Το πείραμα του Γουάτσον που πραγματοποιήθηκε το 1920 και έχει μείνει γνωστό στα εισαγωγικά εγχειρίδια της ψυχολογίας ως το πείραμα του “μικρού Άλμπερτ”, έδειξε ότι τα συναισθήματα θα μπορούσαν να γίνουν εξαρτημένες απαντήσεις.
_______________________________________________________________
Γεννιόµαστε µε έµφυτη την προδιάθεση να φοβόμαστε
_______________________________________________________________
Αλλά τo πως ανταποκρινόμαστε στο φόβο εξαρτάται από τις εμπειρίες που έχουμε βιώσει
_______________________________________________________________
Το 1919 ο ψυχολόγος Τζον Γουάτσον (John B. Watson) έκανε ένα πείραμα για να διαπιστώσει αν είναι εφικτό να μάθουμε να φοβόμαστε
_______________________________________________________________
Έδειξαν στον “μικρό Άλμπερτ” (μόλις έντεκα μηνών), ένα λευκό αρουραίο.
Αρχικά ο Άλμπερτ δεν έδειξε κανένα φόβο για το τρωκτικό.
_______________________________________________________________
Στη συνέχεια παρουσίασαν το λευκό αρουραίο ενώ χτυπούσαν μια σιδερένια βέργα.
Ο ήχος τρόμαζε το παιδί.
_______________________________________________________________
Ο “μικρός Άλμπερτ” άρχισε να κλαίει. Αυτή η δεύτερη παρουσίαση επαναλήφθηκε αρκετές φορές.
Τέλος, ο Γουάτσον και η βοηθός του Ρέινερ παρουσίασαν το λευκό αρουραίο χωρίς να κάνουν το θόρυβο, αλλά το αγόρι αυτή τη φορά έδειξε να φοβάται.
Φοβόταν ακόμα και όταν του παρουσίαζαν άλλα τρωκτικά.
_______________________________________________________________
Το συναίσθημα του φόβου είναι πολύπλοκο, αλλά εντοπίζεται σε μία περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται αμυγδαλή και σχετίζεται με τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά.
Ασθενείς που έχουν κατεστραμμένη την αμυγδαλή, δεν αισθάνονται φόβο.
_______________________________________________________________
Μπορούμε να μειώσουμε το συναίσθημα του φόβου, συσχετίζοντας θετικές εμπειρίες με αυτά που φοβόμαστε.
Αυτή η διαδικασία ονομάζεται ‘εξάλειψη φόβου’ (fear extinction)
_______________________________________________________________
Οπότε μη φοβάστε ν’ αντιμετωπίστε τις φοβίες σας.
Μπορεί να οφείλονται σε συσχετίσεις με αρνητικές εμπειρίες.
_______________________________________________________________
Υ.Γ.
Καθώς η ιστορία του “μικρού Άλμπερτ” έγινε ευρέως γνωστή, τέθηκε θέμα για το πόσο ηθικό ήταν το πείραμα του Γουάτσον και της Ρέινερ. (Harris, 1979) Το 2009 οι Beck, Levinson, and Irons αναζήτησαν τον “μικρό Άλμπερτ” για να δουν πώς η μελέτη του Γουάτσον επηρέασε τη ζωή του. Δυστυχώς, έμαθαν ότι πέθανε από υδροκεφαλία στη νεαρή ηλικία των έξι (6) ετών. Έτσι, δεν μπορούμε να συμπεράνουμε σε ποιο βαθμό αυτή η μελέτη είχε επιδράσει στη ζωή του “μικρού Άλμπερτ” (Beck, Levinson, Irons,2009).
_____
by Αντικλείδι , https://antikleidi.com
Συναφές:
Αριστοτέλης – Φόβος και θάρρος
“… το ‘μαζί’ είναι ένας τρόπος να βγούμε απ΄ τον φόβο”
Πολλές φορές οι ηλίθιοι είμαστε εμείς - επειδή αφήνουμε τις δικές μας σκέψεις να μας…
Ο Yann André LeCun (Γαλλοαμερικανός επιστήμων της πληροφορικής, καθηγητής στο New York University), και πρώην…
Η λογοκλοπή δεν είναι απλά μια παραβίαση των κανόνων, αλλά πλήττει την αξιοπιστία της επιστημονικής…
Η Τιμωρία των Επίκυκλων, αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο καθημερινού Ορθολογισμού, που μας προστατεύει όταν αναγκαζόμαστε…
O Herbert Spencer (1820 – 1903) γεννήθηκε στο Derby της Αγγλίας και δεν έλαβε επίσημη…
Ένας διάλογος μεταξύ τριών ατόμων που διερευνούν το διαχρονικό ερώτημα κατά πόσο οι άνθρωποι μπορούν…