Κι ήταν που λέτε μια φορά – 1965

Πρόλογος από τον αείμνηστο Ιάκωβο Καμπανέλη για το “Παραμύθι χωρίς όνομα” που γράφτηκε (ή καλύτερα διαμορφώθηκε) το 1958-1959 για το θίασο Βασίλη Διαμαντόπουλου-Μαρίας Αλκαίου.

____________________________________

Κι ήταν που λέτε μία φορά
οπού είχαμε έναν βασιλιά
καλό ανθρωπάκι

Βαριά του ερχόταν η δουλειά
κι ήταν τα ζώα μου αργά
καλό ανθρωπάκι

Απ’το να τρέχει δω κι εκεί
κάλλιο είχε μάσα και πιοτί
κι ένα υπνάκι

Έτσι μας άφησε η χαρά
κι έτσι μας ήρθε η συμφορά
και το φαρμάκι

Ρημάζουνε τα μαγαζιά
κλέφτει τους νιούς η ξενιτιά
καλό ανθρωπάκι

Μας εβαρέθει και ο Θεός
στάλα δε ρίχνει ο ουρανός
πάει το ψωμάκι

Κι όλο πληθαίνουν οι φτωχοί
κι η πείνα μας καλοναρχεί
ψωμί ψωμάκι

Αυτά που λέτε τη φορά
που είχαμε ένα βασιλιά
καλό ανθρωπάκι

____________________________________

Είναι θλιβερό λόγια που γράφτηκαν πριν 55 χρόνια να παραμένουν τόσο επίκαιρα. Δεν είναι ότι ο Καμπανέλης έβλεπε τόσο μακριά αλλά ότι εμείς κάναμε βήματα προς τα πίσω…

__

  Ευχαριστούμε τον κ. Παναγιώτη Κολέλη για την υπόδειξη του συγκεκριμένου αποσπάσματος.

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Συναφές: 

Ανέκδοτα κείμενα του Ιάκωβου Καμπανέλλη

Η ιστορία διδάσκει…. 

Δραματικά επίκαιρη: Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη το 1925 

Το πείραμα του Wörgl – Μια ιστορία σαν παραμύθι 

«Το Παράπονο» του Ελύτη

“Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα”