Κατηγορία -Κοινωνία

Κοινωνία

Περί πολιτικής ανυπακοής

Στη μνημειώδη του «Θεωρία της Δικαιοσύνης» ο Τζον Ρολς σημειώνει ότι η πολιτική ανυπακοή είναι πολιτική πράξη, όχι μόνο γιατί επιχειρεί να επηρεάσει την κυβερνώσα πλειοψηφία, αλλά «και γιατί είναι μια πράξη καθοδηγούμενη και δικαιολογούμενη από πολιτικές αρχές, δηλαδή από τις αρχές της δικαιοσύνης που διέπουν το Σύνταγμα και τους θεσμούς της κοινωνίας γενικότερα. Δεν μπορεί κανείς να δικαιολογήσει την πολιτική ανυπακοή επικαλούμενος την προσωπική του ηθική ή θρησκευτικά δόγματα […] και εξυπακούεται ότι η πολιτική ανυπακοή δεν μπορεί να βασίζεται στο συμφέρον μιας ομάδας ή στο ατομικό συμφέρον». Περισσότερα




Η Αθήνα που αγάπησα

Athens, Parthenon

Την τελευταία φορά που επισκέφτηκα την Αθήνα είδα ότι το Rock City στην Ακαδημίας είχε κλείσει. Δεν με εξέπληξε – εξάλλου ποιος αγοράζει CD τη σήμερον ημέρα, και πόσοι γονείς έχουν πλέον τη ρευστότητα να χρηματοδοτήσουν τα χόμπυ των εφήβων χεβιμεταλάδων φυντανιών τους; Δεν περπάτησα στα στενάκια γύρω από την Ακαδημίας, αλλά στοιχηματίζω ότι και να το έκανα θα διαπίστωνα το κλείσιμο όλων των άλλων μαγαζιών που θυμάμαι από την εφηβεία μου – μέρη που τα ονόματά τους συχνά δε συγκρατώ, αλλά τα βήματά μου θα είχαν τη δύναμη της μυϊκής μνήμης να με φέρουν και πάλι εκεί. Μέρη από τα οποία ακόμα βρίσκω πλαστικές σακούλες. Ακόμα κι εδώ, κι ενώ έχω αλλάξει τρεις χώρες, οι σακούλες από το Metal Era και το Metropolis με ακολουθούν. Περισσότερα




Το Πολυτεχνείο υπήρξε ένα μεγάλο «πλυντήριο»

    του Τάκη Καμπύλη
Ο τριήμερος εορτασμός για το Πολυτεχνείο βρίσκεται σε εξέλιξη. Αύριο η πορεία, σήμερα οι γιορτές στα σχολεία. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε περίπου 200.000 μαθητές και των δύο βαθμίδων ζουν κάτω από το Πολυτεχνείο. Με πολύ διαφορετικό τρόπο απ’ ότι πριν από 30-35 χρόνια. Περισσότερα




Πιστεύεις ότι το να φύγεις είναι εύκολο?

       Άρθρο αναγνώστριας του blog

Θα σου διηγηθώ μία μικρή ιστορία, την ιστορία της ζωής μου.  Δεν έχει σημασία η ηλικία μου ή το όνομά μου.  Θα μπορούσαν να με λένε Κατερίνα ή Μαρία ή οτιδήποτε άλλο και να είμαι κάπου γύρω στα 45.  Περισσότερα




Τι είδα και τι έμαθα από την κρίση

1. Ότι ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός πέρασε και δεν άγγιξε αυτή τη χώρα.

2. Ότι η χώρα παρά τα 190 και πλέον χρόνια ελεύθερου εθνικού βίου, παραμένει μια ξεχασμένη επαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με βιλαέτια και νταϊφάδες των οπλαρχηγών των συντεχνιών. Περισσότερα




Το να φεύγεις είναι πάντα το εύκολο…

desperation
     Άρθρο αναγνώστριας του blog

Με λένε Μαίρη, είμαι 40 χρονών και δεν θέλω να φύγω από την Ελλάδα. Αγαπώ τον ήλιο και τους ανθρώπους της. Αγαπώ την Ελλάδα που έζησα στα νεανικά μου χρόνια, την γιαγιά που στις Κυκλάδες με φιλοξένησε σπίτι της για να μην κοιμηθώ στην παραλία επειδή δεν είχε παντού “rooms to let”,  τον παππού στην Κρήτη που μου έκανε το τραπέζι σπίτι του επειδή  οικειοθελώς  βοήθησα να μαζέψει από την συκιά του τα ψηλά σύκα, και την θεία στον Έβρο που με τρατάρισε γλυκό του κουταλιού και καφέ επειδή θαύμασα την τριανταφυλλιά στον κήπο της και πιάσαμε κουβέντα. Περισσότερα







Προσεγγίζοντας το σωστό – Μια ξενάγηση στον ηθικό, πολιτικό στοχασμό

Ο καθηγητής της πολιτικής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ «δοκιμάζει» τρεις θεωρίες δικαιοσύνης στις αντιφάσεις που προκύπτουν στη δημόσια και ιδιωτική μας ζωή. Περισσότερα

Γιατί έφυγα από την Ελλάδα, πολύ πριν την κρίση (και γιατί δεν θα ξαναγυρίσω)

Leaving Greece?

“Χαίρετε. Κατ΄αρχάς να συστηθώ: με λένε Ιωάννα. Είμαι Φυσικός, σύζυγος, και μαμά. Είμαι Ελληνίδα, αλλά αισθάνομαι σκόρπια παντού. Στην Ελλάδα δεν ταιριάζω, γιατί είμαι “αλλιώς”. Πάντα ήμουν δηλαδή. Και όντας Ελληνίδα, δεν ταιριάζω πουθενά αλλού. Αλλά από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ονειρευόμουν μια ζωή σε αυτό το “αλλού”. Και σήμερα, που δεν ζω πια στην Ελλάδα, είμαι πολύ, μα πολύ ευτυχισμένη και δε θέλω ποτέ, μα ποτέ να επιστρέψω στην κόλαση της πατρίδας μου, εκτός κι αν αυτή η πατρίδα αλλάξει δραματικά. Θα αρχίσω εξηγώντας σας γιατί ήμουν στην Ελλάδα δυστυχισμένη, και γιατί η ζωή μου στη Γερμανία με έκανε ευτυχισμένη. Περισσότερα

Ο Καβάφης στην Αθήνα, το 2012

Ήταν το φθινόπωρο του 2012 που ο Κωνσταντίνος Καβάφης βρέθηκε στην Αθήνα. Μπήκε στο μετρό και κατέβηκε στο σταθμό της Ομόνοιας, πιστεύοντας ότι θα συναντούσε τον Παλαμά στο γνωστό τους στέκι. Περισσότερα

Τα ΜΜΕ και οι μη μεταρρυθμίσεις

Μία εντυπωσιακή μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο αποδεικνύει ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο στην υλοποίηση μεταρρυθμίσεων είναι τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και η επιρροή τους στις κοινωνικές τάσεις και συμπεριφορές. Περισσότερα

Ορίζοντας τον φανατισμό

ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ κείμενο του ιταλού φιλοσόφου Νορμπέρτο Μπόμπιο (1909-2004) είναι ένα απόσπασμα από το λήμμα «Φανατισμός», που έγραψε για το βιβλίο των Norberto Bobbio, Nicola Matteucci, Gianfranco Pasquino «Il Dizionario di Politica» (UTET, 2004). Περισσότερα

Πού είναι οι διανοούμενοι – Ζητούνται κριτικές φωνές με ανεξαρτησία γνώμης και αναλυτικό πνεύμα

Κάθε λίγο και λιγάκι κατηγορούνται οι άνθρωποι του λόγου ότι αποφεύγουν να θίξουν τα κακώς κείμενα στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας, ότι λουφάζουν, αδιαφορούν για τα προβλήματα του λαού ή ότι, όταν και αν μιλήσουν, τάσσονται υπέρ των συμφερόντων των ισχυρών του χρήματος και της εξουσίας και περιφρονούν τον λαό. Οι κατηγορίες αυτές, μέχρι να εμφανιστούν τα κοινωνικά δίκτυα, διαδίδονταν μέσα από τον έντυπο και τον τηλεοπτικό λόγο. Τώρα πλέον, με τη μαζική και απότομη είσοδο στη ζωή μας των κοινωνικών δικτύων, αυτή η άποψη περνάει από το ένα like στο άλλο. Περισσότερα

Κώστας Αξελός – Η μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας

Γραμμένο το 1954, όταν ο Κώστας Αξελός ήταν μόλις τριάντα χρονών, το κείμενο αυτό αποτελεί μια διεισδυτική ματιά στο πρόβλημα του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Παρότι είναι γνωστό στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό από το 1978, όταν μεταφράστηκε για πρώτη φορά, εντούτοις, δεν έτυχε της αναγνώρισης και της ανάλυσης που του αξίζει. Το απόσπασμα που ακολουθεί μπορεί να δώσει το έναυσμα για πολλές γόνιμες συζητήσεις σχετικά με το δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσει η χώρα, τώρα που για άλλη μια φορά, στέκεται στο μεταίχμιο των εποχών και στο σταυροδρόμι των επιλογών της. Περισσότερα

Η οικονομία της ευτυχίας

Ο βασιλιάς του Μπουτάν θέλει να μας κάνει όλους πιο ευτυχισμένους. Οι κυβερνήσεις, λέει, πρέπει να επιδιώξουν να μεγιστοποιήσουν την Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία των ανθρώπων και όχι το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν τους. Αυτή η νέα έμφαση στην ευτυχία αντιπροσωπεύει μια στροφή ή απλά μια μόδα που θα περάσει; Ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας  Robert Skidelsky, γνωστός για την ανθρωπιστική του προσέγγιση σε οικονομικά θέματα, παραθέτει την άποψή του. Περισσότερα

Ενα σχολείο γεμάτο αδικίες – Δεν έχουν όλοι οι μαθητές τις ίδιες ευκαιρίες στη γνώση

Οσοι δεν βλέπουν στα παιδιά των χαμηλών κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων, στον ίδιο τον τρόπο ύπαρξής τους, παρά μόνο ελλείψεις και μειονεκτήματα, όσοι ενδιαφέρονται για την απρόσκοπτη λειτουργία των μηχανισμών διατήρησης και αναπαραγωγής του ισχύοντος κοινωνικού συστήματος, έχουν ανακοινώσει ήδη τα συμπεράσματά τους. Οι μη ευνοημένες καταστάσεις (μαθητές από λαϊκά στρώματα, υποβαθμισμένες περιοχές) μεταμορφώνονται σε ανεπιτηδειότητα, ασχετοσύνη, κατωτερότητα φυσική. Περισσότερα

Ο ναζισμός και η μυθοποίηση της αρχαιότητας

Τι όνομα έπρεπε να δοθεί στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου το 1936; Ελληνικό ή γερμανικό; Και ποια γραφή έπρεπε να χρησιμοποιείται στα έγγραφα του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και του γερμανικού κράτους το 1941; Η γοτθική ή η λατινική; Τέτοιου τύπου ερωτήματα διατυπώνονται σε φακέλους των αρχείων του υπουργείου Παιδείας του Γ΄ Ράιχ, του υπουργείου Προπαγάνδας και της καγκελαρίας. Περισσότερα

Ο παρασιτισμός αντιστέκεται

Το γαμώτο σ’ αυτή την ιστορία είναι ότι δεν ήταν υποχρεωτικό τα πράγματα να πάνε έτσι. Οι δυνάμεις της Ακινησίας, αυτές που δεν θέλουν ν’ αλλάξει τίποτα σ’ αυτή τη χώρα, παρουσιάζουν την κατάσταση κάπως σαν φυσική καταστροφή, σαν πόλεμο. Μας κήρυξαν τον πόλεμο οι ξένοι, μας έβαλαν, ειδικά εμάς, στο στόχαστρο, θέλουν να κάμψουν το αδούλωτο φρόνημα του Έλληνα, να μας «φτωχοποιήσουν», να μας «εξοντώσουν», να μας κάνουν φτηνό εργατικό δυναμικό. Γιατί δεν τους φτάνουν τα 9/10 του πλανήτη που είναι φτηνότερο, εμάς ήθελαν. Κι έτσι, εμείς δεν φταίμε σε τίποτα. Περισσότερα

Η ανικανότητα πίσω από την εξουσία

Η Τζέιν περπατούσε με τον παππού της σε μία πλατεία στο Παρίσι. Σε μία άκρη της πλατείας, είδε έναν τσαγκάρη που είχε άσχημη αντιμετώπιση από τον πελάτη του,  επειδή τα παπούτσια του είχαν κάποιο ελάττωμα και δεν είχαν γίνει όπως ακριβώς επιθυμούσε. Περισσότερα

Κατάθλιψη σε fast forward

Στην αρχή όλα πάνε καλά. Τίποτα το διαφορετικό. Τίποτα έξω από τα συνηθισμένα. Ρουτίνα. Η μία μέρα μετά την άλλη. Περνάνε από μπροστά σου αδιάφορα. Γρήγορα. Εσύ σταθερός. Τις βλέπεις να φεύγουν. Αλλά τίποτα το διαφορετικό. Τίποτα έξω από τα συνηθισμένα. Περισσότερα

Θα ξυπνήσουμε μια μέρα και οι Βάρβαροι θα έχουν φύγει…

Στις μέρες μας, απαγορεύεται η αισιοδοξία. Δεν  «συμφέρει» η προσωπική αντίσταση στη μιζέρια, γιατί έχουμε συνηθίσει στην απαθή καταστροφολογία και στοχοποίηση, που δεν απαιτεί και πολλή… δουλειά. Η πραγματική επανάσταση, θα ξεκινήσει από τον καθένα μας ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ, όταν θα αποφασίσουμενα ενεργοποιηθούμε. Περισσότερα

Κ. Γιάνναρης: «Η Ελλάδα δεν έχει αντιμετωπίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος»

Πολιτικό άρθρο-παρέμβαση του Έλληνα σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Γιάνναρη δημοσιεύτηκε στην βρετανική εφημερίδα Guardian  με αφορμή την επίσκεψη της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ στην Αθήνα. Περισσότερα

Δεν θέλω να είμαστε φίλοι

Αν δεν μου είχε αφηγηθεί η ίδια την ιστορία της, δεν νομίζω ότι θα την πίστευα ποτέ. Νεαρή που δουλεύει σε κεντρικό κομμωτήριο του Βόλου βλέπει ένα πρωί να ανοίγει την πόρτα του καταστήματος ένας παπάς. Εξαίρετος πελάτης (ένα ελαφρό trimming ήθελε άλλωστε), ευγενέστατος, αξιοπρεπής. Μόνο λίγο προτού φύγει κοντοστέκεται, καθώς τη βλέπει σκυμμένη στο λάπτοπ. Τη ρωτάει αν έχει σελίδα στο Facebook. «Ντράπηκα να του πω όχι. Ηταν και πελάτης. Και παπάς». Περισσότερα

Πλούσιες χώρες, φτωχοί λαοί

       17 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Φτώχειας

Ενώ ο δυτικός κόσμος συνεχίζει να προοδεύει, ο τρίτος κόσμος αντιμετωπίζει φτώχεια, επιδημίες, πολέμους, μόλυνση του περιβάλλοντος, παιδική θνησιμότητα. Πόσο φτωχές είναι όμως στην πραγματικότητα οι χώρες του τρίτου κόσμου και πόσο πλούσιες οι “ανεπτυγμένες”; Περισσότερα

Η δική μας ανίερη συμμαχία

Μια από τις εθιμικές ανοησίες που κυκλοφορούν ακόμα και σήμερα, αντλώντας την πειστικότητά τους από τη δύναμη της αδράνειας που έχουν τα κλισέ, είναι ότι η πολιτική τάξη μας αντιστέκεται στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από τον φόβο του πολιτικού κόστους. Ποιου πολιτικού κόστους τώρα πια; Τα κόμματα της εξουσίας έχουν καταρρεύσει ακριβώς λόγω των «εναλλακτικών μέτρων» που υιοθετούν για ν’ αποφύγουν τις μεταρρυθμίσεις. Και ξέρουν πολύ καλά ότι η ελεύθερη πτώση τους θα συνεχιστεί ώς την εξαέρωσή τους όσο παίρνουν τέτοια μέτρα. Οπότε; Περισσότερα

Το Λόμπι της Σφαγής

Είμαι ένα ανερμάτιστο παραζαλισμένο κοτόπουλο. Είμαι ένα τσουλάκι της Ιστορίας. Είμαι ένας παρατηρητής της Ιστορίας. Είμαι αυτός που βρίσκεται πάντα δυο σελίδες πίσω από το έργο. Όσο οργίζομαι με τη σελίδα οκτώ, η σελίδα δέκα γράφεται. Φτάνω απεγνωσμένος στη σελίδα δέκα και η δώδεκα είναι πια ολοκληρωμένη. Δώδεκα. Η ελπίδα μου κρεμάστηκε. Είδες; Το έριξα στην πλάκα. Ή στην πλάκα θα το ρίχνω ή στην κακομοιριά. Όχι στη δράση. Περισσότερα

Μάνος Χατζιδάκις – Το Πάρτι

«Ακούς ένα τραγούδι του Χατζιδάκι· τελειώνει και νιώθεις μέσα σου ευγενέστερος. Γιατί ξεπλένει από μέσα μας κάθε ευτέλεια, ανελευθερία και λαϊκισμό, δικό μας ή των άλλων, αδιάφορο. Υπάρχει κάτι σαν κορυφαία πράξη αντίστασής μέσα σ’ αυτά τα αγαπημένα κομμάτια. Σαν γλυκό φως στο σκοτάδι, που μας κάνει πιο ταπεινούς, δηλαδή πιο ικανούς για την αμοιβαία, επιτέλους, συγχώρεση. Περισσότερα