Κατηγορία -Διδακτικές ιστορίες και μύθοι

Ιστορία




Το οριζόντιο ύψος

Van-Goghs-Cypress-and-Wheatfield-Painting-Frank-Wuts

Μια φορά και έναν καιρό, πλάι σε ένα πανύψηλο υπερήφανο κυπαρίσσι, ζούσε μια ελάχιστη ταπεινή αγριάδα, που ζήλευε το μπόι του κυπαρισσιού κι ήθελε να το φτάσει, γι’ αυτό και τεντωνότανε αδιάκοπα στις μύτες των ριζών της, πασχίζοντας να σηκωθεί πιο πάνω από το χώμα. Μάταιη προσπάθεια και αρκετά οδυνηρή γιατί, κάθε φορά που έκανε αυτή τη γυμναστική, για μέρες μετά την πόναγε ανυπόφορα η μέση της.

Περισσότερα




Κατεβάστε το ποτήρι

_The_Light_And_The_Glass_by_eliXile

Οι φοιτητές παρακολουθούσαν με μεγάλο ενδιαφέρον το μάθημα για τη  διαχείριση του άγχους, όταν ο καθηγητής  έπιασε ένα ποτήρι και το σήκωσε ψηλά. Όλοι φαντάστηκαν ότι θα έκανε τη γνωστή ερώτηση: “Είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο;”. Αντ ‘αυτού, με ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπό, ρώτησε: «Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι με το νερό;”
Περισσότερα




Ο Άνθρωπος Είναι αυτό που Σκέφτεται πως Είναι

images (2)

Από τον πρόλογο του βιβλίου “Ψευδαισθήσεις” του Richard Bach. Το βιβλίο διηγείται την ιστορία του Ντόναλντ. Ενός μηχανικού αυτοκινήτων από την Ινδιάνα ο οποίος φανταζόταν πως είχε την δύναμη να βοηθήσει τον εαυτό του αλλά και όλο τον κόσμο.  «Και αφού το φανταζόταν έτσι ήταν». Περισσότερα













Η ομορφιά δεν είναι το παν

Ένα μεγαλόσωμο ελάφι σε εποχή καλοκαιριού, καθώς διψούσε, φτάνει κοντά σε κάποια καθαρή και βαθιά πηγή και,  αφού ήπιε όσο (νερό) ήθελε, παρατηρούσε τη μορφή του σώματός του.

Περισσότερα

Ο αποτυχημένος που δεν τα παράτησε ποτέ!

charlie van gogh brown by kim scafuro

Όταν ήταν μικρό παιδί ο θείος του τον αποκαλούσε “Sparky” (όπως ένα άλογο κινουμένων σχεδίων που ονομαζόταν Spark Plug). Ο Sparky δεν τα πήγαινε καθόλου καλά στο σχολείο.

Περισσότερα

Kάποιος σ’ αγαπάει…

...Alright, call herΟ συγγραφέας Λέο Μπουσκάλια διηγόταν μια φορά πως είχε πάρει μέρος ως κριτής σ’ έναν διαγωνισμό. Σκοπός του διαγωνισμού ήταν να βρεθεί το παιδί που νοιαζόταν πιο πολύ για τους γύρω του. Νικητής αναδείχθηκε ένα 4χρονο αγόρι, γείτονας του οποίου ήταν ένα ηλικιωμένος που πρόσφατα είχε χάσει τη γυναίκα του. Περισσότερα

Το μεγαλείο της ευγενούς άμιλλας

olympic_rings

Ένα περιστατικό που δείχνει το μεγαλείο του αθλητισμού και παράλληλα μεταδίδει  αισιοδοξία και ελπίδα. Μία από αυτές τις ιστορίες που χάνονται στον ορυμαγδό των αρνητικών ειδήσεων που μας τροφοδοτούν τα μαζικά μέσα ενημέρωσης.
Περισσότερα

Άνθρωπoς αγράμματος, πνεύμα ανυπότακτο

Charlie_Chaplin_circa_1916

Κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι είτε δεν πήγαν καθόλου στο σχολείο είτε έμειναν τόσο λίγο σε αυτό ώστε δεν πρόλαβαν να μάθουν τίποτα, και όμως κατάφεραν –αντικειμενικά- πολύ περισσότερα από δέκα –και λίγους βάζω- διδάκτορες μαζί.

Περισσότερα

Χτίζετε γέφυρες ή φράκτες;

bridge-clipart

Μια φορά κι έναν καιρό, μάλωσαν δύο αδέλφια που ζούσαν σε γειτονικές φάρμες.Ήταν το πρώτο σοβαρό ρήγμα στη σχέση τους. Για 40 χρόνια, εργάζονταν μαζί ως γεωργοί, μοιράζονταν χωρίς κανένα πρόβλημα τα γεωργικά μηχανήματα, και συνεργάζονταν αρμονικά για την εμπορία των προϊόντων τους.
Περισσότερα

Το Ηλιοτρόπιο – Του Ευγενίου Τριβιζά

sunflower

Ήταν κάποτε ένα λιβάδι γεμάτο ηλιοτρόπια. Κι όλα αυτά τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν ολημερίς με θαυμασμό τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από κει, γύριζαν από κει. Όταν ο ήλιος ήταν από δω, γυρνούσαν από δω. Εκτός από ένα.

Περισσότερα

Τα βατραχάκια στο αφρόγαλο

image72Μια φορά, δυο βατραχάκια έπεσαν σε ένα βάζο με αφρόγαλο. Αμέσως κατάλαβαν ότι βούλιαζαν. Ήταν αδύνατον να κολυμπήσουν ή να επιπλεύσουν για πολύ μέσα σ’ εκείνη την πηχτή μάζα που έμοιαζε με κινούμενη άμμο. Στην αρχή, τα βατραχάκια χτυπούσαν με μανία τα πόδια τους για να φτάσουν στην άκρη του δοχείου! Όμως, ήταν ανώφελο. Περισσότερα

Η αγάπη απορρίπτει τις ταμπέλες

Ο Έμερσον μιλώντας για ένα απλό αγριόχορτο, είπε ότι πρόκειται για “ένα φυτό του οποίου οι αρετές δεν έχουν ακόμα ανακαλυφθεί”. Αναρωτιέμαι πόσους ανθρώπους έχουμε περιφρονήσει σαν αγριόχορτα, επειδή, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, μας φάνηκε ότι δεν άξιζαν την αγάπη και την προσοχή μας.

Περισσότερα

Ο Αλχημιστής – ο Νάρκισσος

Ο αλχημιστής έπιασε ένα βιβλίο που κάποιος από το καραβάνι είχε φέρει μαζί του. Αν και ο τόμος δεν είχε εξώφυλλο, εκείνος κατάφερε να εξακριβώσει το όνομα του συγγραφέα του; Oscard Wild. Καθώς το ξεφύλλιζε, βρήκε μια ιστορία για τον Νάρκισσο.

Περισσότερα

«Χριστουγεννιάτικη ιστορία»

Παραμονή Χριστουγέννων.

Ο Ε.Σ. (καμία σχέση με τον Εμπενέζερ Σκρουτζ, Ελευθέριος Στρατάκης λέγεται), είναι σκυμμένος πάνω από το γραφείο του και κοιτάει τους λογαριασμούς ξεφυσώντας.

Περισσότερα

Το Παράξενο Ξύπνημα του Κυρίου Τέπες


         Φανταστική ιστορία φίλου του blog

Ο κύριος Τέπες ξύπνησε το μεσημέρι. Αυτό δεν ήταν κάτι που θα έπρεπε να τον προβληματίζει, αφού κάθε μέρα του τελευταίου μήνα ξύπναγε το μεσημέρι. Μπορούσε να το κάνει, και το απολάμβανε. Αυτό που άρχισε να τον προβληματίζει ήταν ότι έξω από το παράθυρό του ήταν νύχτα. Έναστρη νύχτα. Χωρίς ορίζοντα. Περισσότερα

Αν δεν καώ εγώ –αν δεν καείς εσύ- πως θα γενούνε τα σκοτάδια φως;

Τον πιο παλιό καιρό ζούσε εδώ μία κοινότητα Ανθρώπων. Γύρω απ’τις τρεις μεριές του οικισμού, ήταν το Μαύρο Δάσος. Και από την τέταρτη, η απέραντη στέπα. Για πολύ καιρό ο ήλιος έλαμπε και ο ουρανός ήταν γαλάζιος, και έτσι οι Άνθρωποι ήταν γενναίοι και ευτυχισμένοι.

Περισσότερα

Χριστουγεννιάτικη ιστορία (1843) – Τσάρλς Ντίκενς

Γεμάτος αδιαφορία για κάθε λογής χριστουγεννιάτικη μαγεία, συναισθήματα ή τρυφερότητα, ο Σκρουτζ, ο γεροτοκογλύφος, μετράει τα λεφτά του. Δεν συγκινείται από τα παιδιά που τραγουδούν τα κάλαντα, αδιαφορεί μπροστά στα στολισμένα δέντρα, το γιορτινό πνεύμα δεν τον αγγίζει καθόλου. Ομως η μοίρα που τον θέλει εγωιστή και παλιάνθρωπο δεν θα έχει για πολύ το πάνω χέρι. Ποτέ δεν είναι αργά για ένα θαύμα.
Περισσότερα

Ο Αλχημιστής – η έρημος

Το αγόρι δε βρισκόταν πια στην όαση και η όαση δε Θα είχε γι’αυτή το νόημα που είχε μέχρι τότε. Δε Θα ήταν πια ο τόπος με τις πενήντα χιλιάδες φοινικιές και τα τριακόσια πηγάδια, όπου κατέφθαναν οι προσκυνητές, χαρούμενοι ύστερα από μακρινό ταξίδι.

Περισσότερα

Ἀντρέι Πλατόνωφ – Τὸ ἄγνωστο λουλούδι (Πα­ρα­μύ­θι βα­σι­σμέ­νο σὲ πραγ­μα­τι­κὰ γε­γο­νό­τα)

Zούσε κάποτε στὸν κό­σμο ἕ­να μι­κρὸ λου­λού­δι. Κα­νεὶς δὲν γνώ­ρι­ζε ὅ­τι ὑ­πῆρ­χε στὴ γῆ. Εἶ­χε με­γα­λώ­σει μο­νά­χο του, σ’ ἕ­να ἐγ­κα­τα­λειμ­μέ­νο οἰ­κό­πε­δο. Οἱ ἀ­γε­λά­δες καὶ οἱ κα­τσί­κες δὲν σύ­χνα­ζαν ἐ­κεῖ, καὶ τὰ παι­διὰ ἀ­πὸ τὴν κα­τα­σκή­νω­ση τῶν πι­ο­νι­έ­ρων πο­τέ τους δὲν ἔ­παι­ζαν στὸ μέ­ρος ἐ­κεῖ­νο. Περισσότερα

Το δημόσιο χρέος είναι όπως το φίδι που δάγκωσε τον πρίγκιπα Ολεγκ

Ζούσε μια φορά ένας Ρώσος πρίγκιπας που τον λέγανε Ολέγκ. Κάλεσε τους πιο ξακουστούς μάντεις να του πούνε ποια θα είναι η ζωή και ποιος ο θάνατός του. Οι μάντεις του είπαν: «Η ζωή σου θα ‘ναι ευτυχισμένη. Το θάνατό σου όμως θα τον βρεις από το αγαπημένο σου άλογο».

Περισσότερα

Το αγόρι με το απλωμένο χέρι

Τα παιδιά είναι κόσμος παράξενος, κοιμούνται κι ονειρεύονται. Πριν από τα Χριστούγεννα, αλλά και  στη  διάρκεια  των  Χριστουγέννων,  συναντούσα  συνεχώς  στο  δρόμο,  σε  συγκεκριμένο  σημείο,  ένα  αγοράκι  όχι  μεγαλύτερο  από  εφτά  χρονών.  Μέσα  στην  τρομερή  παγωνιά  ήταν  ντυμένο  σχεδόν καλοκαιρινά, αλλά ο λαιμός  του, πάντα  τυλιγμένος με ένα κουρέλι, έδειχνε  ότι κάποιος, παρ’ όλα αυτά,  το είχε φροντίσει  πριν  το  στείλει έξω. 

Περισσότερα

Το δέντρο που αγκάλιασε το ποδήλατο

Υπάρχει αυτή η φωτογραφία. ‘Ένα δέντρο, να αγκαλιάζει ένα ποδήλατο. Και υπάρχει και μία ιστορία. Που λέει ότι το 1914 στην Αμερική, ένα αγόρι ακούμπησε το ποδήλατό του στον κορμό ενός μικρού δέντρου, στη Νήσο Βασόν, στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον και πήγε στον πόλεμο, απ’ όπου δεν γύρισε ποτέ. Το δέντρο έκανε αυτό που κάνουν όλα τα δέντρα. Μεγάλωσε. Και μεγαλώνοντας, αγκάλιασε το ποδήλατο του αγοριού. Από τότε, ποδήλατο και δέντρο είναι αγκαλιασμένα για 98 ολόκληρα χρόνια. Κι αυτή η αγκαλιά διαρκεί σχεδόν έναν αιώνα…
Περισσότερα