά. Ηταν η πίτσα που είχε φτιάξει το προηγούμενο βράδυ στο σπίτι. Την πήγαινε στα παιδάκια της παιδοψυχιατρικής κλινικής.
Το όραμα για τη δημιουργία μιας “ιδανικής κοινωνίας” στηρίζεται στις πανανθρώπινες αξίες που η κλασική Ελλάδα του 5ου αιώνα π.Χ. και ο ευρωπαϊκός Διαφωτισμός του 18ου αιώνα δημιούργησαν. Είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα-ατομικά, κοινωνικά, πολιτικά. Τρεις είναι ίσως οι πιο σημαντικές.
Ποια είναι η αναγκαία ευθύνη του σημερινού ανθρώπου και πολίτη, για να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα;
Θυμήσου να βάλεις τον καιρό στα αναθεματισμένο το βιβλίο σου -ο καιρός είναι πολύ σημαντικός.» Ernest Hemingway
Επειδή τα ζωικά θέματα είναι κάπως βαρετά, είναι καλύτερα να μιλήσουμε για σεξ και αίμα. Θα μπορούσε ν’ αρχίζει έτσι αυτή η παρουσίαση, μιας και κάπως έτσι ξεκινάει το ίδιο το βιβλίο, μ’ έναν απροσδόκητο συσχετισμό ανάμεσα στη γοητεία που ασκούν οι σεξουαλικές και αιματηρές φαντασιώσεις και την ψυχολογική και σωματική αποξένωση από τα ζώα που μας θρέφουν και μας ντύνουν.
