Όταν η πραγματικότητα ξεπερνά τον Χάξλεϊ και τον Όργουελ 

Τα γεγονότα που βιώνουμε στον πλανήτη μας, απέδειξαν περίτρανα πως η φαντασία ενός συγγραφέα είναι μόλις ένα ψήγμα προφητείας μπροστά στην πραγματικότητα. Ακόμα και μυαλά που προέβλεπαν ένα δυσοίωνο μέλλον, όπως του Όργουελ και του Χάξλεϊ δεν μπορούσαν με τίποτα να συλλάβουν πως η κατηγοριοποίηση του πληθυσμού σε ομάδες θα ήταν πολύ πιο απλή υπόθεση απ’ την εικασία των ίδιων.

Οι δύο τους εκτιμούσαν πως: Στην περίπτωση του Χάξλεϊ θα δημιουργούνται άνθρωποι-ομάδες τυποποιημένες μέσω εργαστηρίων και με την υποβοήθηση ουσιών μελλοντικά θα υπήρχε πλήρης έλεγχος και του Όργουελ μέσω βασανιστηρίων, απειλών και γενικευμένου φόβου κατά ζωής.

Η τυποποίηση και η κατεύθυνση στον πραγματικό κόσμο όμως δίνεται πολύ πιο απλά και με μηδαμινή άσκηση βίας. Με πλύση εγκεφάλου μέσω των media, της μόδας, της οικογένειας, της εργασίας, της περιθωριοποίησης (αν δεν ανήκεις σ’ αυτό που επιτάσσουν οι κοινωνικοί κανόνες που έχουν οριστεί) και πάει λέγοντας. Το ζήτημα όμως είναι αλλού, απ’ τη μια ναι μεν οι κυβερνώντες με χαρά θα ήθελαν έναν εκπαιδευμένο λαό με μια νοητική κατεύθυνση για να χειραγωγούν μάζες(πράγμα που πιθανότατα γίνεται ήδη) κι όχι έναν έναν ξεχωριστά, απ’ την άλλη όμως κι ο ίδιος  ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να ανήκει κάπου. Σε μια ομάδα συγκεκριμένη που τον κάνει να νιώθει ασφάλεια κι ενός τύπου αγάπης που δεν την πήρε όταν έπρεπε(;). Καταντήσαμε ολιγαρκείς και αποστασιοποιημένοι από κάθε τι εκτός κύκλου ζωής μας. Ότι δεν συμβαίνει σπίτι μας-στην ομάδα μας, δεν μας αφορά.

Η ανθρωπιά χάνεται με τον καιρό και η κακία πολλαπλασιάζεται γιατί δεν υπάρχει νοητική ανεκτικότητα στον διαφορετικό κοινωνικό προσανατολισμό. Η κάθε ομάδα θεωρεί πάντα την εγκεφαλική της λειτουργία ανώτερη απ’ της απέναντι, η απέναντι το ίδιο και πάει λέγοντας. Η κάθε κουλτούρα απομονώνετε και λειτουργεί ανεξάρτητα, πολλές φορές με ολέθριες συνέπειες για την συνολική τύχη της ανθρωπότητας.

Ο καθένας παίρνει απ’ τις προβολές που δέχεται ότι του αρέσει περισσότερο στο μάτι και διαλέγει στρατόπεδο. Επιτηδευμένα πλέον δεν δίνεται καμία δυνατότητα στον απλό άνθρωπο για κριτική και σύνθετη σκέψη, πράγμα που στην Ελλάδα συμβαίνει απ’ το σχολείο κιόλας. Σου λέει ο ¨Ύψιστος¨ πως οι επιλογές σου είναι Α,Β,Γ, διάλεξε και βγάλε τα μάτια σου. Ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που θα δουν θετικά κι αρνητικά και στα τρία και θα πάρουν απ’ όλα. Όσο για αυτούς που δεν επέλεξαν τίποτα  τους έχει καταπιεί η βίαιη πραγματικότητα. Τους εξαφάνισε.

Η δομή του πλανήτη έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει επικίνδυνα. Οι κατευθύνσεις γεννούν από ανθρώπους ζόμπι μέχρι οντότητες που διψούν για αίμα και θάνατο. Το μυαλό όσο πάει και φθίνει και τα σώματα που θα σκότωναν στον βωμό της εξυγίανσης,  γίνονται ολοένα και περισσότερα.

Σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους, το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική. George Orwell               

Εμπειρία δεν είναι αυτό που σου συμβαίνει. Είναι αυτό που κάνεις σε σχέση με αυτό που σου συμβαίνει. Aldοus Huxley

 ****

Αλέξανδρος Παύλου

Συγγραφέας

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Συναφές: 

Τι γίνεται όταν δεν μπορούμε ν’ αντέξουμε τα στοιχεία του χαρακτήρα μας στους άλλους;

Δίνω άρα υπάρχω

3 CommentsLeave a comment

  • Ανεξάρτητα από τα συμπεράσματα του συντάκτη, ο συνδυασμός Όργουελ – Χάξλεϋ είναι, κατά τη γνώμη μου, εύστοχος και γεννάει προβληματισμούς. Ένα ορθογραφικό λάθος υπάρχει στην πρόταση: «Η κάθε κουλτούρα απομονώνετε(αι) και λειτουργεί ανεξάρτητα, πολλές φορές με ολέθριες συνέπειες για την συνολική τύχη της ανθρωπότητας».

  • H ”oλιγάρκεια” στην οποία αναφέρεται το δημοσίευμα ,θα έπρεπε να ήταν εντός εισαγωγικών.Δεν γινόμαστε ”ολιγαρκείς”!Απλά ,όντες ”φυτοποιημένοι” αποδεχόμαστε άκριτα και παθητικά τον υποβιβασμό του πολιτισμού,των αξιών ζωής,την αξία του να ζεις σαν ελεύθερος άνθρωπος ,την εξαθλίωση και το μηδενισμό….
    Βασική συνέργεια σε αυτήν την ιδιώτευση και παρακμή ,έπαιξε η παγκοσμιοποίηση με την προπαγάνδα της περί ”παγκόσμιας αγάπης”,”ενιαίου πολιτισμού”,”το παγκόσμιο χωριό χωρίς σύνορα”,”παγκόσμια ειρήνη” και πολλές παρόμοιες ,τεραστίου μεγέθους ανοησίες οι οποίες πέρασαν στους λαούς,έγιναν πιστευτές ,ενώ δεν λειτουργούν,δεν υπάρχουν ,ούτε ποτέ υπήρξαν στην παγκόσμια ιστορία του πολιτισμού.
    Το παράδοξο -το οποίο θα έπρεπε να εμβάλει πολλούς σε υπόνοιες- ,είναι ότι αυτές οι παραπλανητικές ανοησίες (προπαγάνδα) στηρίχθηκαν και στηρίζονται μετά μανίας από την ψευτοαριστερά των σαλονιών και την συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων της ”προόδου” και του ”πνεύματος”,οι οποίοι μάλιστα κακολογούσαν,λασπολογούσαν ή και καθύβριζαν, όσους είχαν αντίθετη άποψη.Πράγμα το οποίο συνεχίζεται !

    • Το ειρωνικό αλλά και ταυτόχρονα τραγικό είναι πως τις συνέπειες των παγκοσμιοποιητικών πολιτικών από εδώ και στο εξής θα τις διαχειρίζεται με τρόπο ασφαλώς «καθησυχαστικό» και με «συναινέσεις» όλο το αριστερό-νεοφιλελεύθερο τσούρμο της ΕΕ. Η διανόηση όπου τρώει εκεί λαλάει και η λέξη λαϊκισμός έγινε ξανά της μόδας και σημαία να την κουνάνε απειλητικά και δίχως διάκριση (ζήτημα τεράστιας σημασίας) σε όποιον χρησιμοποιεί στοιχειωδώς το μυαλό του.