10 Πράγματα που δεν πρέπει να λένε οι έξυπνοι άνθρωποι στη δουλειά

 

Υπάρχουν μερικά πράγματα που απλώς δε θέλεις ποτέ να πεις στη δουλειά σου. Οι φράσεις αυτές έχουν μια ιδιαίτερη δύναμη: έχουν μια μαγική ικανότητα να σε κάνουν να φαίνεσαι κακός, ακόμα κι όταν είναι πέρα για πέρα αληθινές. Το χειρότερο: από τη στιγμή που θα τις ξεστομίσεις, δεν υπάρχει γυρισμός.

Δεν εννοώ κάτι σόκιν, κάποιο ανάρμοστο αστείο, ή κάποια πολιτικά μη ορθή αγένεια. Αυτά τα παραδείγματα δεν είναι τα μόνα που μπορούν να σας φέρουν σε δύσκολη θέση. Συνήθως είναι κάποια ήπια σχόλια που κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά -αυτά που μας κάνουν να φαινόμαστε ανίκανοι ή ανασφαλείς.

Όσο ταλαντούχοι κι αν είστε ή ό,τι κι αν έχετε καταφέρει, υπάρχουν ορισμένες φράσεις που αυτομάτως αλλάζουν τον τρόπο που σας βλέπουν οι άνθρωποι και μπορούν να σας στιγματίσουν αρνητικά για πάντα. Οι φράσεις αυτές έχουν τόσα αρνητικά υπονοούμενα που είναι ικανές να υπονομεύσουν την καριέρα σας άμεσα.

  • «Έτσι το κάναμε πάντα». Η τεχνολογία έχει αλλάξει τόσα πολλά που ακόμα και μια τεχνική που χρησιμοποιούσαμε έξι μήνες πριν μπορεί να θεωρείται παλιά. Το να λέτε ότι έτσι γινόταν πάντα, δε σας κάνει μόνο να φαίνεστε τεμπέλης και αντιδραστικός στην αλλαγή, αλλά μπορεί να κάνει το αφεντικό σας να αναρωτιέται γιατί δεν προσπαθήσατε να βελτιώσετε την κατάσταση μόνος σας. Αν όντως κάνετε τα πράγματα με τον τρόπο που γίνονταν πάντα, σχεδόν σίγουρα υπάρχει και καλύτερος τρόπος.
  • «Δε φταίω εγώ». Ποτέ δεν είναι καλή ιδέα να ρίξετε το φταίξιμο σε άλλον. Να αναλαμβάνετε την ευθύνη. Αν είχατε οποιοδήποτε ρόλο -όσο μικρός κι αν ήταν- σε κάτι που πήγε στραβά, παραδεχθείτε το. Αν όχι, δώστε μια αντικειμενική, ψύχραιμη εξήγηση του τι συνέβη. Πείτε την αλήθεια και αφήστε το αφεντικό σας και τους συναδέλφους να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα για το ποιος φταίει. Τη στιγμή που θα αρχίσετε να κατηγορείτε κόσμο, την ίδια στιγμή οι άνθρωποι θα θεωρήσουν ότι δεν αναλαμβάνετε την ευθύνη για τις πράξεις σας. Αυτό εκνευρίζει τους ανθρώπους. Κάποιοι θα αποφύγουν να δουλεύουν μαζί σας συνολικά και άλλοι θα αντιδράσουν πρώτοι και θα σας κατηγορήσουν όταν κάτι πάει στραβά.
  • «Δε μπορώ». Το «δε μπορώ» είναι το δίδυμα αδελφάκι του «δε φταίω εγώ». Οι άνθρωποι δεν αρέσκονται στο να ακούν «δε μπορώ» γιατί σημαίνει «δε θέλω». Λέγοντας κάτι τέτοιο σημαίνει ότι δεν προτίθεστε να κάνετε όσα χρειάζονται για να ολοκληρώσετε τη δουλειά. Αν όντως δε μπορείτε να κάνετε κάτι γιατί σας λείπουν όντως οι απαραίτητες ικανότητες, πρέπει να προσφέρετε μια εναλλακτική λύση. Αντί να λέτε τι δε μπορείτε να κάνετε, πείτε τι μπορείτε να κάνετε. Για παράδειγμα, αντί να πείτε «δε μπορώ να μείνω μέχρι αργά απόψε», πείτε «μπορώ να έρθω νωρίς αύριο το πρωί. Σας βολεύει;». Αντί να πείτε «Δε μπορώ να κάνω τους υπολογισμούς», πείτε «Δεν ξέρω ακόμα πώς να κάνω αυτού του είδους την ανάλυση. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να μου δείξει, ώστε να το κάνω μόνος μου την επόμενη φορά;».
  • «Δεν είναι δίκαιο». Όλοι ξέρουν ότι η ζωή δεν είναι δίκαιη. Το να λέτε για κάτι ότι δεν είναι δίκαιο, υπονοεί ότι νομίζετε ότι η ζωή πρέπει να είναι δίκαιη, κάτι που σας κάνει να φαίνεστε ανώριμος και αφελής. Αν δε θέλετε να έρθετε σε δύσκολη θέση, πρέπει να μείνετε στην ουσία, να είστε εποικοδομητικός και αφήστε την προσωπική σας ερμηνεία έξω από αυτό. Για παράδειγμα, μπορείτε να πείτε «Παρατήρησα πως αναθέσατε στην  Άννα εκείνο το μεγάλο πρότζεκτ, το οποίο ήλπιζα να κάνω. Θα μπορούσατε παρακαλώ να μου πείτε τι συνέβη και επηρέασε την απόφασή σας; Θα ήθελα να ξέρω το γιατί δε με θεωρήσατε σαν καλή επιλογή, ώστε να δουλέψω και να βελτιωθώ».
  • «Κάτι τέτοιο δεν ανήκει στα καθήκοντά μου». Αυτή η φράση που μπορεί να ακούγεται σαρκαστική, κάνει τους άλλους να νομίζουν ότι προτίθεστε να κάνετε μόνο τα απολύτως απαραίτητα για να πάρετε το μισθό σας, κάτι που είναι κακό αν σας αρέσει η ασφάλεια στη δουλειά. Αν το αφεντικό σας σας ζητήσει να κάνετε κάτι που νιώθετε πως είναι ανάρμοστο για τη θέση σας (όχι ηθικά ή δεοντολογικά ακατάλληλο), η καλύτερη κίνηση είναι να ολοκληρώσετε με προθυμία τη δουλειά αυτή. Λίγο αργότερα, κανονίστε μια συζήτηση με το αφεντικό σας για να συζητήσετε το ρόλο σας στην εταιρεία και αν πρέπει να επαναπροσδιορίσετε τις αρμοδιότητές σας. Αυτό διασφαλίζει ότι δε θα φανείτε μικροπρεπής. Επίσης δίνει τη δυνατότητα σε σας και το αφεντικό σας να αναπτύξετε μια μακροπρόθεσμη κατανόηση του τι πρέπει να κάνετε και τι όχι.
  • «Θα ρωτήσω κάτι που μπορεί να ακουστεί χαζό…». Αυτές οι υπερβολικά παθητικές φράσεις αυτομάτως υποβιβάζουν την αξιοπιστία σας. Ακόμα κι αν στη συνέχεια πείτε κάποια καταπληκτική ιδέα, δείχνουν έλλειψη εμπιστοσύνης, κάτι που κάνει τους συνομιλητές σας να χάσουν την εμπιστοσύνη που έχουν σε σας. Μην είστε ο αυστηρότερος κριτής του εαυτού σας. Αν δεν δείχνετε αυτοπεποίθηση σε αυτά που λέτε, κανείς άλλος δε θα θεωρήσει ότι έχετε αυτοπεποίθηση. Και αν όντως δε γνωρίζετε κάτι, πείτε «Δεν έχω τις πληροφορίες για αυτό το πράγμα τώρα, αλλά θα τις βρω και θα επανέλθω».
  • «Θα προσπαθήσω». Όπως η λέξη «νομίζω», έτσι κι αυτή η φράση δείχνει αβεβαιότητα και έλλειψη αυτοπεποίθησης στην ικανότητά σας να ολοκληρώσετε το έργο που έχετε αναλάβει. Δείξτε εμπιστοσύνη στις ικανότητές σας. Όταν σας ζητούν να κάνετε κάτι, είτε δεσμευτείτε ότι θα το κάνετε, είτε προσφέρετε μια εναλλακτική, μη λέτε όμως ότι θα προσπαθήσετε, γιατί ο άλλος καταλαβαίνει πως δεν θα προσπαθήσετε και τόσο σκληρά.
  • «Δε θα πάρει παραπάνω από ένα λεπτό». Το να λέτε κάτι τέτοιο υπονομεύει τις ικανότητές σας και δίνει την εντύπωση ότι κάνετε τα πράγματα με βιασύνη. Πείτε το μόνο αν κυριολεκτικά μπορείτε να ολοκληρώσετε το έργο σε 60 δευτερόλεπτα, διαφορετικά πείτε καλύτερα πως δε θα καθυστερήσετε, χωρίς να το κάνετε όμως να φαίνεται ότι θα ολοκληρώσετε το έργο νωρίτερα από ότι μπορεί να τελειώσει.
  • «Μισώ τη δουλειά αυτή». Το τελευταίο πράγμα που θέλει κάποιος στη δουλειά είναι να έχει κάποιον να παραπονιέται για το πόσο μισεί τη δουλειά του. Κάνοντας αυτό, αποκτάς την ετικέτα του αρνητικού ατόμου και ρίχνεις τη διάθεση όλης της ομάδας. Τα αφεντικά καταλαβαίνουν αμέσως τα πνεύματα αντιλογίας που ρίχνουν τη διάθεση της ομάδας και ξέρουν πως πάντα υπάρχουν ενθουσιώδεις αντικαταστάτες που περιμένουν στη γωνία να αρπάξουν την ευκαιρία.
  • «Είναι τεμπέλης/ανίκανος/ανόητος». Δεν υπάρχει κάτι το θετικό στο να κάνετε ένα υποτιμητικό σχόλιο για ένα συνάδελφο. Αν το σχόλιο έχει βάση, ήδη το ξέρουν όλοι, οπότε δεν υπάρχει λόγος να το τονίζετε. Αν είναι ανακριβές, στο τέλος εσείς θα φανείτε ανόητος. Πάντα θα υπάρχουν αγενείς ή ανίκανοι άνθρωποι σε κάθε εργασιακό περιβάλλον και πιθανότατα όλοι γνωρίζουν ποιοι είναι αυτοί. Αν δεν έχετε τη δύναμη να τους βοηθήσετε να βελτιωθούν ή να τους απολύσετε, τότε δεν έχετε κάτι να κερδίσετε τονίζοντας την ανικανότητά τους. Το να κάνετε κάτι τέτοιο, φαίνεται σα μια ανασφαλή προσπάθεια από την πλευρά σας να προσπαθείτε να φανείτε καλύτερος. Η συμπεριφορά αυτή θα σας γυρίσει μπούμερανγκ, όταν οι συνάδελφοί σας εκφράσουν αντίστοιχα την αρνητική τους άποψη για σας.

Εν κατακλείδι

Πολλές φορές τις φράσεις αυτές τις λες χωρίς να το καταλαβαίνεις, οπότε θα πρέπει να εκπαιδεύσεις αρκετά τον εαυτό σου ώστε να αποκτήσει τη συνήθεια να μην τις λέει.

Ποιες άλλες φράσεις θα βάζατε σε αυτή τη λίστα; Παρακαλώ μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια κάτω από το άρθρο, καθώς μαθαίνω από εσάς, όπως εσείς μαθαίνετε κι από μένα.

________________________

    Αναδημοσίευση από τη The Huffington Post

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Συναφές: 

Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη, όταν αυτός γεράσει

24 μυστικά επιτυχίας που θα σας οδηγήσουν στην οικονομική ανεξαρτησία ταχύτερα και ευκολότερα!

7 CommentsLeave a comment

  • Είναι λυπηρό να βλέπεις τόσο άθλια και πρόστυχα άρθα σαν το παραπάνω. Μια απολύτως ατυχής αναδημοσίευση. Μήπως να τα διαβάζατε πρώτα πριν τα ανεβάσετε;

    • για γινε πιο σαφης πιο ειναι το προστυχο η το αθλιο;

    • ειναι η συνταγη για να επιβιωσει κανεις αγαπητε Victor σε ενα περιβαλον που ποτε δεν αφορα τιποτα την ουσιαστικη πραγματικοτητα αλλα την επιφανεια. Οσο πιο προσεκτικος και επιτηδευμενος τοσο πιο σιγουρος. Ουτε κι εμενα μου αρεσαν τα γραφομενα αλλα σαν συμβουλες δυστυχως ισχυουν…
      Πολλα χαιρετισματα

  • Το άρθρο δεν είναι άσχετο. Φαίνεται πιο συνεπές να φύγεις από μια δουλειά στην οποία θα πέρναγες τη μέρα σου κατηγορώντας τους συναδέλφους για τεμπέληδες, ανακοινώνοντας πόσο “μισείς” αυτό που κάνεις, αρνούμενος να αλλάξεις τον τρόπο που κάνεις κάτι (“έτσι το κάναμε πάντα”), χαρακτηρίζοντας τις ίδιες σου τις ερωτήσεις “χαζές” εκ των προτέρων κ.τ.λ. Αλλά γι’ αυτό, θα μου πεις, στην Ελλάδα είναι τόσοι που προτιμούν να ζουν από την σύνταξη των γέρων, παρά να πάνε σε μια δουλειά όπου θα λένε τα παραπάνω … (βλέπω ότι και ορισμένοι παραπονιούνται ότι δεν μπορούν να δουλέψουν χωρίς αυτές τις εκφράσεις!).

  • Το άρθρο στοχεύει στο να μας βοηθήσει να βελτιώσουμε την επαγγελματική συμπεριφορά μας, πράγμα που θα έχει θετικό αντίκτυπο σε μας και στο εργασιακό περιβάλλον μας. Εμείς κάνουμε τον κόσμο “ζούγκλα”, εμείς τον κάνουμε καλύτερο, ξεκινώντας εκ των έσω.

  • Κατά τη γνώμη μου, η κεντρική ιδέα του άρθρου είναι ότι:

    “Στο χώρο εργασίας επιβάλλεται κριψύνοια Και προοδεύουν οι αδίστακτοι”

    Όχι πως δεν έχει βάση η αρνητική κριτική κάποιων από τις “εργασιακές συμπεριφορές” που εκτίθενται στο άρθρο, αλλά θεωρώ πολύ πιο χρήσιμη την τεκμηριωμένη εξωτερίκευση της γνώμης του εργαζόμενου σε ένα θέμα, έστω και αρνητική.
    Ο έξυπνος άνθρωπος ακούει. Δεν κρυφακούει.
    Ο έξυπνος άνθρωπος είναι δέκτης απόψεων, ώστε να μην είναι θύμα υπονομεύσεων.

    Η κεντρική ιδέα του άρθρου ακολουθημένη σε ανώτατο επιχειρησιακό επίπεδο έχει οδηγήσει σε παγκόσμιες, οικονομικές ως επί το πλείστον, καταστροφές. Βέβαια, θα παρατηρήσει κάποιος, δεδομένου ότι οι πάντες είναι αναλώσιμοι ενώ η Ζημία θα πληρωθεί από τη Μάζα, ο αριβίστας δεν θα πάει χαμένος. Αντίθετα, μάλιστα, σε νέο πόστο θα εκτιμηθεί πιθανότατα η επιδειχθείσα “ευφυϊα” του. Το Αφεντικό πάντα θα ελπίζει πως την άλλη φορά η αβελτηρία του Υπαλλήλου του δεν θα είναι ζημιογόνος, αλλά θα τον γεμίσει εκατομμύρια δολλάρια.
    “Δολλάρια”! Μιας και περί άλλης μιας “αμερικανιάς” ο λόγος.

    Συμπέρασμα: Επιφυλλακτικότητα σε οτιδήποτε (άποψη, καινοτομία κλπ) προέρχεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

    • Κυριε Πανου ειναι ακριβως οπως τα λετε. Εξαρταται ομως απο το τι εχει σαν στοχο ο εργαζομενος! Θελει να καλιτερεψει τον κοσμο η θελει απλα να επιβιωσει σε αυτον που βρισκομαστε! Οι περισσοτεροι ΔΕΝ θελουν να αλλαξουν τιποτα. Μιλαω απο πειρα δυστυχως. Γι αυτο ειμαστε οπως ειμαστε!
      Καλημερα!