Αρθογράφος : Μπουμπάρη Μαριλένα

“Είμαι μητέρα δυσλεξικού παιδιού”

CHILD-READINGΟι Μαθησιακές Δυσκολίες αποτελούν τα τελευταία χρόνια, ένα πρόβλημα αιχμής για την ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα, που αφορά χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες και απασχολεί με ένταση τόσο τους εκπαιδευτικούς όσο και τους γονείς. Ωστόσο, παρά την αέναη προσπάθεια για επίλυση του ζητήματος και ανεύρεση μεθόδων παρέμβασης, ένας μεγάλος αριθμός μαθητών αποτυγχάνουν καθημερινά, στερούνται έγκαιρης ανίχνευσης των ΜΔ ή αποτελεσματικής εκπαιδευτικής στήριξης.


Περισσότερα

Πώς έγινε η αγάπη, ιδιοτέλεια;

arachnofovia


“Σοκ! Ξέρατε τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου μας;” Αυτός ήταν ο τίτλος της είδησης πάνω στην οποία σκόνταψα πριν από μερικά χρόνια. Μια είδηση που έμελλε να στιγματίσει πολλές από τις παιδικές νύχτες μου!

Περισσότερα

Συνήθισα να αδιαφορώ!

keane-melancholy-menagerie-exhibition
Διαβάζω στο πισώφυλλο ενός βιβλίου: είναι απίστευτο πώς περνούμε ολόκληρη τη ζωή μας με μάτια μισόκλειστα, αφτιά βουλωμένα, σκέψεις νεκρωμένες. Ίσως να ‘ναι πιο καλά έτσι. Ίσως αυτό να κάνει τη ζωή τόσο ανεκτή και τόσο ευπρόσδεκτη.


Περισσότερα

Καμιά φορά και κανέναν καιρό…

tree-under-night-sky-with-stars-and-milky-way
Σε έναν τόπο μαγικό, που κανένας μέχρι τότε δεν ήξερε πως υπήρξε, ήρθαν όλοι οι ήρωες των παραμυθιών στους ανθρώπους να μιλήσουν, αφού τώρα ήταν η σειρά τους για να ζήσουν. Λίγες σελίδες είχαν μείνει μόνο άγραφες στο βιβλίο της ζωής- αυτές θα ‘ταν δικές τους, είπαν.


Περισσότερα

Οι δρόμοι γι’ αυτό ραγίζουν ξέρεις, γιατί τα βάσανα όλου του κόσμου βαστούν.

Loneliness«Να κόψουν τον λαιμό τους να πάρουν τις αποφάσεις τους, αλλιώς θα πάω εκεί και θα τους κάνω το μαγαζάκι καλοκαιρινό, κα-λο-και-ρι-νό! Το κατάλαβες ρε Μανώλη;»


Περισσότερα

Μη μιλάς, άκου!

dont-speak-alycia-fraser


Διακόπτουμε, διαφωνούμε, αγανακτούμε, χειρονομούμε, δεν ακούμε. Και όλα αυτά ανάμεσα στις ανθρώπινες κατά τ’ άλλα σχέσεις μας. Μια κουβέντα αρκεί για να ταράξει τον ρου μιας ομαλής συζήτησης και να κάνει τις λέξεις «γυαλιά καρφιά».

Περισσότερα

Πώς ακόμα να μείνω παιδί;

lonely child beachΤη Δευτέρα ποζάραμε ως τηλεπαρουσιάστριες πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής καθήμενες περιμετρικά του καθιστικού. Την Τρίτη ήμασταν πωλήτριες υποδημάτων ή ενδυμάτων, Τετάρτη δε, κορδωνόμασταν ως δημοσιογράφοι εφευρίσκοντας ένα σωρό ανύπαρκτες λέξεις, ένεκεν το ρεπορτάζ. Περισσότερα


«Δεν πειράζει, θα μεγαλώσεις» λένε

baby9Ερχόμαστε στη ζωή και αποτελούμε τη χαρμόσυνη είδηση μια μικρής κοινωνικής ομάδας, της οικογένειάς  μας. Καταφέρνουμε να αρθρώσουμε την πρώτη εκείνη σακατεμένη λέξη, ανάμεσα από μικρά κοφτερά δοντάκια που αρχίζουν να ξεπροβάλλουν . «Μαμά» λέμε, (ή μπαμπά, ανάλογα πάντα με τον ακροατή!) και ηχεί σαν μια λέξη μαγική, σαν άλλος ποτέ να μην την άκουσε. Είναι το πρώτο μεγάλο μας επίτευγμα.


Περισσότερα

Να μη φοβάσαι

fear_life_430


Αυτό είναι για σένα…

Για σένα που στριφογυρίζεις τις νύχτες στην κλίνη σου και εύχεσαι το αύριο μια ευχάριστη είδηση να φέρει. Για σένα που διστάζεις να ξυπνήσεις και να νιώσεις την πραγματικότητα, προτιμώντας ξεκάθαρα πια να κοιμηθείς πλάι στο άπιαστο όνειρο. Μη φοβάσαι. Περισσότερα

Τα αδέρφια μας είναι όλα όσα έχουμε

b,w,child,sad,baby,angry,girl,beautiful-60bc38b7781d2e44a71132ae3cfaceb4_h[2][2]


Καθόμασταν πάντα η μία πλάι στην άλλη, με το πάντα να χρήζει σχετικότητας του χρόνου. Χάραζα καθημερινά μία μολυβένια γραμμή από πάαανω μέχρι κάαατω, να έτσι, στη μέση(σχεδόν) του τετράποδου σχολικού επίπλου με σκοπό να διαχωρίσω ευδιάκριτα τη ζώνη εμβέλειας. Περισσότερα

Ευχαριστώ για όλα Άγιε Βασίλη!

santa-letters1


Κάποιο λάθος πρέπει να είχε γίνει εκείνη την Πρωτοχρονιά. Μα όχι, δεν ήταν δυνατόν. Ήμουν σίγουρη πως πρόκειται για ένα σφάλμα, απρόσμενο μεν, καθόλου αμελητέο για την εξάχρονη ψυχή μου δε. Ένα σκουφάκι! Αυτό είχες να μας προσφέρεις φέτος  Άγιε Βασίλη; Δεν το χωρούσε ο νους μου, άλλωστε δεν πλησίαζε καν στα ζητούμενα και τις επιθυμίες  μου. Ένα σκουφάκι! Περισσότερα

Είναι οι μικρές στιγμές…

sunset


Ημερολόγιο δεν κρατώ. Ποτέ δεν κρατούσα. Μονάχα ένα ροζ, ολιγοσέλιδο τεφτεράκι σε σχήμα καρδιάς είχα φυλαγμένο, με μια τόση δα κλειδαριά που πότε το πετούσα εδώ, πότε παραπέρα, έτσι για να πέσει μόνο στην αντίληψη των δικών μου ώστε να αναρωτηθούν για τ’ απόκρυφα βιώματά μου. Μα η αλήθεια είναι πως τίποτα δεν έγραφα εκεί μέσα. Είχα άλλη καρδιά-πιο μεγάλη για τα βάσανα, βλέπετε. Περισσότερα

Όσα ξέχασαν να μας πουν…

words2


Ξέχασαν να μας πουν:

-πως ένα κι ένα δεν κάνει πάντα δύο, κάνει και τρία ή και τίποτα. Πως δεν ανταμείβονται όλοι οι κόποι. Η ζωή δεν είναι πράξη ιδανική, μήτε εξίσωση ρομαντική και η Θεία Δίκη δε διαφέρει και πολύ από τη θεία Βίκη! Περισσότερα

Σχέσεις: αυτό το μαρτύριο!

love_cancelled


Βλέπετε την κοπέλα στο μπροστά τραπέζι, εκεί στα δεξιά; Αυτή με την πλούσια καστανή κώμη και τα έντονα ζυγωματικά. Την λένε Μαντώ και ομολογουμένως, το κοραλί φόρεμα που με ζήλο προσπαθεί να φτάσει κάτω από τους μηρούς, της προσδίδει σήμερα απαράμιλλη γοητεία, αφήνοντας τα καλλίγραμμα πόδια της στο έλεος του ήλιου. Καλή επιλογή , αν με ρωτάτε. Περισσότερα

Δάσκαλε που(;) δίδασκες

Teacher


Και δωστου του κλάμα, και πάμε πάλι από την αρχή. Συγνώμη κύριε Θανάση μα δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μεταφέρεις 10 μήλα, μετά να σου πέσουν τα 4 στο δρόμο και έπειτα να προσθέσεις 6 πορτοκάλια! Μου είναι αδύνατο να το συλλάβω και τέλος πάντων δεν ξέρω πόσα είναι πια τα φρούτα σου όλα μαζί. Ας πρόσεχες! Ας πρόσεχα κι εγώ λίγο παραπάνω την ώρα των μαθηματικών και τώρα το προβλήματά μου να ήταν πολύ μικρότερα από φρουτοπροσθέσεις. Περισσότερα

Όταν μεγαλώσω θα γίνω…

pozw6frrwg1ilv2


… χμμ, ένας δύστροπος άνθρωπος, μίζερος, με τριάντα χιλιάδες κόμπλεξ, χωρίς δουλειά, χωρίς παιδιά, χωρίς καρδιά! Αυτή θα ήταν η πιο ταιριαστή, ορθή, μα και προνοητική απάντηση που θα μπορούσαμε να δίνουμε πριν από είκοσι περίπου χρόνια. Περισσότερα

Παίζουμε Μονόπολη;

monopoly


Η Ευρυδίκη πήρε τη Σαγράδα Φαμίλια. Η Δώρα τον Πύργο του Άιφελ. Η Άρτεμη σαν λιγότερο απαιτητική, βολεύτηκε με την Πίζα. «Τα μνημεία μοιράστηκαν σε καλά χέρια» ειρωνεύτηκε η Διονυσία. «Όχι πάλι αυτή η παρωδία», αγανάκτησα. Ήξερα καλά τι έπεται… Μέσα σε 40 λεπτά είχαμε τσακωθεί. Το χρήμα μπήκε στη μέση και μας διαμέλισε. Περισσότερα