Μας τυφλώνουν οι διαμορφωμένες πολιτικές πεποιθήσεις μας

Δυσανασχετούμε στην υποκρισία και ασυνέπεια των πολιτικών. Είμαστε όμως αμερόληπτοι στην κρίση μας;

Ο καθηγητής ψυχολογίας Jamie Barden του πανεπιστήμιο Howard της Ουάσιγκτον, έκανε μια μελέτη για να διαπιστώσει πώς κρίνουμε την ασυνεπή και υποκριτική συμπεριφορά στην πολιτική.

Συγκέντρωσε μια ομάδα φοιτητών του αμερικάνικου πανεπιστημίου, που περιελάμβανε  Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους. Τους είπε ότι ήθελε να  αξιολογήσουν την συμπεριφορά ενός φιλολαικού πολιτικού που ονομάζεται Μάικ.

Το πρώτο μέρος της ενημέρωσης των μαθητών ήταν ότι ο  Mike μετά από ένα βράδυ που είχε πιεί πολύ, σ’ έρανο που οργάνωσε ο ίδιος,  πήρε το αυτοκίνητο του για να επιστρέψει σπίτι,  με αποτέλεσμα να τρακάρει.

Στη συνέχεια τους αποκάλυψε ότι περίπου ένα μήνα μετά το ατύχημα, ο Mike έδωσε ραδιοφωνική συνέντευξη, όπου κατήγγειλε όσους οδηγούσαν υπό την επήρεια αλκοόλ.

Ακολούθως δόθηκε στους μαθητές επαρκής χρόνος ώστε να αξιολογήσουν και να κρίνουν τη συμπεριφορά του Mike.

Προφανώς, υπάρχουν δύο πιθανές ερμηνείες της συμπεριφοράς του Mike.

Η πρώτη ερμηνεία είναι ότι ο Mike είναι ένας υποκριτής. Στην ιδιωτική του ζωή οδηγεί μεθυσμένος. Δημοσίως κάνει διακηρύξεις εναντίον τέτοιων πρακτικών. Η  δημόσια εικόνα του δεν ταυτίζεται με την συμπεριφορά  του στην ιδιωτική του ζωή. Δηλαδή, δεν υπάρχει συνέπεια λόγων και έργων.

Η άλλη ερμηνεία είναι ότι ο Mike έχει αλλάξει. Είχε μία τραυματική εμπειρία, έμαθε, ωρίμασε.

Οπότε, πότε βλέπουμε την υποκρισία και πότε βλέπουμε την ωριμότητα;

Αυτό που διαπίστωσε ο Barden στην συνέχεια της έρευνας, είναι είναι ότι η κρίση μας βασίζεται πολύ λίγο στα πραγματικά  γεγονότα.

Για να το διερευνήσει αυτό, χαρακτήρισε στους φοιτητές τον υποθετικό Mike την μία φορά ως Ρεπουμπλικάνο και την άλλη φορά ως Δημοκρατικό.

Όταν οι συμμετέχοντες έκριναν τον Mike που ήταν στέλεχος του δικού τους κόμματος, μόνο το 16% τον έβρισκε να είναι υποκριτής. Όταν οι συμμετέχοντες έκριναν με βάση ότι ο Mike είναι στο αντίπαλο κόμμα, τότε το 40% τον θεωρούσε υποκριτή.

Με άλλα λόγια, η απόφαση μας για το τι είναι ασυνεπές και υποκριτικό, σκιάζεται από τις πολιτικές και κοινωνικές πεποιθήσεις μας. Η έρευνα καθιστά σαφές ότι οι διαμορφωμένες πεποιθήσεις μας   θολώνουν την κρίση μας.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει επιπλέον ότι ενώ πολλές φορές αντιλαμβανόμαστε την μεροληψία στην κρίση των άλλων, εντούτοις δεν την αναγνωρίζουμε στον εαυτό μας. Όλοι πιστεύουμε ότι κάνουμε αντικειμενικές κρίσεις, βασιζόμενες αποκλειστικά στα γεγονότα και την πραγματικότητα.

Οπότε, κατά τη διάρκεια αυτής της προεκλογικής περιόδου προσπαθείστε να διερευνήστε τον τρόπο που σκέφτεστε και κρίνετε. Βλέπετε υποκρισία, όπου υπάρχει ωριμότητα; Ή μήπως βλέπετε ωριμότητα, όπου υπάρχει υποκρισία;

by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com

Συναφές: 

Ο εγκέφαλος καθορίζει τις πολιτικές μας αντιλήψεις

Πώς ο εγκέφαλος δημιουργεί ηθικές κρίσεις.