Κατηγορία -Κοινωνία

Κοινωνία

Ο παρασιτισμός αντιστέκεται

Το γαμώτο σ’ αυτή την ιστορία είναι ότι δεν ήταν υποχρεωτικό τα πράγματα να πάνε έτσι. Οι δυνάμεις της Ακινησίας, αυτές που δεν θέλουν ν’ αλλάξει τίποτα σ’ αυτή τη χώρα, παρουσιάζουν την κατάσταση κάπως σαν φυσική καταστροφή, σαν πόλεμο. Μας κήρυξαν τον πόλεμο οι ξένοι, μας έβαλαν, ειδικά εμάς, στο στόχαστρο, θέλουν να κάμψουν το αδούλωτο φρόνημα του Έλληνα, να μας «φτωχοποιήσουν», να μας «εξοντώσουν», να μας κάνουν φτηνό εργατικό δυναμικό. Γιατί δεν τους φτάνουν τα 9/10 του πλανήτη που είναι φτηνότερο, εμάς ήθελαν. Κι έτσι, εμείς δεν φταίμε σε τίποτα. Περισσότερα







Η ανικανότητα πίσω από την εξουσία

Η Τζέιν περπατούσε με τον παππού της σε μία πλατεία στο Παρίσι. Σε μία άκρη της πλατείας, είδε έναν τσαγκάρη που είχε άσχημη αντιμετώπιση από τον πελάτη του,  επειδή τα παπούτσια του είχαν κάποιο ελάττωμα και δεν είχαν γίνει όπως ακριβώς επιθυμούσε. Περισσότερα




Κατάθλιψη σε fast forward

Στην αρχή όλα πάνε καλά. Τίποτα το διαφορετικό. Τίποτα έξω από τα συνηθισμένα. Ρουτίνα. Η μία μέρα μετά την άλλη. Περνάνε από μπροστά σου αδιάφορα. Γρήγορα. Εσύ σταθερός. Τις βλέπεις να φεύγουν. Αλλά τίποτα το διαφορετικό. Τίποτα έξω από τα συνηθισμένα. Περισσότερα




Θα ξυπνήσουμε μια μέρα και οι Βάρβαροι θα έχουν φύγει…

Στις μέρες μας, απαγορεύεται η αισιοδοξία. Δεν  «συμφέρει» η προσωπική αντίσταση στη μιζέρια, γιατί έχουμε συνηθίσει στην απαθή καταστροφολογία και στοχοποίηση, που δεν απαιτεί και πολλή… δουλειά. Η πραγματική επανάσταση, θα ξεκινήσει από τον καθένα μας ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ, όταν θα αποφασίσουμενα ενεργοποιηθούμε. Περισσότερα







Κ. Γιάνναρης: «Η Ελλάδα δεν έχει αντιμετωπίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος»

Πολιτικό άρθρο-παρέμβαση του Έλληνα σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Γιάνναρη δημοσιεύτηκε στην βρετανική εφημερίδα Guardian  με αφορμή την επίσκεψη της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ στην Αθήνα. Περισσότερα




Δεν θέλω να είμαστε φίλοι

Αν δεν μου είχε αφηγηθεί η ίδια την ιστορία της, δεν νομίζω ότι θα την πίστευα ποτέ. Νεαρή που δουλεύει σε κεντρικό κομμωτήριο του Βόλου βλέπει ένα πρωί να ανοίγει την πόρτα του καταστήματος ένας παπάς. Εξαίρετος πελάτης (ένα ελαφρό trimming ήθελε άλλωστε), ευγενέστατος, αξιοπρεπής. Μόνο λίγο προτού φύγει κοντοστέκεται, καθώς τη βλέπει σκυμμένη στο λάπτοπ. Τη ρωτάει αν έχει σελίδα στο Facebook. «Ντράπηκα να του πω όχι. Ηταν και πελάτης. Και παπάς». Περισσότερα

Πλούσιες χώρες, φτωχοί λαοί

       17 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Φτώχειας

Ενώ ο δυτικός κόσμος συνεχίζει να προοδεύει, ο τρίτος κόσμος αντιμετωπίζει φτώχεια, επιδημίες, πολέμους, μόλυνση του περιβάλλοντος, παιδική θνησιμότητα. Πόσο φτωχές είναι όμως στην πραγματικότητα οι χώρες του τρίτου κόσμου και πόσο πλούσιες οι “ανεπτυγμένες”; Περισσότερα

Η δική μας ανίερη συμμαχία

Μια από τις εθιμικές ανοησίες που κυκλοφορούν ακόμα και σήμερα, αντλώντας την πειστικότητά τους από τη δύναμη της αδράνειας που έχουν τα κλισέ, είναι ότι η πολιτική τάξη μας αντιστέκεται στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από τον φόβο του πολιτικού κόστους. Ποιου πολιτικού κόστους τώρα πια; Τα κόμματα της εξουσίας έχουν καταρρεύσει ακριβώς λόγω των «εναλλακτικών μέτρων» που υιοθετούν για ν’ αποφύγουν τις μεταρρυθμίσεις. Και ξέρουν πολύ καλά ότι η ελεύθερη πτώση τους θα συνεχιστεί ώς την εξαέρωσή τους όσο παίρνουν τέτοια μέτρα. Οπότε; Περισσότερα

Το Λόμπι της Σφαγής

Είμαι ένα ανερμάτιστο παραζαλισμένο κοτόπουλο. Είμαι ένα τσουλάκι της Ιστορίας. Είμαι ένας παρατηρητής της Ιστορίας. Είμαι αυτός που βρίσκεται πάντα δυο σελίδες πίσω από το έργο. Όσο οργίζομαι με τη σελίδα οκτώ, η σελίδα δέκα γράφεται. Φτάνω απεγνωσμένος στη σελίδα δέκα και η δώδεκα είναι πια ολοκληρωμένη. Δώδεκα. Η ελπίδα μου κρεμάστηκε. Είδες; Το έριξα στην πλάκα. Ή στην πλάκα θα το ρίχνω ή στην κακομοιριά. Όχι στη δράση. Περισσότερα

Μάνος Χατζιδάκις – Το Πάρτι

«Ακούς ένα τραγούδι του Χατζιδάκι· τελειώνει και νιώθεις μέσα σου ευγενέστερος. Γιατί ξεπλένει από μέσα μας κάθε ευτέλεια, ανελευθερία και λαϊκισμό, δικό μας ή των άλλων, αδιάφορο. Υπάρχει κάτι σαν κορυφαία πράξη αντίστασής μέσα σ’ αυτά τα αγαπημένα κομμάτια. Σαν γλυκό φως στο σκοτάδι, που μας κάνει πιο ταπεινούς, δηλαδή πιο ικανούς για την αμοιβαία, επιτέλους, συγχώρεση. Περισσότερα

Η εγκαθίδρυση του Ελληναρά

Τα γλειψίματα και η εφηβική ρητορική του Προέδρου της ελληνικής Βουλής δεν έσκασαν από το πουθενά μέσα στην αίθουσα του Κοινοβουλίου. Πρέπει πάντα να υπάρχει γόνιμο έδαφος ώστε ένας έμπειρος πολιτικάντης όπως ο κ. Μεϊμαράκης να μπορεί να παραγνωρίζει τις ευθύνες που σηκώνει το τρίτο πρόσωπο στην ιεραρχία της ελληνικής Δημοκρατίας και να ξεφτιλίζει τον θεσμό που ο ίδιος υπηρετεί. Περισσότερα

Πήγες στο Πρίνστον – και λοιπόν;

“Πέτυχα τις προάλλες μια συζήτηση στο διαδίκτυο μεταξύ αστρονόμων, σχετικά με το πόσο αλαζόνες είναι εκείνοι που πήγαν σε κάποιο από τα “μεγάλα” πανεπιστήμια της Αμερικής – Πρίνστον, Χάρβαρντ και τα σχετικά. Τα σχόλια στη συζήτηση πήγαιναν κι έρχονταν, με κάποιους να επιχειρηματολογούν για το ότι εκείνοι που πήγαν στα πανεπιστήμια με το ηχηρό όνομα δεν είναι απαραίτητα καλύτεροι επιστήμονες και ότι στον χώρο γίνονται αδικαιολόγητες διακρίσεις με βάση το από πού αποφοίτησε ο καθένας. Περισσότερα

Πώς γίνεται κάποιος φασίστας

Η μετατροπή ενός ανθρώπου σε φασίστα δεν είναι μια απλή διαδικασία. Συνήθως παίρνει χρόνο. Ακολουθεί σχεδόν πάντα μια πατέντα, μια διαδικασία στην οποία αφού μπουν τα θεμέλια χτίζεις τα πατώματα μέχρι που φτάνεις στην κορυφή. Ορισμένες φορές η διαδικασία είναι τέτοια που δεν την καταλαβαίνει ούτε ο εμπλεκόμενος. Δεν λέει δηλαδή αύριο θα γίνω φασίστας, ούτε έχει μια ημερομηνία σταθμό την οποία γιορτάζει ως τα γενέθλια της φασιστικής του ζωής. Η μετατροπή ενός ανθρωπάκου-κάμπιας σε ναζιστική-πεταλούδα είναι μια σύνθετη διαδικασία την οποία σας παρουσιάζουμε: Περισσότερα

Κόβουν μισθούς αλλά όχι τη σπατάλη

Οι κυβερνήσεις είναι διατεθειμένες να τα κόψουν όλα εκτός από την σπατάλη. Μπορεί οι “τυφλοί” της Ζακύνθου να έχουν την τιμητική τους αλλά δυστυχώς δεν είναι οι μόνοι. Καθημερινά βγαίνουν ιστορίες απίστευτης σπατάλης που πολύ συχνά ξεχνιούνται πολύ γρήγορα. Περισσότερα

Χρήμα και Ηθική

ή μήπως χρήμα και ηθικολογία;) Το νέο βιβλίο ενός μοραλιστή στοχαστή, που δηλώνει κοινοτιστής και, μολονότι συντηρητικός, συνεγείρει τμήμα της διανόησης της Αριστεράς, έχει έναν αξιοπρόσεκτο στόχο: να καταγγείλει την ανηθικότητα της αγοράς και να κάνει έκκληση στην ανθρωπότητα ώστε να πρυτανεύσει η ηθική στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η πολιτική. Αλλά τι ακριβώς εννοεί μιλώντας για ηθική; Και πόσο ηθικό θα ήταν, στις δημοκρατίες, να επιβληθούν στους πολίτες οποιοιδήποτε ηθικοί κανόνες; Περισσότερα

Ο εκφασισμός και η ευτέλεια…

Την ώρα που η ελληνική οργανωμένη κοινωνία αντιμετωπίζει (και θα αντιμετωπίζει για τα επόμενα χρόνια) το φάσμα της άτακτης χρεοκοπίας και τον κίνδυνο να βρεθεί εκτός ευρωπαϊκού οικονομικού πλαισίου, ξαφνικά φαντάζει εξίσου πιθανό να κινδυνεύσει ακόμα πιο βαθιά, από τον εκφασισμό. Περισσότερα

O θάνατος της οικειότητας

Eίναι εδραιωμένη στην κοινωνία μας η πεποίθηση ότι η αλλαγή είναι συνώνυμη με την πρόοδο. Oι κυβερνήσεις επανειλημμένα το διακηρύσσουν και πολλοί άνθρωποι φαίνεται να το ενστερνίζονται ως φιλοσοφία ζωής. Πρόκειται, βέβαια, για ανοησία. H αλλαγή δεν είναι πάντα καλή. Kαι οι πρόσφατες έρευνες που δείχνουν ότι είμαστε λιγότερο ευτυχισμένοι απ’ ό,τι στο παρελθόν υποδηλώνουν μια βαθύτερη δυσφορία στην καρδιά της δυτικής κοινωνίας. Περισσότερα

Το παιδί και ο μεγάλος. Σοβαρότητα και σοβαροφάνεια

Ποτέ μην υπόσχεσαι στο παιδί, όταν δεν είσαι αποφασισμένος να εκπληρώσεις την υπόσχεσή σου! Η υπόσχεση που δίνεται στο παιδί γίνεται η αφετηρία ενός δούναι λαβείν που ανοίγει τη διαλεκτική του γίγνεσθαι. Από τη μια πλευρά η παιδική αθωότητα και από την άλλη το κύρος και οι γνώσεις του μεγάλου. Περισσότερα

Ο παιδικός μας φίλος, ο φασίστας

Παιδικός φίλος του άντρα μου. Καλό παιδί. Τον γνώρισα πρόσφατα που πήρε μετάθεση εδώ. Είχε έρθει σπίτι να κουβεντιάσουν γιατί χώρισε με την κοπέλα του και ήθελε κάπου να τα πει. Με φώναξαν να τους πω τη γνώμη μου. Περισσότερα

H κοινωνία μας αυτοκτονεί

Νύχτα, το αυτοκίνητο παίρνει αργά τις στροφές στο σκοτεινό δρόμο. Μέσα στο αμάξι, τσακωνόμαστε. Θέμα, το αγαπημένο των διακοπών. Οι αποδείξεις. Πάλι δεν μας έδωσαν, πάλι ακούσαμε το αντιμνημονιακό ποίημα. Ωραίοι τύποι είσαστε, λέει θυμωμένα, γιατί είναι ακόμα στην ηλικία που δεν ανέχεται γκρίζες ζώνες στη ζωή. Ωραία τα γράφετε, μόλις όμως το πρόβλημα φτάσει στους φίλους μας, στο περιβάλλον μας, δεν λέτε κουβέντα. Δεν είμαι σταυροφόρος, απαντάω νευριασμένα, γιατί ξέρω ότι δεν είναι η σωστή απάντηση. Περισσότερα

Τι έκαναν στον πόλεμο

Η κρίση του δημόσιου χρέους οδήγησε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες να υιοθετήσουν μια πολιτική δραστικής λιτότητας που ενέχει τον κίνδυνο να τις βυθίσει σε μια πολυετή ύφεση. Υπάρχουν όμως κι άλλα μέτρα. Περισσότερα

Το Άγιο Παρελθόν

Η ψυχολογική αντίδραση ενός ανθρώπου απέναντι σε μια απώλεια ή μια μεγάλη αναγκαία αλλαγή, είναι να στρέψει το βλέμμα του στο παρελθόν. Το παρελθόν τότε φαντάζει ειδυλλιακό, χωρίς σκοτούρες και βάσανα. Οι σκέψεις αποφεύγουν να στραφούν στο μέλλον που φανερώνεται δυσοίωνο και σκοτεινό, αφού υπάρχει ένα παρελθόν φιλικό και οικείο. Περισσότερα

Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…

Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες. Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.  Περισσότερα

Πως να ‘αγοράσετε’ την ευτυχία – (TED)

Ο Μάικλ Νόρτον, καθηγητής στο Cambridge, μιλάει στο TEDx για το πως το χρήμα μπορεί πράγματι να ‘αγοράσει’ την ευτυχία όταν δεν το ξοδεύουμε για τον εαυτό μας, αλλά  για θετικούς κοινωνικούς σκοπούς. Περισσότερα

Η ελληνική «ιερή αγελάδα», ονόματι δημόσιος υπάλληλος

Στη μακρινή Ινδία υπάρχει ένα ζώο που δε θανατώνεται ούτε καταναλώνεται, αντιμετωπιζόμενο ως ιερό: η αγελάδα. Στην κοντινή Ελλάδα υπάρχει ένα είδος υπαλλήλου που αντιμετωπίζεται ως «ιερή αγελάδα»: ο δημόσιος υπάλληλος. Μετά από μία διετία μη συγχώνευσης ή κατάργησης περιττών δημοσίων οργανισμών και μιας εφεδρείας-παρωδίας, η τρόικα από χθες το έκανε σαφές: απολύσεις εδώ και τώρα. Περισσότερα

Το Γράμμα του Nicola Sacco στον γιο του.

Στις 23 Αυγούστου 1927, εκτελέστηκαν δύο από τις πιο γνωστές και ηρωικές φυσιογνωμίες του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ, οι  Ιταλοί μετανάστες, Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti. Οι δύο τους, γνωστές μορφές του αναρχικού ρεύματος των ΗΠΑ και αποφασισμένοι συνδικαλιστές εργάτες μέχρι τέλους, έπεσαν θύματα μιας πολιτικής στοχευμένης εκστρατείας, και εν τέλει καταδικάστηκαν για ένα έγκλημα που δεν διέπραξαν ποτέ. Περισσότερα