Categories: Κοινωνία

Ο ανύπαρκτος λαός

Έχουμε -στην Ελλάδα- μια περίεργη αντίληψη για το γενικό συμφέρον. Απλώς το αγνοούμε. Βλέπουμε μόνο τα επιμέρους συμφέροντα. Και όχι μόνο όταν (όπως είναι φυσικό) μας αφορούν. Ακόμα κι όταν μας βλάπτουν.

Ένα παράδειγμα: οι ρυθμίσεις της εργαλειοθήκης ΟΟΣΑ για το γάλα. «Θα βλάψουν τους γαλακτοπαραγωγούς!». Ναι, αλλά θα ωφελήσουν όλους τους καταναλωτές, που θα βρίσκουν φθηνότερο γάλα.

Ποιο είναι το γενικό συμφέρον; Μα, προφανώς, των καταναλωτών. Αυτοί είναι οι συντριπτικά περισσότεροι. Οι (συμπαθείς κατά τα άλλα) γαλακτοπαραγωγοί οφείλουν να αναδιοργανωθούν. Να βελτιώσουν την ποιότητα και την παραγωγικότητά τους ώστε να γίνουν ανταγωνιστικοί. Μόνον έτσι θα σταθούν απέναντι στο εισαγόμενο γάλα. Η κρατική προστασία, σε αυτή την περίπτωση, μόνο φαινομενικά τους ωφελεί – μακροχρόνια τους βλάπτει.

Ανάλογη περίπτωση τα φαρμακεία. Οδυρμός για τα συμφέροντα των φαρμακοποιών. Ποιος νοιάζεται για το συμφέρον των καταναλωτών; Λίγο χαλάρωσε η συντεχνιακή προστασία και ξαφνικά βρίσκαμε φάρμακο όποτε το χρειαζόμαστε!

Υπερασπιζόμαστε τα δίκαια των ταξιτζήδων, των δικηγόρων και συμβολαιογράφων, και πολλών άλλων τάξεων – και δεν πολεμάμε για τα δικά μας. Υποστηρίζουμε με τον επάρατο συναισθηματισμό μας όποιον μας είναι συμπαθής. Βάζουμε τον κυρ Μήτσο τον γαλατά πάνω από την πολυεθνική Νεστλέ. Αλλά δεν του κάνουμε καλό, διότι έτσι δεν θα καταφέρουν ποτέ οι κυρ Μήτσοι να φτιάξουν μία ελληνική Νεστλέ.

Ζητείται τίμιος


Μεταρρυθμίσεις δεν γίνονται -κι ούτε θα γίνουν- γιατί όλο και κάποια ιδιωτικά συμφέροντα βλάπτονται, κάποιος ξεβολεύεται και φωνάζει. Το σύνολο (που μπορεί να ωφελείται από τη μεταρρύθμιση) δεν έχει φωνή. Πόσο οργανωμένοι είναι οι πελάτες των δικηγόρων ή των ταξιτζήδων; Πού είναι η «κοινωνία πολιτών»;


Σωστά λέει ο Στέλιος Ράμφος ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει δημόσιος χώρος. Υπάρχουν μόνο πολλοί αλληλοσυγκρουόμενοι ιδιωτικοί. Ο καθένας υπερασπίζεται το σόι του, τη φάρα, την κλίκα, το χωριό, τη συντεχνία του. Κι όταν απουσιάζει ο δημόσιος χώρος, πού να σταθεί το δημόσιο συμφέρον;

Πολύ πριν από τον Ράμφο, ο Ρουσώ είχε διακρίνει την «γενική θέληση» (volonté générale) από την ιδιωτική (volonté particulière) και τη «θέληση όλων» (volonté de tous). Η πρώτη εκφράζει το γενικό συμφέρον – μία ιδανική συνισταμένη. Η δεύτερη το ατομικό και η τρίτη είναι απλώς το άθροισμα όλων των ιδιωτικών βουλήσεων, χωρίς συγκερασμό απόψεων – δηλαδή το κατακερματισμένο χάος. Η σημερινή Ελλάδα.

Οι πολιτικοί μας μιλάνε για τον «λαό», απευθύνονται στο «λαό». Ενώ βέβαια γνωρίζουν ότι «λαός» δεν υπάρχει. Γι’ αυτό συναλλάσσονται με τους πελάτες τους και στον λαό πουλάνε αέρα σε λαμπερή συσκευασία – όπως μπαλόνια…

 ~ Νίκος Δήμου – protagon

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Συναφές: 

Οικονομική ανάλυση της διαφθοράς στην πολιτική

Αντικλείδι

Οι διαχειριστές του blog

Share
Published by
Αντικλείδι

Recent Posts

Η αντίληψη της ομορφιάς

Η συνείδηση αποτελεί προϋπόθεση για την αντίληψη της ομορφιάς και την ανάδυση της τέχνης και…

6 days ago

Είμαστε … καθυστερημένοι;

Έναρξη εκδήλωσης:  6.30 μμ. (Σημείωση: Η εκδήλωση θα αρχίσει με 50’ καθυστέρηση). (more…)

1 month ago

Η επικούρεια μηχανή. Ένα γλωσσικό μοντέλο που να μας λέει «φτάνει πια»

Μπορεί ένας ψηφιακός συνομιλητής να μας βοηθήσει να εξετάζουμε τις επιθυμίες και τους φόβους μας,…

1 month ago

Οι ηλίθιοι είναι ανίκητοι – οι άλλοι όμως, όχι εμείς!

Πολλές φορές οι ηλίθιοι είμαστε εμείς - επειδή αφήνουμε τις δικές μας σκέψεις να μας…

3 months ago

Η ανάπτυξη και αποτελεσματικότητα της Τεχνητής Νοημοσύνης

Ο Yann André LeCun (Γαλλοαμερικανός επιστήμων της πληροφορικής, καθηγητής στο New York University), και πρώην…

3 months ago

Η διατριβή του Jason Arday στο μικροσκόπιο: Η σύγκριση με την Paula Zwozdiak–Myers

Η λογοκλοπή δεν είναι απλά μια παραβίαση των κανόνων, αλλά πλήττει την αξιοπιστία της επιστημονικής…

3 months ago