Ο Μακιαβέλι για την τύχη

Το πιθανότερο είναι, νομίζω, πως η τύχη καθορίζει τις μισές μας πράξεις, όμως τις άλλες μισές, ή τις άλλες σχεδόν μισές, αφήνει να τις καθορίσουμε εμείς.

Η μοίρα μοιάζει, για μένα, με ορμητικό πο­τάμι, που όταν φουσκώνει πλημμυρίζει τις πεδιά­δες, ξεριζώνει δέντρα, γκρεμίζει σπίτια, παρασέρ­νει κομμάτια γης και τα μεταφέρει αλλού.

Ο κό­σμος τρέχει να σωθεί, τα πάντα υποχωρούν μπρο­στά στη λύσσα του, τίποτα δεν μπορεί να του αντι­σταθεί.

Όσο παντοδύναμο κι αν είναι όμως, οι άνθρωποι μπορούν να εκμεταλλευτούν τα διαστήματα της ηρεμίας του, να φτιάξουν φράγματα και ανα­χώματα για να κρατήσουν τα νερά μέσα στην κοί­τη όταν θα ξαναφουσκώσουν, ή έστω να περιορί­σουν την ορμή τους, για να μην αποδειχτεί και πά­λι ξέφρενη και καταστροφική.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το πεπρωμένο. Δείχνει τη δύναμή του εκεί που δεν έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα για να του αντισταθείς, και ξεσπάει την καταστροφική του μανία εκεί που ούτε φράγματα υπάρχουν, ούτε και αναχώματα για να το συγκρατήσουν.

Ο ηγεμόνας, XXV

Νικολό Μακιαβέλι

———

Αντιγραφή – επιμέλεια : Ρένα Χατζοπούλου

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Συναφές: 

Ο Μακιαβέλι κι ο μύθος της Ευκαιρίας