Στον 21ο αιώνα ίσως να νιώθουμε ότι το μέλλον έχει ήδη φθάσει. Και όμως, τώρα μόλις αρχίζει.
Archive - 2013
Μια λίστα με 10 σημαντικές αποφάσεις που θα μπορούσατε να πάρετε για το νέο έτος, αλλά και για κάθε έτος που ακολουθεί.
Δεν ήταν μόνο οι… Μάγιας που έπεσαν έξω στις εσχατολογικές τους προφητείες περί συντέλειας του κόσμου. Ήταν και οι Κασσάνδρες των αγορών, οι οποίες διαψεύστηκαν παταγωδώς στις προβλέψεις τους για το δεύτερο χειρότερο σενάριο καταστροφής του 2012: Την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Όπως το τέλος του κόσμου -αν τελικά διαβάζετε αυτές τις γραμμές- έτσι και η περίφημη Grexit απλά δεν συνέβη, παρά τις περί του αντιθέτου προειδοποιήσεις ορισμένων από τα πιο βαρύγδουπα ονόματα του διεθνούς επενδυτικού… τζετ σετ. Περισσότερα
Σε είδα χθες βράδυ φορώντας τις πυτζάμες να μιλάς σε αργή κίνηση, μπροστά από μια κάμερα, με το Skype. Ψάχνοντας φίλους και γνωστούς, ν΄ακούσεις ένα σ΄αγαπώ και το πως πάει. Έφυγες λίγους μήνες πριν . Να προλάβεις ν΄αρπάξεις αν έχει μείνει καμιά ευκαιρία, έτσι είπες. ‘Ετοιμος δεν ήσουν αλλά αφού σου έτυχε. Έκλεισες γρήγορα εισητήριο , μην μετανιώσεις , πριν το πολυ καταλάβεις. Εγώ έμεινα. Και για μένα και για σένα. Περισσότερα
Ο Ανρί Ματίς (πλήρες όνομα Henri-Emile-Benoit Matisse, 31 Δεκεμβρίου 1869 – 3 Νοεμβρίου 1954) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους ζωγράφους του 20ου αιώνα. Θεωρείται ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος του φωβισμού καθώς και μία από τις σημαντικότερες μορφές της μοντέρνας τέχνης.
Μέσα στον καταιγισμό των παγκόσμιων γεγονότων που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας, δεν είναι λίγα αυτά που «θάβονται» ή περνούν απλώς «στα ψιλά» της επικαιρότητας. Όταν ωστόσο μιλάμε για ανθρωπιστικές κρίσεις ή κοινωνικο-οικονομικές ανακατατάξεις που επηρεάζουν δυνητικά την παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα, οι ειδήσεις αυτές μόνο ασήμαντες δεν λογίζονται. Περισσότερα
Λοιπόν, Ρίτσαρντ, είμαστε μαγνήτες, έτσι δεν είναι; Μάλλον όχι μαγνήτες- σίδηρος τυλιγμένος με χάλκινο σύρμα κι όποτε θελήσουμε να μετατραπούμε σε μαγνήτες μπορούμε. Διοχετεύουμε το εσωτερικό μας βολτάζ μέσω του σύρματος και ελκύουμε ότι θέλουμε. Ο μαγνήτης δεν ενδιαφέρεται για το πώς λειτουργεί.
Στη λέξη φιλανθρωπία υπάρχει μια βαθιά αντίφαση, στα όρια του οξύμωρου. Ο άνθρωπος είναι απλώς άνθρωπος, δεν μπορεί να είναι φιλάνθρωπος. Όπως ο λύκος δεν μπορεί να είναι φιλόλυκος, ούτε η κότα φιλόκοτα και ο σκύλος φιλόσκυλος. Περισσότερα
Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ανθρώπινης συμπεριφοράς είναι και η απληστία. Η λέξη παράγεται από το στερητικό «α» και το «πληστός» που σημαίνει πλήρης – γεμάτος. Άπληστος, επομένως, είναι ο πλεονέκτης, ο ακόρεστος, ο ανεκπλήρωτος από την επιθυμία.
Ο αλχημιστής έπιασε ένα βιβλίο που κάποιος από το καραβάνι είχε φέρει μαζί του. Αν και ο τόμος δεν είχε εξώφυλλο, εκείνος κατάφερε να εξακριβώσει το όνομα του συγγραφέα του; Oscard Wild. Καθώς το ξεφύλλιζε, βρήκε μια ιστορία για τον Νάρκισσο.
Σε ένα είδος δύσκολο, απαιτητικό, ευφυές, σε ένα είδος που στη χώρα μας, για πολύ συγκεκριμένους λόγους, ανέκαθεν ήταν δύσκολο να ευδοκιμήσει. Στο είδος της ”όρθιας κωμωδίας” διακρίθηκε ο μεγάλος Αμερικανός κωμικός – stand up comedian, George Carlin. (1937-2008). Περισσότερα
Μια μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων η οποία μας δείχνει την προβληματική σχέση του ανθρώπου με τη φύση . Περισσότερα
Αν το έτος 1411 ήμασταν σε θέση να κάνουμε τον περίπλου της Γης, θα θαυμάζαμε την ανέγερση της Απαγορευμένης Πόλης στο Πεκίνο των Μινγκ και την Οθωμανική Αυτοκρατορία να ορθώνεται ακμάζουσα και ισχυρή. Θα θαυμάζαμε την κινεζική τεχνολογία, τα ινδικά μαθηματικά και την αραβική αστρονομία. Αν την ίδια χρονιά διατρέχαμε τη δυτική Ευρώπη, το θέαμα θα ήταν οικτρό. Περισσότερα
Η μοίρα των ανθρώπων είναι φτιαγμένη από ευτυχισμένες στιγμές, όλων η ζωή τις έχει, αλλά όχι από ευτυχισμένες εποχές
«Ομορφη Αθήνα, πού ’ν’ τα χρόνια εκείνα, πού ’ν’ τα χρόνια εκείνα τα παλιά. πού ’ν’ τα χρόνια που ξηγιόμαστε αλάνικα και που σέρναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα». Το 1960 το τραγούδι ήταν ήδη παλιό. Μίλαγε για μια Αθήνα που είχε ήδη χαθεί. Ομορφη, ανθρώπινη, με τα λεφτά τόσο αβέρτικα που τα σκυλιά δεν καταδεχόντουσαν να φάνε τα λουκάνικα που τα είχαν δέσει. Πότε ήταν αυτή η Αθήνα;