Γιατί οι Φιλιππινέζοι παραμένουν φτωχοί


Οι σκληρά εργαζόμενοι Φιλιππινέζοι παραμένουν φτωχοί, παρακολουθώντας τους πολίτες γειτονικών χωρών να πλουτίζουν.

 Οι επαναστάσεις διαδέχονται η μία την άλλη, αλλά τα παλαιά δεινά -διαφθορά και πολιτική καταπίεση- παραμένουν ανέπαφα, εμποδίζοντας τους Φιλιππινέζους να προχωρήσουν από τη φτώχεια στα πλούτη.

Αυτό συμβαίνει για έναν γνωστό λόγο: κάθε νέο καθεστώς χρησιμοποιεί τους παλαιούς μηχανισμούς, τους οποίους είχε προκαλέσει πριν αναλάβει εξουσία, για να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα και όχι του λαού.

Οι Φιλιππίνες είναι μια χώρα πλούσια σε φυσικούς πόρους (π.χ. νικέλιο, χαλκός, χρυσός, ασήμι, χρώμιο), αλλά και ανθρώπινους πόρους (περίπου 104 εκατ. άνθρωποι), αλλά παραμένει φτωχή. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας το 2015 ήταν 2.639,90 δολάρια, σύμφωνα με το Tradingeconomics.com. Αυτό είναι μόνο το 21% του μέσου όρου του κόσμου και πολύ χαμηλότερο από το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αυτών των γειτονικών χωρών, όπως η Ινδονησία και ιδιαίτερα η Σιγκαπούρη, η οποία έχει γίνει μια πλούσια χώρα.

Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη για όσους παρακολουθούν αναδυόμενες αγορές προσεκτικά, αν και η αγορά μετοχών των Φιλιππίνων υπερέβη τις επιδόσεις της Ινδονησίας και της Σιγκαπούρης τα τελευταία δέκα χρόνια. Ούτε αποτέλεσε έκπληξη ότι οι Φιλιππίνες αφήνουν πίσω τους τις παλιές ημέρες δόξας της δεκαετίας του 1960, παραμένοντας φτωχές έξι δεκαετίες αργότερα.

Τι εμποδίζει τους Φιλιππινέζους να γίνουν πλούσιοι; Εξορυκτικά ιδρύματα -τα οποία επιτρέπουν σε μια μικρή ομάδα να αποκομίσει εισοδήματα και πλούτο από την υπόλοιπη κοινωνία και εμποδίζει την οικονομική ανάπτυξη όταν απειλούνται τα συμφέροντά της.


“Ισχυρές ομάδες συχνά αντιτίθενται στις κινητήριες δυνάμεις της ευημερίας”, γράφουν ο Daron Acemoglu και ο James A. Robinson στο Γιατί οι χώρες αποτυγχάνουν: η προέλευση της εξουσίας, της ευημερίας και της φτώχειας. Η οικονομική ανάπτυξη δεν είναι μόνο μια διαδικασία περισσότερων και καλύτερων μηχανών και περισσότερων και καλύτερα μορφωμένων ανθρώπων, αλλά και μια μετασχηματιστική και αποσταθεροποιητική διαδικασία που συνδέεται με την ευρεία δημιουργική καταστροφή. Συνεπώς, η ανάπτυξη κινείται προς τα εμπρός μόνο εάν δεν εμποδιστεί από τους οικονομικούς ηττημένους που προβλέπουν ότι τα οικονομικά τους προνόμια θα χαθούν και ότι οι πολιτικοί ηττημένοι που φοβούνται την πολιτική εξουσία τους θα διαβρωθούν”.

Ακόμη χειρότερα, τα εξορυκτικά ιδρύματα δημιουργούν διαφθορά και πολιτική καταπίεση.

Οι Φιλιππίνες είναι η 101η λιγότερο διεφθαρμένη χώρα από τις 175 χώρες, σύμφωνα με τον Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς του 2016 που ανέφερε η Transparency International. Η κατάταξη της διαφθοράς στις Φιλιππίνες ήταν κατά μέσο όρο 92,09 από το 1995 έως το 2016, φθάνοντας σε ένα υψηλό όλων των εποχών, το 141, το 2008, και το χαμηλό ρεκόρ των 36, το 1995. Εν τω μεταξύ, η χώρα είναι στραμμένη στον στρατιωτικό νόμο, αλλά και στις παραβιάσεις του συντάγματος. Αυτό συνέβη πρόσφατα, όταν ο Πρόεδρος Duterte αγνόησε το Κογκρέσο και το Ανώτατο Δικαστήριο και κήρυξε τον στρατιωτικό νόμο στο Mindanao.

Αυτά είναι κακά νέα για το μέλλον των Φιλιππίνων. “Τα έθνη αποτυγχάνουν όταν έχουν ιδρύματα εξόρυξης, υποστηριζόμενα από πολιτικούς θεσμούς που παρεμποδίζουν την οικονομική ανάπτυξη”, προσθέτουν οι Acemoglu και Robinson.

_______________________

   Πηγή: capital.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Συναφές: 

Πλούσιες χώρες, φτωχοί λαοί

Αν κι η φτώχεια μειώθηκε, ακόμη 767 εκατ. άνθρωποι ζουν κάτω από το όριό της