Scotty – Ο τελευταίος χίπις των Ματάλων

«Χίπις στα Μάταλα»;… Βγήκα αμέσως έξω πήγα στο αυτοκίνητο και πήρα τη φωτογραφική μηχανή.
Μόλις την έστρεψα στο πρόσωπό του χαμογέλασε.

– «My name is Dimitris».

– «Scotty my nickname. Real name Hans».

Δυο άτομα που ήταν μέσα στο δωμάτιο, και έρχονταν καθημερινά στο γηροκομείο, κοιτούσαν απορημένα: «μα δεν μιλάει».

«Κι όμως μιλάει!»

Το επώνυμό σου; τον ρωτώ στα αγγλικά.

Με δυσκολία άκουσα αυτό: Γκούντγκεντζ.

Του δίνω στυλό και ένα χαρτάκι. «Γράψτο».

Δεν τα κατάφερε. Ακαταλαβίστικα σχήματα πάνω στο χαρτί.

Πήγα στη γραμματεία. Ήταν αργά και έλειπε η προϊσταμένη. Μια αλλοδαπή υπάλληλος δεν γνώριζε που είναι ο φάκελός του.

Επέστρεψα στο δωμάτιο και συνέχισα τις ερωτήσεις: «Πόσων ετών είσαι;» «Πότε ήρθες στην Κρήτη;» «Έχεις συγγενείς;». Καμία απάντηση. «Στα αζήτητα είναι, εγώ δεν έχω δει κανέναν να τον επισκέπτεται» είπε ένας ηλικιωμένος δίπλα του.

Έπρεπε να φύγω. Σήκωσα το χέρι. «Γεια σου Scotty!». Το σήκωσε κι εκείνος με δυσκολία.

Όταν επέστρεψα στην Αθήνα με περίμενε μια έκπληξη. Με μια γρήγορη έρευνα στο διαδίκτυο διαπίστωσα ότι ο Scotty υπήρξε θρύλος. «Ο τελευταίος χίπι των Ματάλων».

Το 2013 κάποιος κινηματογραφιστής τον απαθανάτισε στα παλιά γνωστά του λημέρια στα Μάταλα (δες εδώ

και εδώ:

αλλά και εδώ σε ένα σπάνιο φιλμάκι του 1989!

Το 2010 κάποιος τον αναζήτησε με επιμονή και στο τέλος τον βρήκε στο γηροκομείο (δες εδώ, παρατίθενται κάμποσες πληροφορίες

Επιγραμματικά: Ο Scotty γεννήθηκε στη Σκωτία (το 1939 ή 1940 – δείχνει πολύ μεγαλύτερος) από Σκωτσέζα μητέρα και Γερμανό πατέρα. Έκανε σπουδές πάνω στην Τέχνη σε Σουηδία και Γερμανία, και στα Μάταλα ζούσε πουλώντας πίνακες. Στην Ελλάδα ήρθε το 1964 και έκτοτε δεν ξανάφυγε.

Το «παιδί των λουλουδιών» δεν ζει πια ανάμεσα σε λουλούδια, κιθάρες, μαγικά ηλιοβασιλέματα και προβληματισμούς για το μέλλον του πλανήτη.

Ο Scotty γεννήθηκε στη Σκωτία και θα πεθάνει στο πιο αποκρουστικό μέρος του τόπου που αγάπησε.

(Ας πάει κανένας Κρητικός από κει να του δώσει χαμόγελο και ζωή. Είναι κρίμα κι άδικο, έχει ακόμα)