Κατηγορία -Άρθρα / Συνεντεύξεις

Σύντομες απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα – Το τελευταίο βιβλίο του Στίβεν Χόκινγκ

Τις δικές του απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα για το σύμπαν αλλά και τη ζωή δίνει μετά θάνατον ο Στίβεν Χόκινγκ με το βιβλίο που κυκλοφορεί σήμερα, Τρίτη 16 Οκτωβρίου, ταυτόχρονα στις ΗΠΑ, τη Βρετανία, την Ιταλία, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.

«Ανέκαθεν οι άνθρωποι ψάχνουν τις απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα. Από πού ερχόμαστε; Υπάρχει άλλη έξυπνη ζωή στο σύμπαν; Τι υπάρχει μέσα σε μια μαύρη τρύπα; Πώς θα επιβιώσουμε στη Γη; Πώς μπορούμε να εποικίσουμε το Διάστημα; Ποιος είναι ο σχεδιασμός, το βαθύ νόημα πίσω από κάθε πράγμα; Υπάρχει κανένας εκεί πάνω;» συνοψίζει ο βρετανός αστροφυσικός στο βιβλίο του «Σύντομες απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα».

Ποιες είναι οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα λοιπόν;

Ο αστροφυσικός που άφησε την τελευταία του πνοή τον περασμένο Μάρτιο απαντά και με έναν προσωπικό απολογισμό:

«Είχα μια καταπληκτική ζωή σε αυτόν τον πλανήτη, ενώ συγχρόνως διέτρεχα με το μυαλό μου ολόκληρο το σύμπαν και τους νόμους της Φυσικής. Έφτασα στα πέρατα του γαλαξία, ταξίδεψα σε μια μαύρη τρύπα και γύρισα στις απαρχές του χρόνου. Στη Γη είδα αναταράξεις και ηρεμία, επιτυχία και πόνο. Ήμουν πλούσιος και φτωχός, οργανικά ικανός και ανίκανος. Δέχθηκα συγχαρητήρια και επικρίσεις, αλλά ποτέ δεν αγνοήθηκα. Χάρις στη δουλειά μου είχα το εξαιρετικό προνόμιο να συμβάλω στην κατανόηση του σύμπαντος».

«Ελπίζω μια μέρα να βρούμε τις απαντήσεις σε όλε μας τις ερωτήσεις. Πώς θα μπορέσουμε να θρέψουμε έναν παγκόσμιο πληθυσμό όλο και μεγαλύτερο; Να του προσφέρουμε πόσιμο νερό, να παράγουμε ανανεώσιμη ενέργεια, να προλαμβάνουμε και να θεραπεύουμε ασθένειες, να επιβραδύνουμε την κλιματική αλλαγή; Ελπίζω η επιστήμη και η τεχνολογία να μας δώσουν τις απαντήσεις. Είμαστε όλοι ταξιδιώτες του χρόνου, πορευόμαστε προς το μέλλον» γράφει.

«Η επιστήμη αποδεικνύεται πολλές φορές πιο παράξενη από την επιστημονική φαντασία. Και προσφέρει μεγαλύτερη ικανοποίηση»

εξηγεί για να προχωρήσει σε μια προσωπική εξομολόγηση:

«Εγώ είμαι ένας επιστήμονας με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την Φυσική, την Κοσμολογία, το σύμπαν και το μέλλον της ανθρωπότητας. Χάρις στους γονείς μου καλλιέργησα μια ακόρεστη περιέργεια, ενώ δεν έπαψα ποτέ να προσπαθώ, όπως ο πατέρας μου, να απαντώ στα πολλά ερωτήματα που θέτει η επιστήμη».

Πού τον οδήγησε αυτή ακόρεστη περιέργεια;

«Πέρασα όλη μου ζωή ταξιδεύοντας στο σύμπαν χωρίς να βγω ποτέ από το μυαλό. Κάποια στιγμή πίστεψα ότι θα ζούσα το τέλος της Φυσικής όπως την γνωρίζουμε. Σήμερα, αντίθετα, πιστεύω πως και μετά το βιολογικό μου τέλος οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν το θαύμα των επιστημονικών ανακαλύψεων. Είμαστε κοντά σε κάποιες από αυτές τις απαντήσεις. Αλλά ακόμη δεν έχουμε φτάσει».

Το βέβαιο για ένα από τα λαμπρότερα μυαλά των φυσικών επιστημών είναι πώς τα τελευταία πενήντα χρόνια η οπτική μας για το σύμπαν άλλαξε πολύ. «Θα είμαι ευτυχής εάν θα έχω συμβάλλει κι εγώ σε αυτήν την αλλαγή» γράφει ο Χόκινγκ και συνεχίζει με μια θέρμη φιλοσοφικής ενατένισης:

«Μία από τις μεγάλες αποκαλύψεις της διαστημικής εποχής είναι η νέα οπτική κάτω από την οποία η ανθρωπότητα έμαθε να κοιτάζει τον εαυτό της: όταν παρατηρούμε τη Γη από το Διάστημα, βλέπουμε ένα ενιαίο σύνολο. Αντιλαμβανόμαστε την ενότητα, όχι τις διαιρέσεις. Είναι μια εικόνα που μέσα στην τεράστια απλότητά της μεταδίδει ένα πολύ δυνατό μήνυμα: ένας μοναδικός πλανήτης, μία και μόνο ανθρώπινη φυλή».

Ένα είναι και το συμπέρασμα για τον Στίβεν Χόκινγκ:

«Το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται στο σύμπαν» σημειώνει υπενθυμίζοντας ότι γεννήθηκε ακριβώς τρεις αιώνες μετά τον θάνατο του Γαλιλαίου.

«Μου αρέσει να σκέπτομαι ότι αυτή η σύμπτωση έπαιξε ρόλο στην κατεύθυνση που πήρα στο πεδίο των επιστημών. Αν και βέβαια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, εκείνη την ημέρα θα πρέπει να γεννήθηκαν περίπου διακόσιες χιλιάδες παιδιά. Και ποιος ξέρει πόσα από αυτά επέδειξαν κάποιο ενδιαφέρον για την αστρονομία».

Ο Χόκινγκ θα έπρεπε πάντως να ζήσει πολύ λιγότερα χρόνια από τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά εξαιτίας της νόσου του Λου Γκέρινγκ από την οποία προσβλήθηκε σε νεαρή ηλικία. Τελικά κατάφερε να ζήσει για πολλές δεκαετίες ακόμη καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο.

«Δεν ήμουν ποτέ ανάμεσα στους καλύτερους μαθητές – ήταν μια τάξη πολύ έξυπνων παιδιών και εγώ ήμουν πάνω κάτω στον μέσο όρο. Οι συμμαθητές μου πάντως με φώναζαν Αϊνστάιν. Αυτό σημαίνει ότι έβλεπαν κάτι σε μένα. Δυο συμμαθητές μου πάντως είχαν στοιχηματίσει ένα σακουλάκι καραμέλες ότι δεν θα γινόμουν κανένας» αναφέρει για τα μαθητικά του χρόνια, ενώ ανατρέχει και στην τεράστια επιτυχία που γνώρισε το βιβλίο του «Το χρονικό του χρόνου: Από τη Μεγάλη Έκρηξη ως τις μαύρες τρύπες» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κάτοπτρο):

«Δεν περίμενα τέτοια επιτυχία. Χωρίς αμφιβολία συνέβαλε το ενδιαφέρον του κόσμου για την ιστορία μου, για το γεγονός ότι κατάφερα να γίνω θεωρητικός φυσικός και συγγραφέας μπεστ σέλερ παρά την αναπηρία μου».

Ο Χόκινγκ δίνει κι άλλα δείγματα ταπεινότητας αλλά και αυτοσαρκασμού:

«Για πολλούς συνάδελφούς μου είμαι ένας φυσικός ανάμεσα στους πολλούς. Αλλά για το μεγάλο κοινό ήμουν ο πιο διάσημος φυσικός του κόσμου. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι, με εξαίρεση τον Αϊνστάιν, οι επιστήμονες δεν γίνονται δημοφιλείς όσο οι ροκ σταρ και εν μέρει επειδή αντικατοπτρίζω το στερεότυπο της ανάπηρης ιδιοφυΐας: δεν μπορώ να καμουφλαριστώ με μια περούκα και ένα ζευγάρι μαύρα γυαλιά. Το αναπηρικό καροτσάκι με προδίδει»…

***

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αντικλείδι , https://antikleidi.com




«Πιο εύκολα μετράς τον μισθό σου, παρά την ψυχική ευημερία»

Φιλόσοφος, δοκιμιογράφος και μυθιστοριογράφος, το «τρομερό παιδί» της γαλλικής διανόησης, βραβευμένος με Medicis και Renaudot, συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα», του αυτοβιογραφικού βιβλίου «Ενας καλός γιος», αλλά και πολλών δοκιμίων όπως «Το παράδοξο του έρωτα», «Η μελαγχολική δημοκρατία», ένας κοσμοπολίτης, με ρηξικέλευθες απόψεις, ο Πασκάλ Μπρικνέρ, συχνά πυκνά έρχεται στην Ελλάδα.
Περισσότερα




Neil deGrasse Tyson – Tα 8 βιβλία που πρέπει να διαβάσει κάθε ευφυές άτομο στον πλανήτη

Ο Αμερικανός Neil deGrasse Tyson είναι ένας από τους πιο διάσημους αστροφυσικούς και κοσμολόγους στον κόσμο, ενώ εκτός από διευθυντής στο Πλανητάριο Χέιντεν του Αμερικανικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Νέας Υόρκης, είναι και αναγνωρισμένος συγγραφέας. Επίσης, είναι ένας άνθρωπος με εξαιρετικό χιούμορ, κάτι που μπορεί κανείς να παρατηρήσει αμέσως με μια ματιά στο Twitter του, όπου σχολιάζει συχνά την επικαιρότητα.

Περισσότερα




Κωνσταντίνος Δασκαλάκης: «Στο σκάκι οι μηχανές υπερβαίνουν την ικανότητα του ανθρώπου – Οχι όμως και στο πόκερ»

Ο διακεκριμένος έλληνας επιστήμονας έναν μήνα μετά τη βράβευσή του με το σημαντικό μαθηματικό βραβείο Rolf Nevanlinna μιλάει για τη ζωή του στις ΗΠΑ, τον μελλοντικό κόσμο που ανοίγεται μπροστά μας, αλλά και για τον άλυτο γρίφο της Ελλάδας.

Περισσότερα




Φόκνερ, ο μεγάλος Νότιος που επηρέασε τους Έλληνες

Σαν σήμερα, 25 Σεπτεμβρίου 1897, γεννήθηκε ο  Γουίλιαμ Φώκνερ.  Αμερικανός συγγραφέας από τους σημαντικότερους του 20ου αιώνα και ιδιαίτερα της μεγάλης λογοτεχνικής παράδοσης του Αμερικανικού Νότου.

Περισσότερα




Αλέξανδρος Νεχαμάς: Η φιλοσοφία πρέπει να ξαναβρεί το ρόλο της ως «τέχνη του βίου»

Μπορεί η φιλοσοφία να βγει έξω από τα πανεπιστημιακά έδρανα και να επανέλθει στην καθημερινότητα ως «τέχνη του βίου»; Ο Αλέξανδρος Νεχαμάς (γενν. 1946), μαθητής του κορυφαίου Καθηγητή Φιλοσοφίας Gregory Vlastos στο Πρίνστον και τώρα δάσκαλος στο ίδιο πανεπιστήμιο, με μια λαμπρή ακαδημαϊκή σταδιοδρομία – πρόσφατα εξελέγη τακτικό μέλος στην Ακαδημία Αθηνών – πιστεύει ότι η φιλοσοφία έχει ένα δημόσιο ρόλο να παίξει, έξω από την «ακαδημαϊκή» πλευρά της.

Περισσότερα




Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας – Το χαλί όπου παίζαμε ήτανε κόκκινο

Σαν σήμερα, 3 Σεπτεμβρίου 1994, πέθανε ο σημαντικός Έλληνας ζωγράφος, Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας. Υπήρξε επίσης γλύπτης, χαράκτης, εικονογράφος, συγγραφέας και ακαδημαϊκός. Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το βιβλίο του  “Το χαλί όπου παίζαμε ήτανε κόκκινο” Περισσότερα




Τι γίνεται αφότου φύγουμε απ ‘ αυτή τη ζωή; – Μάνος Αντώναρος

Ο Μάνος Αντώναρος έγραφε απλά και απλά… υπέροχα! Από τις καλύτερες πένες της ελληνικής δημοσιογραφίας, πέθανε δυστυχώς σήμερα.. Η πρώην σύζυγός του Ολίβια Γαβρίλη τον αποχαιρέτισε με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο, ενώ μας θύμισε ένα άρθρο που είχε γράψει ο Μάνος το 2013 για εκείνη και για τον θάνατο.
Περισσότερα

Μαρκ Μαζάουερ – Ο ακραίος εθνικισμός είναι μια φαντασίωση

Eνας  από τους πιο διακεκριμένους ιστορικούς της εποχής μας συσχετίζει τα μυστικά του οικογενειακού του δέντρου με την ευρωπαϊκή ιστορία του 20ού αιώνα.

Περισσότερα

«Ο Θεός της Ελλάδας δεν βαρέθηκε την Ελλάδα. Iσως βαρέθηκε τους Eλληνες» – Αρβελέρ

Η διακεκριμένη βυζαντινολόγος-ιστορικός, η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700ετή ιστορία του, μιλάει για τους μικρούς θησαυρούς της ελληνικής γλώσσας, για τα «σύνορα της κορυφής» και για τις σύγχρονες ευρωπαϊκές αγκυλώσεις.
Περισσότερα

Μ. Κανάκης – Τα παιδιά δεν χρειάζονται τον τέλειο, αλλά τον ζωντανό και παρόντα γονιό

Το να μιλάς μ’ έναν ψυχολόγο είναι πάντα συναρπαστικό γιατί τα θέματα που άπτονται του ψυχικού κόσμου, της αυτογνωσίας, του ασυνειδήτου, του ανεξερεύνητου εαυτού, της συμπεριφοράς αποτελούν για τον άνθρωπο μια αέναη αναζήτηση ερμηνειών, προβληματίζουν, διεγείρουν το ενδιαφέρον κάνοντάς σε να ζητάς να μάθεις όσα περισσότερα γίνεται.

Περισσότερα

Το 2030 θα υπάρχουν «φεγγαρόπαιδα» – Δ. Νανόπουλος

Την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2013, ο Πίτερ Χιγκς παρέλαβε μαζί με τον Φρανσουά Ενγκλέρ το Νομπέλ Φυσικής. Στην ομιλία του περιέγραψε τη θεωρία του (τον μηχανισμό μέσω του οποίου η ύλη αποκτά τη μάζα της) και φυσικά μίλησε για το πασίγνωστο σε όλο τον κόσμο μποζόνιό του, κλείνοντας με την εξής φράση: «…το 1976 οι Ελις, Γκάιλαρντ και Νανόπουλος παρότρυναν τους πειραματικούς φυσικούς του CERN να αναζητήσουν το μποζόνιο Higgs όπως το προέβλεπε η θεωρία. Ηταν η αρχή μιας μεγάλης πειραματικής έρευνας, η οποία κορυφώθηκε με την ανακοίνωση του CERN τον Ιούλιο του 2012».
Περισσότερα

Γιατί οι Έλληνες μαθητές “δεν μαθαίνουν γράμματα”

Έχουν τις χειρότερες επιδόσεις μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ παρά το γεγονός ότι διδάσκονται από περισσότερους δασκάλους συγκριτικά με τους ευρωπαίους συνομηλίκους τους – Μετεξεταστέο το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα χωρίς μακροπρόθεσμη στρατηγική και κίνητρα. Περισσότερα

Τζων Λένον – Εγώ δεν θέλω να είμαι βασιλιάς. Θέλω να είμαι αληθινός

Στις 8 Δεκεμβρίου τού ’80 δολοφονήθηκε ο Τζων Λένον στην Νέα Υόρκη, Όπως δολοφονήθηκε ο Παζολίνι στην Όστια, στις 2 Νοεμβρίου του ’75. Οι οργανωμένοι επιτήδειοι έβαλαν φαίνεται σκοπό να καθαρίσουν τον κόσμο από τα μεγάλα φίνα πνεύματα. Το πρόβλημα είναι μελλοντικό — τι θα απογίνουν όλοι αυτοί οι ρινόκεροι; Θα πεθάνουν από το μικρό τους κρανίο όπως οι δεινόσαυροι;

Περισσότερα

Καστοριάδης – Μια κοινωνία που παραπαίει

Καταγγέλλατε από το 1979, με την ευκαιρία των «Νέων Φιλοσόφων», την άνοδο της χυδαιότητας, την απουσία του κριτικού πνεύματος, της αληθινής πολιτικής σκέψης. Λοιπόν, αυτές οι τάσεις είναι σήμερα πανταχού παρούσες… Περισσότερα

Ματθαίος Γιωσαφάτ – Ο Τσίπρας γελάει συνέχεια είτε είναι κηδεία είτε γάμος…

Ο ψυχίατρος – ψυχαναλυτής Ματθαίος Γιωσαφάτ μιλάει στον «Φιλελεύθερο» για την ψυχοσύνθεση των Ελλήνων, την επιρροή της μητέρας στη διαμόρφωση του χαρακτήρα, το πολιτικό σύστημα και την ιδιοσυγκρασία ηγετών, όπως ο Αλέξης Τσίπρας. Ακόμα, αναφέρεται στον έρωτα, τον θάνατο και την αγάπη ως κίνητρα για τη δημιουργικότητα του ανθρώπου…

Περισσότερα

Χρήστος Γιανναράς – Απορώ που ακόμα υπάρχουμε

εν όψη της εθνικής επετείου του «Όχι», για την Ελλάδα που «τέλειωσε» λόγω και της εκπαίδευσης που έχει στόχο την χρηστικότητα και όχι το «αληθεύειν».«Βυθιζόμαστε σε ένα κενό, σε ένα τίποτα […] Απορώ που ακόμα υπάρχουμε! Δεν γεννιέται η παραμικρή αντίσταση στην κακουργία των πολιτικών… Προς τι να αντισταθεί ο Έλληνας; Προς τι; 

Περισσότερα

Οδυσσέας Ελύτης – “Δυο χρόνια της ζωής σας θα πάνε χαμένα”

Σαν σήμερα, στις 18 Οκτωβρίου του 1979, η Σουηδική Ακαδημία αναγγέλλει την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη «για την ποίησή του, που με φόντο την ελληνική παράδοση, με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική οξύνοια ζωντανεύει τον αγώνα τού σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργία»

Περισσότερα

Ζαν-Πωλ Σαρτρ – Ο χρόνος στο έργο του Φώκνερ

Το πρώτο πράγμα που εντυπωσιάζει κάποιον όταν διαβάζει το «Η Βουή και η Μανία» είναι η τεχνική του ιδιορρυθμία. Για ποιο λόγο ο Φώκνερ έχει κατακερματίσει το χρόνο της ιστορίας του ανακατεύοντας τα κομμάτια; Για ποιο λόγο το πρώτο παράθυρο με θέα σε αυτόν τον μυθιστορηματικό κόσμο είναι της συνείδησης ενός χαζού; Ο αναγνώστης μπαίνει σε πειρασμό να αναζητήσει σημεία-οδηγούς και να επανακαθορίσει ο ίδιος τη χρονολογική σειρά:

Περισσότερα

Σαράντος Καργάκος – Η άγνωστη λέξη «καθήκον» και η παραγωγή… τεμπέληδων

Ένα παλαιό, αιχμηρό άρθρο του Σαράντου Καργάκου, που αξίζει να μας βάλει σε σκέψεις και αυτοκριτική -ιδίως όσους υπηρετούν την εκπαίδευση.

Περισσότερα

Καστοριάδης – Υπάρχουν πολιτισμοί πιο ίσοι από τους άλλους;

Απόσπασμα από συζήτηση του Κορνήλιου Καστοριάδη με τον Γάλλο κοινωνιολόγο Allain Caillé και τη Βελγίδα φιλόσοφο Chantal Mouffe που σύμφωνα με την εφημερίδα, έγινε λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. 

Περισσότερα

Ο Μάνος Χατζιδάκις για τον Ελία Καζάν: Η μουσική μου για το Αμέρικα – Αμέρικα

 

Στην Αθήνα όταν τελειώνει το καλοκαίρι είναι γιορτή. Και η νύχτα είναι πιο όμορφη κι από την πιο όμορφη γυναίκα.

Περισσότερα

Στέλιος Ράμφος: “Μου άρεσαν πάντα όσα με ξεπερνούσαν”

Ο Στέλιος Ράμφος είναι ένας άνθρωπος προσιτός, υπομονετικός, χαμηλών τόνων, μειλίχιος, ο οποίος δεν δέχεται τον τίτλο του φιλοσόφου, αποκαλώντας τον εαυτό του φιλοφιλόσοφο, φίλο της φιλοσοφίας.

Περισσότερα

H απειλή της τεχνητής νοημοσύνης είναι μπροστά μας

Ο καθηγητής Φιλοσοφίας Θεοφάνης Τάσης μιλάει για τις πολιτικές αντιφάσεις της εποχής μας, την μελλοντική απειλή της τεχνητής νοημοσύνης, την «εικονιστική κοινωνία» και τον ειδικό ρόλο του φιλοσόφου στις σύγχρονες κοινωνίες.
Περισσότερα

Κορνήλιος Καστοριάδης – Μια άνοδος σημαντικότητας;

[«Η συνέντευξη αυτή του Κορνήλιου Καστοριάδη παραχωρήθηκε», σύμφωνα με τον μεταφραστή του Rising Tide of Insignificancy στα αγγλικά, «τον Απρίλη του 1996 στον Max Blechman, εκδότη του αμερικάνικου αναρχικού περιοδικού Drunken Boat, για ένα τεύχος το οποίο εντέλει εκδόθηκε σε μορφή βιβλίου. Περισσότερα

Κορνήλιος Καστοριάδης – Ο άνθρωπος και οι ιδέες του

Τον Δεκέμβριο του 1984, ο Κορνήλιος Καστοριάδης παρουσιαζόταν πρώτη φορά στην ελληνική τηλεόραση, στην εκπομπή παρασκήνιο. Από την εκπομπή αυτή, η οποία προκάλεσε συζητήσεις και σχόλια στον Τύπο για αρκετές ημέρες, δημοσιεύεται εδώ η συνέντευξη του Κ.Κ. με πολύ μικρές συντομεύσεις και ελάχιστες προσθήκες από το αμοντάριστο υλικό.

Περισσότερα

Αρβελέρ – Oι κυβερνήσεις να διεκδικήσουν τη θέση της Ελλάδας στη νέα Ευρώπη

Η κα. Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ αναφέρεται στην ευρωπαϊκή ελπίδα, με την εκλογή Μακρόν, ερμηνεύει το ρόλο της Εκκλησίας στην ελληνική πραγματικότητα, επισημαίνει την κρισιμότητα για τις αποφάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη και υπενθυμίζει  την αναγκαιότητα  για μία βαθιά αλλαγή στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας.

Περισσότερα

Χόρχε Λουίς Μπόρχες: Το καθήκον της τέχνης

Το καθήκον της τέχνης είναι να μεταμορφώνει αυτά που μας συμβαίνουν συνεχώς, να μεταμορφώνει όλα αυτά τα πράγματα σε σύμβολα, σε μουσική, σε κάτι που μπορεί να διαρκέσει στη μνήμη του ανθρώπου. Αυτό είναι το χρέος μας. Αν δεν το εκπληρώσουμε, νιώθουμε δυστυχισμένοι.

Περισσότερα